![\"\"](\"http:\/\/wedkarz.dkonto.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/11\/z-Antoni-2.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\nMo\u017ce si\u0119 przyzwyczai\u0142am, mo\u017ce zrozumia\u0142am, bo przecie\u017c Antek by\u0142 naszym szcz\u0119\u015bciem, autorytetem, szczeg\u00f3lnie dla dzieci, dawa\u0142 rado\u015b\u0107 rodzicom i znajomym. Mi\u0142e powitania po ka\u017cdych zawodach \u0142agodzi\u0142y godziny i dni roz\u0142\u0105ki. Z jego sukces\u00f3w cieszyli\u015bmy si\u0119 r\u00f3wnie mocno jak on sam.<\/p>\n\n\n\n
Chocia\u017c zlecia\u0142o ju\u017c trzydzie\u015bci lat, jak dzi\u015b pami\u0119tam, kiedy po pierwszych zwyci\u0119skich zawodach rozgrywanych w\u0142a\u015bnie na Rabie, wr\u00f3ci\u0142 pe\u0142en dumy z du\u017cym pucharem. Wtedy jeszcze nie przypuszcza\u0142am, \u017ce to si\u0119 tak rozwinie. Antek nie by\u0142 zawzi\u0119ty na wygrywanie, by\u0142 bardzo kole\u017ce\u0144ski, przed nikim nie mia\u0142 tajemnic. Podpowiedzia\u0142, darowa\u0142 jakie\u015b muszki, w\u0119dk\u0119 po\u017cyczy\u0142, wszyscy go lubili. Startowa\u0142 i wygrywa\u0142, bo to go bardzo cieszy\u0142o. By\u0142 cztery razy mistrzem Polski, mistrzem Europy, wicemistrzem \u015bwiata. Wtedy tylko tego troch\u0119 \u017ca\u0142owa\u0142, \u017ce tak niewiele zabrak\u0142o mu do tytu\u0142u mistrzowskiego.<\/p>\n\n\n\n
Antek nie uko\u0144czy\u0142 studi\u00f3w na Akademii Rolniczej, nie mia\u0142 do nich zapa\u0142u. By\u0107 rolnikiem dyplomowanym? To go nie interesowa\u0142o. Wprawdzie poci\u0105ga\u0142a go ichtiologia, ale uzna\u0142, \u017ce i taki dyplom nie by\u0142by mu do niczego potrzebny. Bez tego kocha\u0142 przyrod\u0119 i bardzo du\u017co o niej wiedzia\u0142. Zna\u0142 si\u0119 zw\u0142aszcza na rybach i ptakach. Nawet jak wi\u0105za\u0142 sztuczne muszki, to nie wed\u0142ug katalog\u00f3w lub jakich\u015b ksi\u0105\u017ckowych wzor\u00f3w, ale wed\u0142ug tego, co lata\u0142o nad wod\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Wtedy gospodarowali\u015bmy w pobliskich Krzyszkowicach, mieli\u015bmy sad. Antek bardzo dobrze si\u0119 tam czu\u0142, bo okolica przepi\u0119kna, a tu\u017c obok sadu G\u0142ogocz\u00f3wka p\u0142ynie. Gdy tylko zbli\u017ca\u0142 si\u0119 wiecz\u00f3r, Antek znika\u0142 i wraca\u0142 z tak du\u017cymi pstr\u0105gami, \u017ce mnie dziwi\u0142o, jak on je z tej ma\u0142ej rzeczki wyci\u0105ga.<\/p>\n\n\n\n
P\u00f3\u017aniej przez d\u0142ugi czas prowadzili\u015bmy dwa, a w pewnym okresie nawet trzy niedu\u017ce sklepy w My\u015blenicach. Od czasu do czasu trzeba by\u0142o do nich przywie\u017a\u0107 towar z Krakowa. Gdy m\u0105\u017c si\u0119 z tym upora\u0142, to uwa\u017ca\u0142, \u017ce zrobi\u0142 wszystko, co do niego nale\u017cy i ju\u017c mo\u017ce sobie jecha\u0107 nad Rab\u0119. Gdy si\u0119 w domu co\u015b zepsu\u0142o, gdy by\u0142 do czego\u015b potrzebny, to zawsze m\u00f3wi\u0142, \u017ce nie jest hydraulikiem, nie jest elektrykiem, nie jest kominiarzem. Wi\u0119c ze wszystkim