niedziela, 26 czerwca, 2022
Strona główna Historia WĘDKARSTWO MORSKIE

WĘDKARSTWO MORSKIE

W Kalifornii nierzadko wędkowaniem parają się z zapałem także niewiasty. Właśnie w tych dniach, w których omawiam ten rozdział, w prasie ukazała się informacja, że tam pewna niewiasta pokonała na wędkę rybę ważącą 4 cetnary. Takich olbrzymów to w naszych niemieckich morzach, Bałtyckim i Północnym, nie można zdobyć, podczas gdy szczupak morski, okoń morski, czerniak, dorsz i płastugowate są tam obecne i pozwalają na zupełnie dobre wędkowanie.

Także i tutaj pomijam te metody, które stosowane są tylko przez rybaków zawodowych, gdyż polegają na zakładaniu uzbrojonych w przyrządy sznurów nocnych i tym podobnych, przy których współdziałanie człowieka ogranicza się tylko do zakładania i wybierania. Kiedy łowi się na morzu z łodzi, to najczęściej można obyć się bez wędziska, gdy się łowi z lądu, to oczywiście nie. Sprzęt wędkarski musi być szczególnie mocny, obciążniki w zależności od prądu lub głębokości muszą ważyć do 7 funtów. Najczęściej stosuje się ciężarki ołowiane w kształcie gruszki. Na swoim końcu mają jedno lub dwa ramiona wystawione poziomo, do których mocuje się przypon z haczykiem. Zawsze należy stosować krętlik, gdyż w morzu prąd poskręcałby linkę w taki sposób, że byłaby ona nie do uratowania. Ponieważ w głębi morza nie można łowić na wędkę z pływakiem, to sznur musi zawsze być tak naprężony, aby można było ręką wyczuć jego uciąg i tym samym branie ryby. Kiedy wędkuje się wędziskiem z główki mola, można stosować także pływaka, który oczywiście powinien mieć taką wyporność, aby mógł udźwignąć obciążenie linką. Wędzisko i linka muszą swoimi parametrami odpowiadać tym dla wędki łososiowej.

Na przynętę stosuje się rosówki, które nadają się do łowienia czerniaka i makreli. Na ryby przydenne najlepszą przynętą są omułki oraz ślimaki morskie. Dla wędkowania gruntowego na przynętę nadają się piaskówki (Arenicula piscatorum). Robaki te chowają się w piasku wybrzeża w małych wzniesieniach, ich długość wynosi do 15 centymetrów. Max v.d. Borne jako dobrą przynętę wymienia dwa gatunki nereid: o długości 7- 8 cm i 15-18 cm. Mniejsza zamieszkuje mułowate brzegi, większą znajduje się pod kamieniami, w szczelinach skalnych, w glinie, piasku i żwirze. Trzecia, nazwana Nereis versicolor, występuje w mułowatym piasku w portach i zatokach. Bardzo dobrą przynętą jest tobiasz lub dobijak, małe węgorze oraz minogi rzeczne. Nasadza się je na pojedyncze haczyki lub na systemiku haczykowym – przy wleczeniu przydennym. Na węgorze i flądrowate na przynętę stosuje się krewetki. Ostatecznie przynętą mogą być filety z ryb, ostrym nożem wycięte z płatów mięsa z większych ryb.

[…]
Najlepsze wędkarstwo na morzu zapewnia konger, który w Morzu Północnym występuje stosunkowo często i może mieć masę do 100 funtów. Łowi się go na bardzo mocną wędkę gruntową z założoną małą rybką przynętową. Ta zjadliwie wyglądająca ryba musi być po złowieniu natychmiast uśmiercona jeszcze w łodzi, gdyż zachowuje się nieobliczalnie, jej nagłe uderzenie może zagrozić wędkarzowi.

Czerniak (Melangus pollachius) występuje często w Morzu Północnym i może osiągnąć masę do 20 funtów. Wiosną bardzo chętnie bierze na wędkę gruntową uzbrojoną w małego tobiasza. Łowienie makreli można porównać do łowienia spławikowego na jeziorach śródlądowych. Ta ryba o długości do 50 centymetrów jest bardzo żarłoczna. Płynie zazwyczaj wokoło w dużych ławicach, co sprawia, że nierzadko można z łodzi złowić w ciągu dnia nawet do 1000 ryb. Jako przynętę zakłada się kawałki z jej ogona, martwe tobiasze, a nawet błyszczące sztuczne muchy. Podczas łowienia łódź powinna dryfować, a kiedy napotka się na ławicę makreli, wówczas z pewnością nastąpi branie za braniem. Kiedy brania ustaną, należy zawrócić łódź i zawrócić tą samą drogą, aby wędkę ponownie naprowadzić na ławicę.

U ujścia rzek wędką łososiową łowi się morony. Za przynętę służy kolorowa mucha. Ryby tej należy szukać. Jej obecność zazwyczaj sygnalizują mewy unoszące się nad płynącą tuż pod powierzchnią ławicą ryb. Przynętę wyrzuca się dalekim wyrzutem i następnie ściąga się ją skokami. Następuje branie za braniem, szczególnie wczesnym rankiem, nierzadko można wtedy złowić masę ryb o wadze od 3 do 15 funtów. W portach i przy ujściach rzek, na stosunkowo lekką wędkę z przynętą w postaci rosówki, łowi się spore ilości węgorzy.

Poprzedni artykułTROCHĘ O BIOLOGII PSTRĄGA
Następny artykułZATOKA PUCKA

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here

- Advertisment -

Most Popular

Recent Comments