![\"\"](\"http:\/\/wedkarz.dkonto.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/11\/z-Soczylas-11-8.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\nNic dziwnego, \u017ce ryby w Bugu \u0142owi\u0105 g\u0142\u00f3wnie ci, kt\u00f3rzy ci\u0105gle z nim obcuj\u0105. Z doskoku mo\u017cna jedynie na\u0142adowa\u0107 akumulator emocji. Dzika rzeka w ka\u017cdym swoim zakamarku obiecuje ryb\u0119. Najcz\u0119\u015bciej jej nie daje, za to pozostawia w pami\u0119ci natur\u0119 przez ludzi nietkni\u0119t\u0105. To dla nas, przyjezdnych. Oni maj\u0105 jedno i drugie, i ryby, i dziewicz\u0105 przyrod\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Wsz\u0119dzie nad Bugiem s\u0142ysz\u0119 o du\u017cych rybach, nigdy mi si\u0119 jednak nie trafi\u0142a okazja, by zobaczy\u0107, jak kto\u015b tak\u0105 zdobycz holuje. Czasami tylko ogl\u0105dam zdj\u0119cia, b\u0119d\u0105ce potwierdzeniem tych po\u0142ow\u00f3w. Zdj\u0119ciom najcz\u0119\u015bciej czego\u015b brakuje. Na jednym \u0142owca ma w kadrze p\u00f3\u0142 g\u0142owy, na drugim tylko tu\u0142\u00f3w i kawa\u0142ek n\u00f3g, inne s\u0105 niewyra\u017ane, nieostre. Ale s\u0105, na ka\u017cdym wida\u0107 ryby. Dowodz\u0105, \u017ce w Bugu naprawd\u0119 p\u0142ywaj\u0105 spore okazy. Bolenie, szczupaki, karpie, okonie\u2026<\/p>\n\n\n\n Tylko z sumami jest inaczej. Zdj\u0119\u0107 jest ma\u0142o, s\u0105 za to opowie\u015bci. Ale to jedna z w\u0142a\u015bciwo\u015bci Bugu. Je\u017celi z\u0142owiony tutaj sum wa\u017cy oko\u0142o 20 kilogram\u00f3w, to si\u0119 o nim m\u00f3wi, \u017ce by\u0142 du\u017cy. S\u0105 te\u017c takie, kt\u00f3re maj\u0105 po 30 lub 40 kilogram\u00f3w i dopiero one, wedle tutejszych ocen, zas\u0142uguj\u0105 na miano wyczynu. W Bugu p\u0142ywaj\u0105 jednak sumy kilkakrotnie wi\u0119ksze, ale s\u0105 nie do wyci\u0105gni\u0119cia. Mo\u017cna je tylko ogl\u0105da\u0107, jak \u017ceruj\u0105 lub si\u0119 sp\u0142awiaj\u0105 albo, kiedy zdechn\u0105 ze staro\u015bci i woda wyrzuci ich cielska na brzeg.<\/p>\n\n\n\n O sumach, ale przede wszystkim o bu\u017ca\u0144skich sandaczach, rozmawia\u0142em z Markiem Skoczylasem z Zamo\u015bcia.<\/p>\n\n\n\n Nad Bugiem spotkali\u015bmy si\u0119 latem. – Po\u017cytek z tego spotkania \u2013 powiedzia\u0142 Marek – b\u0119dziesz mia\u0142 tylko taki, \u017ce zobaczysz rzek\u0119 w bardzo niskim stanie. Je\u017celi chcesz sobie po\u0142owi\u0107 sandaczy, przyjed\u017a jesieni\u0105.<\/p>\n\n\n\n I rzeczywi\u015bcie. Ca\u0142y dzie\u0144 chodzenia ze spiningiem przyni\u00f3s\u0142 mi kilka niewymiarowych szczupak\u00f3w. Za to mia\u0142em okazj\u0119 zobaczy\u0107 ciekawe miejsca, dowiedzie\u0107 si\u0119, dlaczego w\u0142a\u015bnie one s\u0105 ciekawsze od innych, porozmawia\u0107 o przyn\u0119tach, o sprz\u0119cie i o tym, jak najlepiej porusza\u0107 si\u0119 ze spiningiem.