w domu musia\u0142am sobie jako\u015b sama radzi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Pr\u00f3bowa\u0142am go namawia\u0107, by zacz\u0105\u0142 na rybach zarabia\u0107, \u017ceby o tym ksi\u0105\u017ck\u0119 napisa\u0142 lub sztuczne muszki robi\u0142. Antek jednak wola\u0142 \u0142owi\u0107. Przesta\u0142 robi\u0107 muszki nawet dla siebie, bo szkoda mu by\u0142o na to czas marnowa\u0107. Kr\u00f3tko przed \u015bmierci\u0105 nawi\u0105za\u0142 biznesowe kontakty z pewnym Norwegiem. Projektowa\u0142 dla niego i testowa\u0142 w\u0119dki. Mia\u0142y by\u0107 jakie\u015b pieni\u0105dze, ale ostatecznie nic z tego nie wysz\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Antoni uwielbia\u0142 \u0142owi\u0107 pod lodem. Mr\u00f3z 15 \u2013 20 stopni, a on na ryby. Ja w tym czasie umiera\u0142am ze strachu, \u017ce utonie, \u017ce co\u015b mu si\u0119 tam stanie. Gdy ju\u017c lody sp\u0142yn\u0119\u0142y, to si\u0119 zaczyna\u0142a muszka. Przez ca\u0142y maj potrafi\u0142 wstawa\u0107 o trzeciej rano i lecie\u0107 na te swoje pstr\u0105gi. Bardzo lubi\u0142 ryby. I \u0142owi\u0107, i je\u015b\u0107. Pod ka\u017cd\u0105 postaci\u0105: sma\u017cone, w\u0119dzone, w occie. W lod\u00f3wce zawsze by\u0142y pstr\u0105gi lub lipienie. Ja za nimi nie przepada\u0142am i bywa\u0142o, \u017ce ju\u017c na nie nawet patrze\u0107 nie mog\u0142am. No bo ile\u017c mo\u017cna zje\u015b\u0107 lipieni albo pstr\u0105g\u00f3w. A Antek nieraz wraca\u0142 znad Raby p\u00f3\u017anym wieczorem, ryby mia\u0142 ju\u017c wypatroszone i albo sam je przyrz\u0105dza\u0142 i zjada\u0142, albo si\u0119 zaraz jacy\u015b koledzy do tej rybki znale\u017ali.<\/p>\n\n\n\n
Na imieniny Antoniego, kt\u00f3re przypada\u0142y na 13 czerwca, zje\u017cd\u017ca\u0142a si\u0119 ca\u0142a rodzina i na stole zawsze by\u0142y ryby, a \u017ce ja bardzo lubi\u0119 sandacze, to na t\u0119 uroczysto\u015b\u0107 Antoni zawsze mi je \u0142owi\u0142. Wieczorem bra\u0142 much\u00f3wk\u0119, w Rabie \u0142owi\u0142 uklejki na przyn\u0119t\u0119 i jecha\u0142 z nimi na nocny po\u0142\u00f3w sandaczy. \u0141owi\u0142 te\u017c dla mnie okonie, a raz przywie\u017ali z koleg\u0105 z Orawy ogromnego karpia, wa\u017cy\u0142 ponad 10 kilogram\u00f3w. Bo Antoni lubi\u0142 sobie nieraz po\u0142owi\u0107 na grunt i dosy\u0107 cz\u0119sto spiningowa\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Przy Antka rodzinnym domu by\u0142 ogr\u00f3d, niemal botaniczny. Pierwszy taki ogr\u00f3d w My\u015blenicach z sadzawk\u0105, w kt\u00f3rej trzyma\u0142 traszki, \u017caby, ropuchy. Ros\u0142o tam mn\u00f3stwo drzew i krzew\u00f3w, tak\u017ce egzotycznych. Ja mia\u0142am troch\u0119 inn\u0105 wizj\u0119 ogrodu. Wola\u0142abym, \u017ceby by\u0142 bardziej uporz\u0105dkowany, ale Antek nie pozwoli\u0142 niczego przycina\u0107. Ca\u0142y czas trwa\u0142a walka o to, \u017ceby w domu te\u017c by\u0142o odrobin\u0119 s\u0142o\u0144ca. Ale nie, wszystko musia\u0142o by\u0107 bardzo naturalne. Taki tajemniczy ogr\u00f3d. Antek nie komponowa\u0142 go tak, \u017ceby nam si\u0119 podoba\u0142o. Ogr\u00f3d mia\u0142 by\u0107 dobry dla ptak\u00f3w, co one doceni\u0142y. By\u0142o ich du\u017co i zna\u0142 je wszystkie. Rozpoznawa\u0142 po \u015bpiewie, po locie, po wygl\u0105dzie.<\/p>\n\n\n\n
