Moczyli\u015bmy nogi siedz\u0105c na k\u0142adce i ogl\u0105dali\u015bmy regaty na jeziorze, a t\u0119 opowie\u015b\u0107 snu\u0142 m\u00f3j imiennik.<\/p>\n\n\n\n
By\u0142o ciep\u0142e popo\u0142udnie. Siedzieli\u015bmy przy stoliku na drewnianym tarasie kawiarni z widokiem na malownicze jezioro, wysoko nad opadaj\u0105c\u0105 ku brzegowi jeziora \u0142\u0105k\u0105. Popijali\u015bmy sch\u0142odzone piwo i leniwie gapili\u015bmy si\u0119 na jezioro.<\/p>\n\n\n\n
Nie zd\u0105\u017cy\u0142 doko\u0144czy\u0107. Us\u0142yszeli\u015bmy g\u0142o\u015bny plusk i zaraz potem rozleg\u0142 si\u0119 histeryczny krzyk kobiety. W tej samej chwili Stefan znalaz\u0142 si\u0119 na \u0142\u0105ce, wykona\u0142 kilka przewrot\u00f3w, podni\u00f3s\u0142 si\u0119 i w pe\u0142nym biegu wskoczy\u0142 do wody. Sta\u0142em jak s\u0142up soli, przera\u017cony dramatem i zaskoczony sprawno\u015bci\u0105 Stefana. Fantastycznie wyszkolony – przelecia\u0142o mi przez g\u0142ow\u0119. – Takich umiej\u0119tno\u015bci nie nabywa si\u0119 na lekcjach wuefu! To by\u0142 popis kaskaderski – wymamrota\u0142em sam do siebie.<\/p>\n\n\n\n
Kobieta na rowerze histerycznie krzycza\u0142a, m\u0119\u017cczyzna sta\u0142 pochylony trzymaj\u0105c si\u0119 siedziska i stara\u0142 si\u0119 zajrze\u0107 pod powierzchni\u0119 wody. To by\u0142 \u017cenuj\u0105cy widok. Nie wytrzyma\u0142em i zacz\u0105\u0142em krzycze\u0107: \u201cSkacz, tch\u00f3rzu!\u201d. On jednak zastyg\u0142 w bezruchu.<\/p>\n\n\n\n
Tymczasem Stefan dop\u0142yn\u0105\u0142 do miejsca tragedii i zacz\u0105\u0142 nurkowa\u0107. Na miejscu by\u0142o ju\u017c kilka kajak\u00f3w i rower\u00f3w wodnych z kibicami, zjawi\u0142 si\u0119 tak\u017ce bosman o\u015brodka na motor\u00f3wce, ale nikt nie pod\u0105\u017ca\u0142 mu z pomoc\u0105. Up\u0142yn\u0119\u0142o wiele minut i ju\u017c by\u0142o wiadomo, \u017ce dziecko nie mog\u0142o prze\u017cy\u0107. Stefan, bardzo zm\u0119czony, wyj\u0105\u0142 je wreszcie i poda\u0142 bosmanowi, po czym z wysi\u0142kiem wczo\u0142ga\u0142 si\u0119 do \u0142odzi. Przy por\u0119czy tarasu stali ludzie obserwuj\u0105cy to zdarzenie. M\u0119\u017cczy\u017ani milczeli, jaka\u015b kobieta szlocha\u0142a. Si\u0119gn\u0105\u0142em popapierosy i zapalniczk\u0119 Stefana i powlok\u0142em si\u0119 do bosman\u00f3wki.<\/p>\n\n\n\n
Tego wieczoru k\u0142adli\u015bmy si\u0119 spa\u0107 bardzo zm\u0119czeni. Obudzi\u0142o nas walenie w drzwi. W my\u015blach szybko odtwarza\u0142em sobie wczorajszy dzie\u0144, ale nie przypomnia\u0142em sobie, \u017ceby\u015bmy byli z kim\u015b um\u00f3wieni
\u2013 Co si\u0119 dzieje – zapyta\u0142 zaspany Stefan – kogo niesie?!<\/p>\n\n\n\n
W\u0142a\u015bnie mieli\u015bmy zacz\u0105\u0107 uroczyste \u015bniadanie, wszak przyby\u0142 nowy zawodnik, kiedy do drzwi zapuka\u0142 pos\u0142aniec od kierownika z wiadomo\u015bci\u0105, \u017ce przyjechali panowie policjanci i bardzo prosz\u0105 Stefana do siebie. Ten pewnie w duchu zakl\u0105\u0142 siarczy\u015bcie, ale bez s\u0142owa poszed\u0142 spe\u0142ni\u0107 sw\u00f3j obywatelski obowi\u0105zek z\u0142o\u017cenia, a raczej uzupe\u0142nienia zezna\u0144, ja za\u015b opowiedzia\u0142em o jego wczorajszej popisowej akcji.<\/p>\n\n\n\n
Gdy Stefan wr\u00f3ci\u0142, zasiedli\u015bmy do sto\u0142u, a po biesiadzie ju\u017c nam si\u0119 nie chcia\u0142o wyp\u0142ywa\u0107 na po\u0142\u00f3w. Postanowili\u015bmy \u201codpocz\u0105\u0107\u201d, a potem zaczai\u0107 si\u0119 na w\u0119gorza. By\u0142o ciemno. Z daleka dochodzi\u0142y g\u0142osy rybak\u00f3w i skrzypienie ko\u0142owrotu. Dwie latarnie na \u0142odziach migota\u0142y jak robaczki \u015bwi\u0119toja\u0144skie. Od czasu do czasu kto\u015b niecierpliwy \u015bwieci\u0142 latark\u0105 po szczyt\u00f3wkach, wtedy b\u0142yska\u0142y tak\u017ce nasze dzwoneczki. Ale milcza\u0142y jak zakl\u0119te.<\/p>\n\n\n\n
Na chwil\u0119 zamilk\u0142. – Ty chyba lepiej znasz Stefana. M\u00f3wi\u0105, \u017ce kiedy\u015b grali\u015bcie w tej samej dru\u017cynie. Kim on jest naprawd\u0119? – zapyta\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Andrzej Remlain<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Moczyli\u015bmy nogi siedz\u0105c na k\u0142adce i ogl\u0105dali\u015bmy regaty na jeziorze, a t\u0119 opowie\u015b\u0107 snu\u0142 m\u00f3j imiennik.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[49],"tags":[],"class_list":["post-8454","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-opowiadanie"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t