<\/p>\n\n\n\n Marek Skoczylas jest znany, bo \u0142owi du\u017co sandaczy i sum\u00f3w. Znany te\u017c jest ze swego poczucia humoru i wyj\u0105tkowej smyka\u0142ki do po\u0142owu ryb. Kiedy\u015b bardzo du\u017co \u0142owi\u0142 na tyczk\u0119. Pasjonowa\u0142o go w\u0119dkowanie sportowe, ale kiedy chcia\u0142 przyst\u0105pi\u0107 do grona wyczynowc\u00f3w, cz\u0142onkowie zamojskiego klubu mu odpowiedzieli, \u017ce do nich nie pasuje, bo ma za s\u0142aby sprz\u0119t. No to im teraz pokazuje, jak bardzo s\u0142aby jest ten jego sprz\u0119t. Mog\u0142em to zobaczy\u0107 na pewnych niedzielnych zawodach rozgrywanych na Bugu. Podczas jednej tury klubowicz, zawodowiec s\u0105dz\u0105c po sprz\u0119cie, z\u0142owi\u0142 nieco ponad trzy kilogramy ryb. Skoczylas mia\u0142 w siatce prawie dziewi\u0119\u0107 kilogram\u00f3w. I tak jest prawie zawsze. Ale mamy przecie\u017c rozmawia\u0107 o sandaczach i sumach. A tak\u017ce je \u0142owi\u0107.<\/p>\n\n\n\n Od Marka ci\u0119\u017cko cokolwiek wydoby\u0107. Bo\u017ce bro\u0144, wiedzy nie \u017ca\u0142uje i na ka\u017cde pytanie odpowie bardzo dok\u0142adnie, wszystko wyja\u015bni, ale jak sam ma co\u015b powiedzie\u0107, to mo\u017cna godzinami bezskutecznie czeka\u0107. Zmienia to dopiero wsp\u00f3lne spotkanie, w tr\u00f3jk\u0119, ze Zbigniewem Dud\u0105. Wartko p\u0142yn\u0105 opowie\u015bci o r\u00f3\u017cnych przygodach, kt\u00f3re wsp\u00f3lnie nad wod\u0105 prze\u017cyli. Przy okazji wychodzi na jaw, \u017ce tutaj, na zamojskiej ziemi, po\u0142\u00f3w sandaczy ma ca\u0142kiem bogat\u0105, cho\u0107 niezbyt d\u0142ug\u0105 histori\u0119.<\/p>\n\n\n\n Jeszcze kilkana\u015bcie lat temu nad Bug chodzi\u0142o si\u0119 wy\u0142\u0105cznie na szczupaki i sumy. Dopiero gdy si\u0119 pojawi\u0142y gumy i miejscowi w\u0119dkarze nauczyli si\u0119 nimi \u0142owi\u0107 (w\u00f3wczas by\u0142a ich dos\u0142ownie garstka), zorientowano si\u0119, \u017ce w Bugu jest bardzo du\u017co sandaczy i \u017ce daj\u0105 si\u0119 \u0142owi\u0107 na spining. Kr\u00f3tko potem zacz\u0119\u0142a si\u0119 historia p. Andrzeja Szyma\u0144skiego, kt\u00f3ry sam robi\u0142 gumy i specjalne do nich d\u017cigi. Mia\u0142y to by\u0107 przyn\u0119ty na szczupaka, ale bra\u0142y na nie r\u00f3wnie\u017c sandacze. Mia\u0142y masywny korpus i du\u017c\u0105 p\u0142etw\u0119 ogonow\u0105, kt\u00f3ra spokojnie wachlowa\u0142a. Jednym s\u0142owem przyn\u0119ta, jak\u0105 szczupak lubi. D\u017cig do niej by\u0142 asymetryczny, wi\u0119c odpycha\u0142 przyn\u0119t\u0119 od lewego, naszego brzegu. Dzi\u0119ki temu dawa\u0142 si\u0119 spokojnie prowadzi\u0107, bo nie grz\u0105z\u0142 w znajduj\u0105cych si\u0119 tam zaczepach. Do\u015bwiadczenia z gumami p. Szyma\u0144skiego i wahad\u0142\u00f3wkami Zbyszka by\u0142y jednakowe: najwi\u0119cej szczupak\u00f3w \u0142owi si\u0119 przy lewym brzegu. Ale zacz\u0119to na to uwag\u0119 zwraca\u0107 dopiero w\u00f3wczas, kiedy si\u0119 otworzy\u0142y drzwi do sandaczowych komnat.