Wsz\u0119dzie, dos\u0142ownie na ka\u017cdym drzewie, wisia\u0142y budki, ka\u017cda zrobiona z my\u015bl\u0105 o jakim\u015b konkretnym gatunku. Do najcudowniejszych \u015bpiewak\u00f3w, jakie zagnie\u017adzi\u0142y si\u0119 w naszym ogrodzie, nale\u017ca\u0142y pieg\u017ca i pokrzewka czarno\u0142bista. Zrobi\u0142 dla nich specjalne karmniki i czeka\u0142 na nie dziesi\u0119\u0107 lat. Przylecia\u0142y z Afryki. Co to by\u0142a za rado\u015b\u0107! Akurat wtedy wypad\u0142o mu jecha\u0107 na mistrzostwa \u015bwiata do Australii. Pojecha\u0142, a my\u015bmy musieli pilnowa\u0107 budek i nadzorowa\u0107, \u017ceby ptaki mia\u0142y spokojny wyl\u0119g.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy chcia\u0142am, \u017ceby\u015bmy gdzie\u015b pojechali, to zawsze si\u0119 obrusza\u0142: \u201cA po co mamy gdzie\u015b jecha\u0107, czego mamy szuka\u0107? Bez sensu! Zobaczcie, jak tu ko\u0142o domu jest pi\u0119knie\u201d. Co niedziela potrafi\u0142 tak powiedzie\u0107, ale w ko\u0144cu dawa\u0142 si\u0119 przekona\u0107 i nieraz je\u017adzili\u015bmy si\u0119 k\u0105pa\u0107 z dzie\u0107mi nad Rab\u0119. Mieli\u015bmy takie ulubione miejsce, nazywali\u015bmy je \u201cPod Grucokami\u201d. Antek oczywi\u015bcie zawsze mia\u0142 ze sob\u0105 w\u0119dk\u0119 i przed powrotem do domu szed\u0142 na ryby.<\/p>\n\n\n\n
Zreszt\u0105 na ka\u017cdym wyje\u017adzie wiadomo by\u0142o, \u017ce co najmniej po\u0142ow\u0119 czasu sp\u0119dzi z w\u0119dk\u0105. Gdy na wakacje je\u017adzili\u015bmy w okolice Sopotu, to nad morzem mogli\u015bmy by\u0107 tylko do po\u0142udnia, bo potem jechali\u015bmy nad Raduni\u0119 i nad inne kaszubskie rzeczki. Kt\u00f3rego\u015b razu powiedzia\u0142, \u017ce jest cudownie, i poszed\u0142 na ryby, a ja z tr\u00f3jk\u0105 ma\u0142ych dzieci zosta\u0142am w dwumetrowych pokrzywach. Picie nam si\u0119 sko\u0144czy\u0142o, zacz\u0119\u0142y si\u0119 komary, ba\u0142am si\u0119 stamt\u0105d ruszy\u0107, bo nie wiedzia\u0142am, gdzie jestem. Antek wr\u00f3ci\u0142 w nocy i oznajmi\u0142, \u017ce pi\u0119kniejszych zachod\u00f3w s\u0142o\u0144ca to chyba nigdzie nie widzia\u0142. I tak codziennie.<\/p>\n\n\n\n
Wtedy by\u0142a z\u0142o\u015b\u0107 i troska, ale teraz doros\u0142e ju\u017c dzieci inaczej na to patrz\u0105, maj\u0105 pi\u0119kne wspomnienia. Pami\u0119tam, zabra\u0142 nas kiedy\u015b na mistrzostwa Polski do Jastrowia. Jezioro, okolica pi\u0119kna, ale pogoda by\u0142a paskudna. Zimno, la\u0142 deszcz. Antek si\u0119 zabiera\u0142, nie by\u0142o go ca\u0142e dnie, a ja sama z dzie\u0107mi. Dwie dorastaj\u0105ce dziewczynki p\u0142acz\u0105, \u017ce nie maj\u0105 co robi\u0107. Wreszcie tato wr\u00f3ci\u0142 bardzo zadowolony, bo wygra\u0142 mistrzostwa. Nie wiem, czy w og\u00f3le