Raz, dwa, trzy pierwszy! W dzieci\u0144stwie tymi s\u0142owami zaklepywa\u0142o si\u0119 sukces podczas zabawy w chowanego. Okazuje si\u0119, \u017ce mog\u0105 one znaczy\u0107 co innego lub by\u0107 u\u017cyte w zgo\u0142a odmiennych okoliczno\u015bciach.
Wczoraj pom\u00f3g\u0142, a dzisiaj?<\/p>\n\n\n\n
Studnia, sp\u0142awiki ani drgn\u0105. Stoimy w niewielkiej grupce, patrzymy na wod\u0119, popijamy kaw\u0119, nawet gada\u0107 si\u0119 nie chce. Na rowerze podje\u017cd\u017ca znajomy. Od kilku dni n\u0119ci obok nas kukurydz\u0105 i ziemniakami z nadziej\u0105 na du\u017cego karpia. Przybijamy pi\u0105tki. Adrenalina skacze, gdy m\u00f3wi, \u017ce wczoraj, po naszym odej\u015bciu, wyj\u0105\u0142 dwucyfrowca. Nie wierzymy. – Nie musicie \u2013 m\u00f3wi. \u2013 Mam \u015bwiadka. Opowiada, \u017ce zapomnia\u0142 podbieraka i latarki, a karp po zaci\u0119ciu usi\u0142owa\u0142 mu udowodni\u0107, kto tu rz\u0105dzi, wi\u0119c zawo\u0142a\u0142 o pomoc. Przybieg\u0142 w\u0119dkarz z odpowiednim narz\u0119dziem i wsp\u00f3lnie uda\u0142o im si\u0119 karpia wyci\u0105gn\u0105\u0107. Opowiada te\u017c ten nasz znajomy, \u017ce to jego rekord i \u017ce dzisiaj spr\u00f3buje go poprawi\u0107.
Na te s\u0142owa nadchodzi wczorajszy pomocnik, kiwa g\u0142ow\u0105 w jego stron\u0119 i jakby nigdy nic rzuca ca\u0142y sw\u00f3j w\u0119dkarski majdan na ziemi\u0119 w miejscu, gdzie wyci\u0105gali wielkiego karpia. Wo\u0142a \u201cRaz, dwa, trzy – pierwszy\u201d i zajmuje stanowisko wczorajszego szcz\u0119\u015bliwego \u0142owcy. Uzna\u0142 pewnie, \u017ce za udzielon\u0105 pomoc, nale\u017cy mu si\u0119 jak psu buda.<\/p>\n\n\n\n
Tu bierze ryba i trafia szlag. W ka\u017cdym \u0142owisku s\u0105 miejsca, gdzie ryby bior\u0105 lepiej. Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce pchaj\u0105 si\u0119 na haczyk. Powody bywaj\u0105 r\u00f3\u017cne. Wiosn\u0105 i jesieni\u0105 – cieplejsza woda, latem \u2013 ro\u015blinno\u015b\u0107 daj\u0105ca pokarm i schronienie, zim\u0105 tlen, a zawsze obfite i systematyczne n\u0119cenie.
O tych miejscach najlepiej wiedz\u0105 mi\u0119siarze, dzi\u0119ki telefonom kom\u00f3rkowym. Organizuj\u0105 zmiany, robi\u0105 to lepiej ni\u017c za czas\u00f3w systemu czterobrygadowego. Raz, dwa, trzy i komplet, miejsce zajmuje druga zmiana. Te\u017c ma szybki komplet i daje miejsce kolejnej zmianie. Zmiennicy czekaj\u0105 z roz\u0142o\u017conymi kijami, na haczykach dynda \u0142owna tu i teraz przyn\u0119ta. Na eksperymenty szkoda czasu. Kto si\u0119 \u015bmia\u0142 ostatni?<\/p>\n\n\n\n
Pami\u0119tacie Edwardsa \u201cOr\u0142a\u201d, angielskiego skoczka narciarskiego? Dla niego najwa\u017cniejszy by\u0142 udzia\u0142 w zimowej olimpiadzie, a nie zaj\u0119te tam miejsce. \u015amia\u0142 si\u0119 z niego ca\u0142y \u015bwiat kibic\u00f3w, bo skaka\u0142 jak pokraka. Oburzeni byli dzia\u0142acze, bo wysz\u0142a na jaw g\u0142upota przepis\u00f3w, kt\u00f3ra umo\u017cliwi\u0142a podw\u00f3rkowemu amatorowi zajmowa\u0107 miejsce w\u015br\u00f3d najlepszych w \u015bwiecie zawodnik\u00f3w. Ale chocia\u017c \u201cOrze\u0142\u201d by\u0142 kiepskim cia\u0142em lotnym, zaliczy\u0142 olimpiad\u0119 i to mu wystarczy\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Inaczej jest na wielu zawodach w\u0119dkarskich znacznie mniejszej rangi i znaczenia. Spuszczanie ryb s\u0105siadowi, nieregulaminowe don\u0119canie, przeci\u0105\u017canie zestaw\u00f3w, machlojki z ilo\u015bci\u0105 zan\u0119ty. Im ni\u017csza ranga zawod\u00f3w, tym tego wi\u0119cej. Jeszcze gorzej jest na zawodach towarzyskich. Wola zwyci\u0119stwa bywa tam czasami tak wielka, \u017ce ryby potrafi\u0105 wyplu\u0107 na wag\u0119 o\u0142owiane ci\u0119\u017carki, a o zaj\u0119tym miejscu decyduje dostawa, a nie z\u0142owiona zdobycz.<\/p>\n\n\n\n
Niestety, celuj\u0105 w tych sztuczkach najm\u0142odsi w\u0119dkarze, a jeszcze gorsze jest to, \u017ce cz\u0119sto \u0142owi\u0105 razem z rodzicem i w\u0142a\u015bnie on uczy dziecko, jak wyj\u015b\u0107 na swoje. W przys\u0142owiu o skorupce i m\u0142odo\u015bci tkwi r\u00f3wnie\u017c w\u0119dkarska prawda. Jej potwierdzeniem niech b\u0119dzie wydarzenie sprzed kilku lat. Zwyci\u0119zca jedynych w pewnej okolicy og\u00f3lnopolskich zawod\u00f3w w\u0119dkarskich po\u0142o\u017cy\u0142 na wadze ryb\u0119. Kolor skrzeli jednoznacznie wskazywa\u0142, \u017ce jej ostatnim \u017cyciowym \u015brodowiskiem by\u0142 market. Wszyscy to widzieli, tylko nie s\u0119dziowie.
Zapytacie, czy wiem, jak si\u0119 to wszystko ma do zasad wsp\u00f3\u0142\u017cycia spo\u0142ecznego i sportowej zasady fair play. Ot\u00f3\u017c wiem, ale nie powiem. Bo musia\u0142bym rzuci\u0107 mi\u0119sem.<\/p>\n\n\n\n
J\u00f3zef Micha\u0142czak<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Raz, dwa, trzy pierwszy!<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[49],"tags":[],"class_list":["post-9328","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-opowiadanie"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t