<\/p>\n\n\n\n O swojej znajomo\u015bci z p\u0142ywaj\u0105cymi w Bugu sandaczami, szczupakami i sumami opowiada Marek Skoczylas: Nie chc\u0119 por\u00f3wnywa\u0107 szczupaka do sandacza, bo to inna bajka, ale szczupaka mo\u017cna trafi\u0107 wsz\u0119dzie, a sandacza tylko na okre\u015blonym kawa\u0142ku dna. Nie powiem, czy dlatego, \u017ce za szczupakiem ci\u0105gnie si\u0119 przyn\u0119t\u0119 d\u0142ugo i nad r\u00f3\u017cnym dnem, a\u017c wreszcie si\u0119 na niego trafi, czy dlatego, \u017ce szczupak dobrze si\u0119 czuje w r\u00f3\u017cnych miejscach. Wiem jedno: sandacz siedzi przy konkretnych partiach dna. Na dnie mo\u017ce by\u0107 glina, piasek, kamienie, racicznice – oboj\u0119tnie co, byle by\u0142y p\u00f3\u0142ki. Dos\u0142ownie schody. Nie wiem, jak woda je robi, ale s\u0105. Kiedy \u0142owi\u0119 g\u0142\u00f3wk\u0105 wa\u017c\u0105c\u0105 oko\u0142o 20 g, dosy\u0107 \u0142atwo mi je wymaca\u0107. Tyle \u017ce nie ma ich du\u017co, trzeba szuka\u0107. Kiedy w Bugu wody jest ma\u0142o, po ruskiej stronie wida\u0107 spadziste brzegi. To w\u0142a\u015bnie w takich miejscach zdarzaj\u0105 si\u0119 p\u00f3\u0142ki, ale nie ma takiej regu\u0142y, \u017ce jak dno jest spadziste, to one od razu musz\u0105 na nim by\u0107. Czasami jest tylko spad, kt\u00f3ry prowadzi do rynny na dnie. To jednak s\u0105 miejsca, kt\u00f3re lubi\u0105 sumy, a nie sandacze.<\/p>\n\n\n\n Ale z sumami to inna sprawa. \u0141owi\u0119 je bardzo mocnym sprz\u0119tem. Kij 2,7 metra, plecionka o wytrzyma\u0142o\u015bci 40 kg, konia m\u00f3g\u0142bym tym sprz\u0119tem uci\u0105gn\u0105\u0107, a nie tylko ryb\u0119. Przewa\u017cnie \u0142owi\u0119 g\u0142\u00f3wkami wa\u017c\u0105cymi 25 gram\u00f3w, bo l\u017cejsze nawet przy niskim stanie wody nie zesz\u0142yby na g\u0142\u0119boko\u015b\u0107 trzech metr\u00f3w, taki mocny pr\u0105d jest w Bugu. A przecie\u017c przyn\u0119ta nie mo\u017ce fruwa\u0107, tylko ci\u0105gle powinna mie\u0107 kontakt z dnem.<\/p>\n\n\n\n Wi\u0119c gdy tym sprz\u0119tem co\u015b zatn\u0119, to od razu wiem, czy to sum, bo one bior\u0105 zupe\u0142nie inaczej ni\u017c np. sandacze. Ju\u017c po dw\u00f3ch – trzech sekundach mog\u0119 te\u017c powiedzie\u0107, czy on b\u0119dzie m\u00f3j. Sumy, kt\u00f3re wa\u017c\u0105 oko\u0142o czterdziestu kilogram\u00f3w, po zaci\u0119ciu odp\u0142ywaj\u0105 tam, gdzie \u015bpi\u0105, i nie ma takiej si\u0142y ani takiego sprz\u0119tu, \u017ceby je w\u00f3wczas zatrzyma\u0107. Mniejsze udaje mi si\u0119 wyci\u0105gn\u0105\u0107, je\u017celi spe\u0142nione b\u0119d\u0105 trzy warunki. Po zaci\u0119ciu zdo\u0142am moj\u0105 zdobycz zatrzyma\u0107, wytrzyma to napr\u0119\u017cony do granic wytrzyma\u0142o\u015bci sprz\u0119t i mi\u0119dzy mn\u0105 a sumem nie b\u0119dzie jakich\u015b podwodnych zawad.