zauwa\u017cy\u0142, co tam si\u0119 z nami wyrabia\u0142o, ale wszystko posz\u0142o szybko w niepami\u0119\u0107, bo by\u0142o si\u0119 z czego cieszy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Je\u017celi siedzia\u0142 w domu, a nie zajmowa\u0142 si\u0119 ogrodem, to ca\u0142y czas sp\u0119dza\u0142 przed akwariami. Mia\u0142 ich kilka. Najwi\u0119ksze, p\u00f3\u0142torametrowe, sta\u0142o w sypialni. Ryby w nim by\u0142y jakie\u015b takie szare i bure, nie na pokaz. Nieraz marudzi\u0142am, \u017ceby wpu\u015bci\u0142 jakie\u015b kolorowe, cho\u0107by gupiki, \u017ceby by\u0142o na co popatrze\u0107. \u201cPo co mi takie zwyczajne ryby?\u201d – dziwi\u0142 si\u0119. Kiedy\u015b trzyma\u0142 jedno akwarium w ciemnicy, z jakim\u015b torfem. Paskudnie to wygl\u0105da\u0142o. \u017badnych ryb nie by\u0142o wida\u0107. Ale on tam chcia\u0142 stworzy\u0107 warunki, \u017ceby mu si\u0119 jakie\u015b rzadkie piel\u0119gnice rozmno\u017cy\u0142y. To go fascynowa\u0142o: udowodni\u0107, \u017ce co\u015b si\u0119 da zrobi\u0107. Tygodniami mi opowiada\u0142, jakie to b\u0119d\u0105 pi\u0119kne te rybki, kiedy si\u0119 rozmno\u017c\u0105. I faktycznie, w ko\u0144cu si\u0119 uda\u0142o, wyl\u0119g\u0142a si\u0119 ca\u0142a \u0142awica prze\u015blicznych rybek. Jak on si\u0119 tym cieszy\u0142! Ja r\u00f3wnie\u017c, bo niecz\u0119sto si\u0119 widzi pasj\u0119 popart\u0105 tak ogromn\u0105 wiedz\u0105 i prac\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Wiedz\u0119 o przyrodzie mia\u0142 ogromn\u0105. Od dziecka zamiast gania\u0107 za pi\u0142k\u0105, ci\u0105gle obserwowa\u0142, czyta\u0142, robi\u0142 jakie\u015b eksperymenty. A to wa\u017cki hodowa\u0142, a to \u015bwierszcze, nawet mr\u00f3wki. Ko\u0144czy\u0142 si\u0119 rok szkolny, przyje\u017cd\u017cali kuzyni i bite dwa miesi\u0105ce sp\u0119dza\u0142 z nimi nad Rab\u0105 (p\u0142yn\u0119\u0142a o sto metr\u00f3w od domu). Wtedy to zainteresowanie przyrod\u0105 przenios\u0142o si\u0119 na ryby i ptaki. Bardzo cz\u0119sto je\u017adzili\u015bmy te\u017c do krakowskiego Ogrodu Botanicznego. Zw\u0142aszcza w maju, kiedy kwit\u0142y rododendrony i azalie.<\/p>\n\n\n\n
Tak na co dzie\u0144 to on nie przepada\u0142 za miastem. \u0179le si\u0119 tam czu\u0142. Mam siostr\u0119 na \u015al\u0105sku, ale odwiedzali\u015bmy j\u0105 bardzo rzadko, bo Antek nie m\u00f3g\u0142 tam wytrzyma\u0107. By\u0142 zakochany w przyrodzie, zw\u0142aszcza w tej okolicy, gdzie si\u0119 urodzi\u0142. Mia\u0142 to chyba po ojcu, kt\u00f3ry te\u017c uwielbia\u0142 przyrod\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Zna\u0142 dobrze Dunajec, nieraz je\u017adzili\u015bmy nad San, lubi\u0142 \u0142owi\u0107 w Nidzie, ale Rab\u0119 kocha\u0142. Zna\u0142 tu ka\u017cde zakole, ka\u017cdy kamie\u0144, ka\u017cdy krzak. Nieraz wspomina\u0142 Rab\u0119 sprzed lat. Te zakola, stare rabiska (starorzecza Raby \u2013 przyp. red.) i \u0142ososie, kt\u00f3re tutaj dop\u0142ywa\u0142y z Ba\u0142tyku. Na wyjazdach po ca\u0142ym \u015bwiecie podziwiali