niedziela, 4 grudnia, 2022
Strona główna Biologia RÓŻNORODNA DIETA

RÓŻNORODNA DIETA

W żołądkach złowionych szczupaków najczęściej natrafia się tylko na jedną rybę.  Nie wynika z tego, że zaspokoił on głód. W naturalnych warunkach prawie zawsze …

Szczupaki najczęściej zjadają płocie i okonie, czyli ryby najpospolitsze i, jak się przyjmuje, łatwe do zauważenia, pochwycenia i połknięcia. Są jednak sytuacje znacznie odbiegające od tego schematu.

Późną jesienią i zimą szczupaki zjadają dużo uklei, stynki i sielawy. Wyjaśnia się to mniejszą ruchliwością tych gatunków ryb oraz gromadzeniem się ich na zimowiskach, a w przypadku sielawy i stynki na tarliskach. Innym ciekawym przykładem są cierniki. Te mało atrakcyjne rybki mają niewielkie znaczenie dla szczupaków, ale częste są przypadki, gdy w płytkich i mulistych zatoczkach stanowią one bazę pokarmową złowionych tam szczupaków. Ze znanych z literatury ichtiologicznej przykładów jeden mówi, że cierniki stanowiły aż 64% liczby wszystkich zjedzonych ryb. Drugi gatunek w kolejności – koza – również dość nietypowy, stanowił 18%. W jeziorach przyduchowych często głównym pokarmem staje się karaś.

Inaczej też wygląda pokarm szczupaków z rzek. Na wiosnę i jesienią w okolicach obfitujących w żaby, to właśnie one często stanowią pokarm podstawowy,  często jedyny. Okazją dla szczupaków żyjących w czystych rzekach jest tarło minogów. W przypadku tych zwierząt również opisano sytuację dominowania w pokarmie, choć jest to zjawisko krótkotrwałe.

Opisane przykłady wyraźnie świadczą o oportuniźmie szczupaków, tzn., że dla własnego zysku muszą korzystać z każdej nadarzającej się okazji do pochwycenia czegokolwiek nadającego się do zjedzenia.

W żołądkach złowionych szczupaków najczęściej natrafia się tylko na jedną rybę.  Nie wynika z tego, że zaspokoił on głód. W naturalnych warunkach prawie zawsze występuje niedobór pokarmu. Pochwycenie przez szczupaka ryby zależy nie tylko od ich liczebności w danym zbiorniku (czyli w efekcie szansy jej napotkania), ale jeszcze od tego, czy zbliżyła się na odległość odpowiednią do ataku i od samej skuteczności ataku. Szczupak, któremu udało się zjeść rybę nawet dużych rozmiarów, nie zaprzestaje żerowania i pogląd, że nie uda się go złowić jest błędny. Można go skusić nawet na małą przynętę. Bo jest zwykłym oportunistą.

(WBo)

Poprzedni artykułCO JEDZĄ SANDACZE
Następny artykułMALOWANKI

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here

- Advertisment -

Most Popular

Recent Comments