<\/p>\n\n\n\n Nie bez powodu m\u00f3wi\u0119, \u017ce mi si\u0119 udaje, bo w Bugu tak w\u0142a\u015bnie jest z sumami, trzeba mie\u0107 szcz\u0119\u015bcie. Co z tego, \u017ce w tygodniu mia\u0142em ich kilka na kiju, skoro \u017cadnego nie wyj\u0105\u0142em? Owin\u0119\u0142y plecionk\u0119 na zaczepach i sko\u0144czy\u0142o si\u0119 rwaniem. Troch\u0119 inaczej jest z sumami p\u00f3\u017an\u0105 jesieni\u0105. Wtedy \u0142owi si\u0119 je w do\u0142ach, wi\u0119c po zaci\u0119ciu nie za bardzo maj\u0105 gdzie ucieka\u0107. Kr\u0105\u017c\u0105 nad nimi, m\u0119cz\u0105 si\u0119 i w ko\u0144cu daj\u0105 si\u0119 wyci\u0105gn\u0105\u0107 na brzeg. Ale te\u017c nie s\u0105 to kolosy.<\/p>\n\n\n\n Niemal przez ca\u0142y dzie\u0144 towarzysz\u0119 Markowi nad Bugiem. Wybrali\u015bmy si\u0119 na sandacze. Przygl\u0105dam si\u0119, jak i gdzie je \u0142owi. Ale nie sztuka \u0142owi\u0107 coraz to ci\u0119\u017csz\u0105 przyn\u0119t\u0105. Dowcip polega na tym, \u017ceby jak najl\u017cejsz\u0105 przyn\u0119t\u0105 spenetrowa\u0107 jak najg\u0142\u0119bsze rewiry. Tego mo\u017cna dokona\u0107 tylko sposobem. Patrz\u0119, jak robi to Marek. Wcze\u015bniej mi powiedzia\u0142, \u017ce owszem, ma swoje ulubione zak\u0105tki, ale Bug tak szybko zmienia dno, \u017ce po kilku dniach nieobecno\u015bci na te same podwodne schody ju\u017c nie trafia. Je\u017celi jest nad wod\u0105 dzie\u0144 po dniu, bez problemu przesuwa si\u0119 po brzegu wraz z podwodnymi zmianami. Je\u017celi mo\u017ce by\u0107 nad wod\u0105 tylko od czasu do czasu, zawsze zaczyna \u0142owi\u0107 na charakterystycznym brzegu ze stromym spadem. Tutaj krok po kroku czesze wod\u0119, \u017ceby trafi\u0107 na te swoje schody.<\/p>\n\n\n\n Obserwuj\u0119 go. Rzut, plecionka napi\u0119ta, p\u00f3\u017aniej si\u0119 luzuje, chwila przerwy, znowu poderwanie, oczekiwanie z napi\u0119t\u0105 plecionk\u0105 a\u017c do momentu, kiedy d\u017cig pacnie w dno i na plecionce powstanie luz. Znowu chwilka przerwy i podci\u0105gni\u0119cie d\u017ciga po dnie, ale nie dalej ni\u017c kilkana\u015bcie centymetr\u00f3w, znowu poderwanie z r\u00f3wnoczesnym wybraniem luzu plecionki i oczekiwanie, kiedy napi\u0119ta plecionka da sygna\u0142 o braniu\u2026 Przygl\u0105daj\u0105c si\u0119, jak Marek poszukuje sandaczowych stanowisk, przysz\u0142o mi na my\u015bl por\u00f3wnanie z okoniami. Okonie si\u0119 d\u0142ubie – tak w w\u0119dkarskiej gwarze okre\u015blamy poznawanie okoniowego stanowiska. \u017beby chcia\u0142y bra\u0107, trzeba si\u0119 odpowiednio ustawi\u0107 i rzuca\u0107 dok\u0142adnie w punkt. Tutaj, ko\u0142o Hrubieszowa, Marek podobnie \u0142owi sandacze. We W\u0142odawie, gdzie Bug jest szeroki, na obmacanie sandaczowego miejsca wystarczy kilka rzut\u00f3w uk\u0142adaj\u0105cych si\u0119 w wachlarz. Takie \u0142owienie jest skuteczne zapewne dlatego, \u017ce \u0142owieckie rewiry sandaczy i innych drapie\u017cnik\u00f3w s\u0105 tam wi\u0119ksze. Ko\u0142o Hrubieszowa, gdzie w\u0105sko i g\u0142\u0119boko, trzeba inaczej wybiera\u0107 \u0142owisko, a p\u00f3\u017aniej bardzo si\u0119 koncentrowa\u0107 na prowadzeniu przyn\u0119ty w niewielkiej przestrzeni.