z kolegami pi\u0119kne widoki, rzeki i okolice. Przywozili zdj\u0119cia. Antek nieodmiennie komentowa\u0142, \u017ce owszem, \u017ce \u0142adnie, ale w My\u015blenicach na Zarabiu jest sto razy pi\u0119kniej. Tylko w Kanadzie ko\u0142o Vancouver na tyle mu si\u0119 spodoba\u0142o, \u017ce zgodzi\u0142by si\u0119 tam zamieszka\u0107. Kiedy potem w Kanadzie osiedli\u0142a si\u0119 c\u00f3rka z m\u0119\u017cem, to bardzo si\u0119 cieszy\u0142, \u017ce akurat te strony wybrali.<\/p>\n\n\n\n
M\u00f3wi\u0142, \u017ce jest ju\u017c zm\u0119czony. Planowa\u0142, \u017ce je\u017celi interesy z Norwegiem wypal\u0105, to zmieni zdezelowany samoch\u00f3d. Marzyli\u015bmy o jakim\u015b ma\u0142ym domku nad jeziorem. Ja bym mia\u0142a ksi\u0105\u017cki, on ryby pod bokiem. Takie sobie cichutkie marzenia. M\u00f3wi\u0142 mi, \u017ce teraz wszystko si\u0119 zmieni. Powiedzia\u0142 to w poniedzia\u0142ek, a wypadek zdarzy\u0142 si\u0119 we wtorek, dok\u0142adnie w trzydziest\u0105 rocznic\u0119 naszego \u015blubu. Mieli\u015bmy p\u00f3j\u015b\u0107 gdzie\u015b na uroczyst\u0105 kolacj\u0119, a on do domu nie wr\u00f3ci\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Tyle rzeczy, pami\u0105tek, puchar\u00f3w zosta\u0142o, wypada\u0142o to w ko\u0144cu uporz\u0105dkowa\u0107. Antek mia\u0142 swoje pomieszczenie ze sprz\u0119tem w\u0119dkarskim, z ksi\u0105\u017ckami, dyplomami. Zgromadzi\u0142am tam wszystkie rzeczy, kt\u00f3re po sobie zostawi\u0142. Jego nie ma, ale ja ci\u0105gle my\u015bl\u0119. \u015ani mi si\u0119, \u017ce wszystko, co robi\u0119, wymaga jego akceptacji. C\u00f3rka kiedy\u015b powiedzia\u0142a, \u017ce w og\u00f3le sobie nie wyobra\u017ca, \u017ce taty nie ma. Po prostu jest w tej chwili na rybach, tyle \u017ce troch\u0119 dalej pojecha\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u0141ukasz Ostafin
Antek Tondera by\u0142 dla nas, m\u0142odych, ikon\u0105 w\u0119dkarstwa. Mistrz Polski, wicemistrz \u015bwiata, ci\u0105gle w gazetach. Mia\u0142em t\u0119 przyjemno\u015b\u0107, \u017ce nale\u017celi\u015bmy do tego samego ko\u0142a. Podczas wsp\u00f3lnych start\u00f3w w zawodach by\u0142 bardzo otwarty. O wszystko mo\u017cna go by\u0142o spyta\u0107 i zawsze dostawa\u0142o si\u0119 odpowied\u017a. Je\u017celi czego\u015b nie m\u00f3g\u0142 wyja\u015bni\u0107 s\u0142owami, to bra\u0142 nad wod\u0119 i pokazywa\u0142. A wiedz\u0119 mia\u0142 ogromn\u0105. M\u0142odych w\u0119dkarzy, kt\u00f3rzy wiele si\u0119 od niego nauczyli, by\u0142o sporo, ale mi\u0119dzy nami nawi\u0105za\u0142a si\u0119 wyj\u0105tkowo bliska wsp\u00f3\u0142praca. Robi\u0142em dla niego muchy, ale korzysta\u0142em przy tym z jego wiedzy. Kolory, kszta\u0142ty, podobie\u0144stwa do naturalnych owad\u00f3w – mia\u0142 w tym znakomite rozeznanie. Na moje muchy dobrze mu si\u0119 \u0142owi\u0142o. Wraz ze Staszkiem Guzdkiem rozpropagowali je w\u015br\u00f3d kadrowicz\u00f3w. Sam te\u017c potrafi\u0142 wi\u0105za\u0107 muchy, mia\u0142 wi\u0119c poj\u0119cie, jak tak\u0105 wiedz\u0119 wykorzysta\u0107 w praktyce przy imade\u0142ku.<\/p>\n\n\n\n