<\/p>\n\n\n\n Tutejszy Bug ma jeszcze jedn\u0105 tajemnic\u0119. To nie jest \u017cadne zmy\u015blenie, to si\u0119 zdarza naprawd\u0119. Zapewne \u0142atwiej by nam by\u0142o zrozumie\u0107 to zjawisko, gdyby\u015bmy wiedzieli, dlaczego ryby si\u0119 tak dziwnie zachowuj\u0105. Ale Bug niech\u0119tnie ods\u0142ania swoje tajemnice, chocia\u017cby z tego powodu, \u017ce go si\u0119 prawie nie bada. Teraz dlatego, \u017ce to rzeka graniczna i na tym tle zawsze rodz\u0105 si\u0119 jakie\u015b problemy, przed wojn\u0105 natomiast, kiedy Bug p\u0142yn\u0105\u0142 \u015brodkiem Polski, to chyba nie mia\u0142 do bada\u0144 szcz\u0119\u015bcia. Niedawno prowadzono jakie\u015b obserwacje, ale potwierdzi\u0142y tylko prawd\u0119, kt\u00f3r\u0105 w\u0119dkarze dobrze znaj\u0105. W Bugu na pewnych odcinkach, a nawet w okre\u015blonych miejscach, przez ca\u0142y rok gromadz\u0105 si\u0119 ryby rozmaitych gatunk\u00f3w. Tymczasem tylko troch\u0119 dalej w d\u00f3\u0142 lub w g\u00f3r\u0119 rzeki jest rybna pustynia, co najwy\u017cej jakie\u015b maluszki \u015bmigaj\u0105 po p\u0142yci\u017anie. To jest wyt\u0142umaczalne. Dzika rzeka tylko tu i \u00f3wdzie tworzy dobre \u017cerowiska z obfito\u015bci\u0105 pokarmu i kryj\u00f3wek. Korzystaj\u0105 z nich ryby, korzystamy i my, o ile potrafimy rzek\u0119 czyta\u0107 i dysponujemy odpowiednim sprz\u0119tem. Ale s\u0105 w Bugu zjawiska dot\u0105d niezrozumiane. \u017beby je obja\u015bni\u0107, naukowcy potrzebowaliby du\u017cych pieni\u0119dzy i wielu lat pracy.<\/p>\n\n\n\n Wspania\u0142\u0105 wiedz\u0119 o rybach Bugu przekazali w swojej opowie\u015bci, opublikowanej na naszych \u0142amach, Tomasz i Wojciech Bernaszukowie (zbie\u017cno\u015b\u0107 nazwisk przypadkowa \u2013 przyp. red.). Zauwa\u017cyli mianowicie, \u017ce pewien odcinek rzeki obfitowa\u0142 w du\u017ce drapie\u017cniki tylko p\u00f3\u017an\u0105 jesieni\u0105. D\u0142ugo nie dawa\u0142o im spokoju, \u017ce szczupaki i sandacze nie daj\u0105 si\u0119 tam \u0142owi\u0107 przez ca\u0142y sezon. Podejrzewali, \u017ce maj\u0105 tam du\u017co jedzenia i \u017ceruj\u0105 bardzo kr\u00f3tko, dlatego nie mieli szcz\u0119\u015bcia na taki moment trafi\u0107.<\/p>\n\n\n\n Par\u0119 dobrych lat min\u0119\u0142o im na dok\u0142adnych obserwacjach, zanim skojarzyli kilka fakt\u00f3w. Fakt pierwszy. Wyprawiaj\u0105c si\u0119 na ryby latem nigdy nie omijali tak\u017ce tego odcinka. \u017badnego drapie\u017cnika nie z\u0142owili, zauwa\u017cyli natomiast, \u017ce wtedy nie ma tam tak\u017ce ryb spokojnego \u017ceru. By\u0142 tylko drobiazg po\u017cerany przez ma\u0142e bolenie i okonie. Fakt drugi. Szczupaki i sandacze zaczyna\u0142y bra\u0107 na kilka dni przed och\u0142odzeniem i bra\u0142y dobrze do czasu, kiedy zacz\u0119\u0142y si\u0119 tam pokazywa\u0107 du\u017ce ilo\u015bci bia\u0142orybu. Fakt trzeci. Kiedy bia\u0142orybu by\u0142o du\u017co, drapie\u017cniki znacznie gorzej \u0142owi\u0142o si\u0119 na spining.<\/p>\n\n\n\n Znaj\u0105c dok\u0142adnie topografi\u0119 rzeki skojarzyli te trzy fakty i doszli do ciekawych wniosk\u00f3w. Po zimie bia\u0142oryb ju\u017c wczesn\u0105 wiosn\u0105 rozpierzcha si\u0119 po rzece w poszukiwaniu tarlisk i partner\u00f3w. Ca\u0142e lato \u017ceruje tam, gdzie znajduje du\u017co pokarmu. Na zim\u0119 wraca do rewir\u00f3w, w kt\u00f3rych od dawna najlepiej, najspokojniej przetrzymuje niskie temperatury. W tym biologicznym cyklu bia\u0142orybu uczestnicz\u0105 drapie\u017cniki, kt\u00f3re znajduj\u0105 si\u0119 na wy\u017cszym stopniu rozwoju i dlatego s\u0105 zdolne do wyprzedzania swoich ofiar. Sandacze i szczupaki wiedz\u0105 ju\u017c, gdzie bia\u0142oryb zimuje. Przyp\u0142ywaj\u0105 tam wcze\u015bniej i czekaj\u0105. S\u0105 g\u0142odne, wi\u0119c w tym czasie w\u0119dkarze maj\u0105 swoje pi\u0119\u0107 minut. Kiedy \u0142awice bia\u0142orybu wreszcie si\u0119 pojawi\u0105, drapie\u017cniki ruszaj\u0105 na wielki \u017cer. Odt\u0105d s\u0105 syte i lada b\u0142ysk przyn\u0119ty ich nie omami. Te, co \u017cyj\u0105 w \u015brodowisku bogatym w pokarm, b\u0119d\u0105 si\u0119 zachowywa\u0107 inaczej od tych, kt\u00f3re nie maj\u0105 dostatecznej ilo\u015bci kryj\u00f3wek. Niekt\u00f3rym natura daje obfito\u015b\u0107 po\u017cywienia w pewnych okresach, np. podczas r\u00f3jek lub udanego tar\u0142a innego gatunku, co jest r\u00f3wnoznaczne z ogromn\u0105 ilo\u015bci\u0105 ikry, a p\u00f3\u017aniej wyl\u0119gu i narybku. W ka\u017cdym \u015brodowisku, czy to b\u0119dzie rzeka dzika, uregulowana, zbiornik zaporowy czy jezioro, odbywa si\u0119 to samo, tylko inaczej.<\/p>\n\n\n\n Dlatego wsp\u00f3lne w \u0142owieniu ryb jest to, \u017ce mamy kije, ko\u0142owrotki, przyn\u0119ty. Ale p\u00f3\u017aniej, zale\u017cnie od \u0142owisk, kt\u00f3re penetrujemy, i czasu, w kt\u00f3rym to robimy, zaczynamy si\u0119 r\u00f3\u017cni\u0107. A\u017ceby te r\u00f3\u017cnice by\u0142y jak najmniejsze, bo to si\u0119 prosto przek\u0142ada na skuteczno\u015b\u0107 \u0142owienia, nale\u017cy bardzo uwa\u017cnie obserwowa\u0107 przyrod\u0119. W\u00f3wczas, r\u00f3wnie\u017c, b\u0119dziemy mieli zadowolenie nie tylko ze z\u0142owionej ryby, ale i przyjemno\u015b\u0107 ze \u015bwiadomego polowania.