Du\u017co pomaga\u0142 mi te\u017c na r\u00f3\u017cnych zawodach muchowych. Radzi\u0142, gdzie si\u0119 ustawi\u0107, jak\u0105 metod\u0119 zastosowa\u0107. Lata praktyki da\u0142y mu fenomenaln\u0105 znajomo\u015b\u0107 rzek. Potrafi\u0142 wskaza\u0107, \u017ce na moim stanowisku za tym kamieniem ryb nie ma w og\u00f3le, a za tym drugim stoj\u0105 pstr\u0105gi. I sta\u0142y. Sp\u0119dzali\u015bmy razem bardzo du\u017co czasu na treningach i podczas wyjazd\u00f3w na r\u00f3\u017cne mistrzostwa. My\u015bl\u0119, \u017ce cieszy\u0142y go tak\u017ce moje sukcesy.
W ko\u0144cu uda\u0142o mi si\u0119 te\u017c Antkowi zrewan\u017cowa\u0107. Troch\u0119 pomog\u0142em mu zosta\u0107 mistrzem Europy. Nad jeziorem, w kt\u00f3rym zawodnicy \u0142owili brodz\u0105c, siedzia\u0142em za s\u0119dzi\u0105 na wysokim wale. W polaroidach znakomicie widzia\u0142em ryby. Gdy tylko Antek si\u0119 do mnie odwraca\u0142, zaraz pokazywa\u0142em mu kierunek. Rzut, dwa poci\u0105gni\u0119cia linki i pstr\u0105g l\u0105dowa\u0142 w podbieraku. Tylko w ostatniej turze nie mog\u0142em mu pom\u00f3c, bo si\u0119 zachmurzy\u0142o i ryb nie by\u0142o wida\u0107. Ale bez mojej pomocy te\u017c da\u0142 sobie znakomicie rad\u0119. Naprawd\u0119 by\u0142 mistrzem.<\/p>\n\n\n\n
Ryby to by\u0142o jego \u017cycie. Antek prawie bez przerwy siedzia\u0142 nad wod\u0105. Rano jecha\u0142 na pstr\u0105gi, w po\u0142udnie \u0142owi\u0142 karpie w stawach, a na nock\u0119 jecha\u0142 na sandacze. Przedtem jeszcze wpada\u0142 nad Rab\u0119, \u017ceby na te sandacze na\u0142owi\u0107 na much\u0119 uklejek. Cieszy\u0142y go wszystkie ryby i wszystkie metody. To, \u017ce w kole zwyci\u0119\u017ca\u0142 w zawodach muchowych, by\u0142o oczywiste, lecz wiele razy wygrywa\u0142 te\u017c na zawodach sp\u0142awikowych i podlodowych! Uwielbia\u0142 zw\u0142aszcza \u0142owi\u0107 okonie na mormyszk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
By\u0142 bardzo otwarty i skromny. Nigdy nie ustawia\u0142 si\u0119 na jakim\u015b piedestale. Ch\u0119tnie wspomina\u0142 swoje liczne przygody nad wod\u0105. Z upodobaniem opowiada\u0142 zw\u0142aszcza o tym, jak to nad Sanem spotka\u0142 nieznajomego w\u0119dkarza. By\u0142 ju\u017c wtedy mistrzem Polski i wicemistrzem \u015bwiata. Sta\u0142 na p\u0142ani w\u015br\u00f3d stada \u017ceruj\u0105cych z wierzchu lipieni i\u2026 nic. Przez d\u0142ugi czas nie by\u0142 w stanie dobra\u0107 muchy. W ko\u0144cu po przeciwnej stronie rzeki pojawi\u0142 si\u0119 jaki\u015b miejscowy muszkarz i zacz\u0105\u0142 raz za razem wyci\u0105ga\u0107 z wody dorodne lipienie. Na such\u0105 much\u0119! Kiedy z\u0142owi\u0142 ju\u017c komplet, Antek nie wytrzyma\u0142 i zapyta\u0142, na jak\u0105 much\u0119 tamten \u0142owi\u0142. W\u0119dkarz u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 z wy\u017cszo\u015bci\u0105 i protekcjonalnym tonem powiedzia\u0142: \u201cMucha to jeszcze nie wszystko, trzeba umie\u0107 \u0142owi\u0107!\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Zbigniew Zasadzki