<\/p>\n\n\n\n Wies\u0142aw D\u0119bicki<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" W Bugu \u0142owi\u0119 kilka razy w roku. <\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":8738,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[53],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8731"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8731"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8731\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8740,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8731\/revisions\/8740"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/8738"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8731"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8731"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8731"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"\"](\"http:\/\/wedkarz.dkonto.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/11\/z-Soczylas-11-2.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/wedkarz.dkonto.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/11\/z-Soczylas-11-6.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/wedkarz.dkonto.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/11\/z-Soczylas-11-5.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n
Zbigniew Duda robi wahad\u0142\u00f3wki. S\u0105 rewelacyjne. Przemykaj\u0105 przez to\u0144 jak obrot\u00f3wki, nie stawiaj\u0105 przy tym wielkiego oporu i co chwil\u0119, nie wiedzie\u0107 dlaczego, bo odbywa si\u0119 to bez zmiany prowadzenia, samoczynnie obracaj\u0105 si\u0119 dooko\u0142a swojej osi. Raz w lewo, a po chwili w prawo. Wahad\u0142\u00f3wki powsta\u0142y z my\u015bl\u0105 o szczupakach bu\u017ca\u0144skich, ale teraz \u201czabijaj\u0105\u201d si\u0119 o nie r\u00f3wnie\u017c w\u0119dkarze \u0142owi\u0105cy w zbiorniku zaporowym Nielisz ko\u0142o Szczebrzeszyna. Z\u0142owili ju\u017c na te przyn\u0119ty wiele du\u017cych szczupak\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/wedkarz.dkonto.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/11\/z-Soczylas-11-3.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n
Kiedy dosta\u0142em pierwsze gumy, nie od razu wiedzia\u0142em, co z nimi robi\u0107. Ryb jednak by\u0142o du\u017co i nauka sz\u0142a szybko. Najpierw \u0142owi\u0142em wszystkie jak leci, bo wtedy guma by\u0142a pioru\u0144sko skuteczna. P\u00f3\u017aniej zacz\u0105\u0142em wybiera\u0107 \u0142owisko, spos\u00f3b prowadzenia, wielko\u015b\u0107 i ci\u0119\u017car przyn\u0119ty i tak nauczy\u0142em si\u0119 by\u0107 \u0142owc\u0105 selektywnym. Jeszcze dzisiaj, cho\u0107 gumami spininguj\u0119 od kilkunastu lat, ba\u0142bym si\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce id\u0119 \u0142owi\u0107 ryby jakiego\u015b okre\u015blonego gatunku, powiedzmy sandacze. To jest rzeka, ma\u0142o powiedziane: to jest Bug i tutaj wszystkiego mog\u0119 si\u0119 spodziewa\u0107. \u0141owi\u0119 sandacze, a uderzy oko\u0144. Zaczaj\u0119 si\u0119 na suma, a z\u0142owi\u0119 szczupaka. P\u00f3jd\u0119 na klenie, wyci\u0105gn\u0119 karpia. Jedno jest pewne: prawie sto procent sandaczy \u0142owi\u0119 pod ruskim brzegiem. My\u015bl\u0119, \u017ce pod nogami mam ich tyle samo, ale nie m\u00f3g\u0142bym tutaj poprowadzi\u0107 gumy tak samo jak tam.
Co innego ze szczupakami. Niemal wszystkie \u0142owi\u0119 po naszej stronie. Po ruskiej tylko w takich miejscach, gdzie s\u0105 bardzo du\u017ce zastoiny i cofaj\u0105ce pr\u0105dy za zwalonymi do wody drzewami lub cyplami z naniesionego przez rzek\u0119 piasku. Szczupaki lubi\u0105, jak przyn\u0119ta spokojnie p\u0142ynie nad dnem. Musz\u0105 mie\u0107 czas, \u017ceby si\u0119 u\u0142o\u017cy\u0107 do ataku. Sandacz to inny gatunek my\u015bliwego. Skrada si\u0119 i uderza raptownie. Albo od razu chapnie w pysk, albo najpierw pr\u00f3buje zadusi\u0107.<\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/wedkarz.dkonto.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/11\/z-Soczylas-11-9.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n
Jeste\u015bmy blisko Hrubieszowa. Bug jest tutaj zupe\u0142nie inny ni\u017c ko\u0142o W\u0142odawy, Terespola albo Gnojna. Odcinek zamojski to rynna, kt\u00f3r\u0105 w ka\u017cdym miejscu mo\u017cna swobodnie przerzuci\u0107 nawet lekk\u0105 przyn\u0119t\u0105. Szeroko\u015b\u0107 rzeki zmyli jednak ka\u017cdego, kto postanowi\u0142by tu spiningowa\u0107 lekkimi przyn\u0119tami. Koryto rzeki mo\u017cna tu bowiem por\u00f3wna\u0107 do stoj\u0105cej na szpicu piramidy. Nawet ci\u0119\u017cki d\u017cig dotyka dwa – trzy razy dna na przeciwnym brzegu, a potem fruwa.<\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/wedkarz.dkonto.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/11\/z-Soczylas-11-4.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n
Kiedy swoim sz\u00f3stym zmys\u0142em Marek znajduje miejsce, kt\u00f3re wyda\u0142o mu si\u0119 interesuj\u0105ce, zaczyna \u0142owi\u0107 inaczej. Dotychczas rzuca\u0142 lekko z pr\u0105dem. Kilka rzut\u00f3w w jedno miejsce, krok do przodu i znowu kilka rzut\u00f3w. Gdy trafi\u0142 na schody lub tylko przypuszcza\u0142, \u017ce one tam s\u0105, szed\u0142 kilka krok\u00f3w do przodu i rzuca\u0142 stoj\u0105c na wprost przed nimi. Znowu kilkana\u015bcie rzut\u00f3w i przesuwa\u0142 si\u0119 tam, gdzie rzuca\u0142 lekko pod pr\u0105d. Dwa razy zmienia\u0142 g\u0142\u00f3wk\u0119. Brania nie mia\u0142, ale znalaz\u0142 miejsce, gdzie dobrze wyczuwa\u0142 uderzenia d\u017ciga w dno. Ten d\u017cig by\u0142 teraz o oczko l\u017cejszy od tego, kt\u00f3rym \u0142owi\u0142 dotychczas.<\/p>\n\n\n\n
Ko\u0142o Czumowa spenetrowali\u015bmy bardzo rzetelnie dwa jego odcinki. Krok po kroku, rzut po rzucie. Sporo tu meandr\u00f3w, wi\u0119c szli\u015bmy dalej nie wsiadaj\u0105c do samochodu. W pewnym momencie Marek powiedzia\u0142, \u017ce szkoda czasu i \u017ce jedziemy nad Bug ko\u0142o Husynnego. Niewiele to dalej, zaledwie 20 kilometr\u00f3w. Teoretycznie taka odleg\u0142o\u015b\u0107 nie powinna mie\u0107 \u017cadnego znaczenia. A jednak. Nieraz jemu i jego kolegom si\u0119 przytrafia\u0142o, \u017ce jedni chodzili nad Bugiem o kiju, gdy w tym samym czasie ci, co \u0142owili par\u0119 kilometr\u00f3w dalej, mieli takie brania, \u017ce a\u017c woda kipia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
To tylko jeden z podobnych przypadk\u00f3w. Latem ryby r\u00f3wnie\u017c poddane s\u0105 okre\u015blonym zachowaniom, zale\u017cnym od okoliczno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n