Antka pozna\u0142em na pocz\u0105tku lat osiemdziesi\u0105tych, kiedy do kadry dopiero si\u0119 dobija\u0142. Ale jak tam ju\u017c trafi\u0142, to utrzyma\u0142 si\u0119 do samego ko\u0144ca. \u0141owi\u0142 doskonale ka\u017cd\u0105 metod\u0105 muchow\u0105. Nad wod\u0105 by\u0142 codziennie i to owocowa\u0142o. Gdy szykowa\u0142y si\u0119 zawody na Rabie, to on codziennie po po\u0142udniu tam w\u0142a\u015bnie trenowa\u0142, ale do po\u0142udnia by\u0142 nad Dunajcem! Przed mistrzostwami na Sanie Antek przez tydzie\u0144 z tej rzeki nie wychodzi\u0142.
Szkoda, \u017ce tacy ludzie tak wcze\u015bnie odchodz\u0105.<\/p>\n\n\n\n
J\u00f3zef Lach
Obaj urodzili\u015bmy si\u0119 4 maja 1953 r. Wiele czasu sp\u0119dzili\u015bmy te\u017c razem nad wod\u0105. Antek opr\u00f3cz ob\u0142owienia, opr\u00f3cz dopracowanej techniki, opr\u00f3cz sprz\u0119tu, mia\u0142 jeszcze swoisty dodatkowy zmys\u0142: \u015bwietne wyczucie wody. Poza tym by\u0142 bardzo kole\u017ce\u0144ski, otwarty, szczery i nieprzeci\u0119tnie lubiany. By\u0142 \u015bwietnym w\u0119dkarzem. Wzorem dla innych.<\/p>\n\n\n\n
Stanis\u0142aw Kudas
By\u0142 pasjonatem w\u0119dkarstwa muchowego wr\u0119cz urodzonym muszkarzem. Wychowa\u0142 si\u0119 nad wod\u0105 i do ostatnich dni \u0142owienie ryb traktowa\u0142 jako co\u015b najlepszego w swoim \u017cyciu. Ch\u0119tnie dzieli\u0142 si\u0119 swoj\u0105 wiedz\u0105, nie tylko muchow\u0105. Pami\u0119tam, jak koleg\u00f3w z ko\u0142a uczy\u0142 w\u0119dkowania na drgaj\u0105c\u0105 szczyt\u00f3wk\u0119. By\u0142 przy tym bardzo skromny i zawsze u\u015bmiechni\u0119ty. Wszystkich uszanowa\u0142. To by\u0142a taka dobra dusza towarzystwa. Nie tylko na rybach. Drugiego takiego mistrza w My\u015blenicach nie b\u0119dzie.<\/p>\n\n\n\n
Wspomnienia o Antonim Tonderze
spisa\u0142 Jaros\u0142aw Kurek<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Podczas III Memoria\u0142u Antoniego Tondery, jaki rozegrano na Rabie tej jesieni, w trakcie tych zawod\u00f3w towarzyskich, kt\u00f3rymi przyjaciele tragicznie zmar\u0142ego kolegi, znanego w Polsce i na \u015bwiecie muszkarza, upami\u0119tniaj\u0105 jego s\u0142aw\u0119, poprosi\u0142em \u017con\u0119, pani\u0105 Mari\u0119, o chwil\u0119 wspomnie\u0144 o m\u0119\u017cu.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":9654,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[48],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9651"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9651"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9651\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9655,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9651\/revisions\/9655"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/9654"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9651"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9651"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9651"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}