{"id":8251,"date":"2007-03-04T22:29:00","date_gmt":"2007-03-04T21:29:00","guid":{"rendered":"http:\/\/wedkarz.dkonto.pl\/?p=8251"},"modified":"2021-11-11T22:33:16","modified_gmt":"2021-11-11T21:33:16","slug":"pstragi-roztocza","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/2007\/03\/04\/pstragi-roztocza\/","title":{"rendered":"PSTR\u0104GI ROZTOCZA"},"content":{"rendered":"\n

Fama o pstr\u0105gach potokowych w g\u00f3rnym biegu Wieprza niesie si\u0119 ju\u017c od kilku dobrych lat. Z\u0142owiono ich wiele, w\u015br\u00f3d nich sporo okaz\u00f3w o wadze kilku kilogram\u00f3w. W\u0119dkarzom wbi\u0142 si\u0119 w pami\u0119\u0107 zw\u0142aszcza jeden z nich, wa\u017c\u0105cy grubo ponad pi\u0119\u0107 kg. By utrzyma\u0107 w tajemnicy miejsce, gdzie zosta\u0142 upolowany, jego \u0142owca poda\u0142 inn\u0105 rzek\u0119. Nie wiedzia\u0142 lub zapomnia\u0142, \u017ce o tej porze roku obowi\u0105zywa\u0142 tam zakaz \u0142owienia. Jednak nie ta historia jest dla Wieprza najistotniejsza.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Roztocze to jeden z najpi\u0119kniejszych zak\u0105tk\u00f3w ojczyzny. Do jego urody przyczyniaj\u0105 si\u0119 tak\u017ce nasi koledzy w\u0119dkarze robi\u0105c rzeczy, o kt\u00f3rych gdzie indziej dawno zapomniano.<\/p>\n\n\n\n

Na Roztoczu jest takie ma\u0142e miasto, nazywa si\u0119 J\u00f3zef\u00f3w. Tutaj \u017cyje \u201cojciec\u201d wieprza\u0144skich pstr\u0105g\u00f3w, tutaj \u0107wier\u0107 wieku temu mia\u0142a sw\u00f3j pocz\u0105tek doroczna w\u0119dkarska impreza \u201cPstr\u0105g Roztocza\u201d. Historia tych zawod\u00f3w w pe\u0142ni oddaje spo\u0142eczne zaanga\u017cowanie niewielkiej grupy ludzi.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

W J\u00f3zefowie, nad kilkuhektarowym stawem przypominaj\u0105cym ma\u0142e jeziorko, stoi \u0142adna willa. To w\u0119dkarska stanica. Wybudowali j\u0105 w\u0119dkarze tutejszego ko\u0142a PZW. Wtedy, w latach siedemdziesi\u0105tych, by\u0142o ich dwudziestu pi\u0119ciu, za ma\u0142o, \u017ceby za\u0142o\u017cy\u0107 miejskie ko\u0142o. Wpisywali wi\u0119c do PZW swoje \u017cony. Na zakup materia\u0142\u00f3w dostali pieni\u0105dze ze Zwi\u0105zku, a grubo ponad 60 procent warto\u015bci tego budynku stanowi ich spo\u0142eczna praca. Zacz\u0119li budow\u0119 w roku 1978, cztery lata p\u00f3\u017aniej odby\u0142o si\u0119 uroczyste otwarcie.<\/p>\n\n\n\n

Wn\u0119trze budynku w niczym mi nie przypomina innych stanic znanych z lat wcze\u015bniejszych. Tutaj jak w domu. Ciep\u0142o, czysto, przytulnie. S\u0105 pokoje go\u015bcinne i dobrze wyposa\u017cona kuchnia. St\u0105d spiningi\u015bci wyprawiaj\u0105 si\u0119 na roztocza\u0144skie pstr\u0105gi.<\/p>\n\n\n\n

Tegoroczne zawody \u201cPstr\u0105g Roztocza\u201d maj\u0105 w nazwie liczb\u0119 18. Naprawd\u0119 by\u0142o ich wi\u0119cej.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
  • Kt\u00f3re\u015b mog\u0142y mi ulecie\u0107 z pami\u0119ci – m\u00f3wi J\u00f3zef Naklicki. – By\u0142a bodaj trzyletnia dziura. Pierwsze trzy imprezy zorganizowa\u0142o nasze j\u00f3zefowskie ko\u0142o. Kiedy w Zarz\u0105dzie Okr\u0119gu zobaczyli, \u017ce przyje\u017cd\u017ca do nas sporo w\u0119dkarzy z ca\u0142ej Polski, a w naszym regionie innych og\u00f3lnopolskich zawod\u00f3w nie by\u0142o, przej\u0119li od nas organizacj\u0119. I tak poorganizowali, \u017ce za trzecim razem nikt ju\u017c nie chcia\u0142 przyjecha\u0107. P\u00f3\u017aniej by\u0142a luka, teraz \u201cPstr\u0105g Roztocza\u201d to znowu nasza impreza. Trafia z niej kilka groszy na stanic\u0119. Sami nie jeste\u015bmy jej w stanie utrzyma\u0107. Jeszcze par\u0119 lat temu by\u0142o troch\u0119 l\u017cej. Ten staw przed stanic\u0105 to w zasadzie zbiornik zaporowy na strumieniu o nazwie Nepryszka, a na wyp\u0142ywie, tu\u017c za drog\u0105 J\u00f3zef\u00f3w – Aleksandr\u00f3w, mieli\u015bmy podchowalniki dla wyl\u0119gu pstr\u0105ga potokowego. Nasze Ko\u0142o PZW J\u00f3zef\u00f3w kupowa\u0142o wyl\u0119g. Chowali\u015bmy go tak d\u0142ugo, a\u017c rybki doros\u0142y do kilkunastu centymetr\u00f3w. Do rzek Roztocza co roku trafia\u0142o od nas wiele tysi\u0119cy pstr\u0105g\u00f3w. Pochodzi\u0142y z rodzimej ikry, by\u0142y wychowywane w rodzimej wodzie. Teraz Okr\u0119g kupuje pstr\u0105gi gdzie indziej. Nasza spo\u0142eczna praca nie jest nikomu potrzebna, ale te\u017c nie mamy z\u0142ot\u00f3wek na utrzymanie stanicy. Wszystko w niej robimy spo\u0142ecznie, ale przecie\u017c za media i materia\u0142y trzeba p\u0142aci\u0107.
    Stanic\u0105 opiekuj\u0105 si\u0119 pp. Jan Skowro\u0144ski i J\u00f3zef Naklicki. To ludzie, kt\u00f3rych nazwiska s\u0105 nierozerwalne zwi\u0105zane z pstr\u0105gami Roztocza.
    Pan Jan Skowro\u0144ski, emerytowany j\u00f3zefowski aptekarz, \u0142owc\u0105 pstr\u0105g\u00f3w jest od dawna. Od wielu lat jest prezesem tutejszego ko\u0142a. Umia\u0142 po\u0142\u0105czy\u0107 zaw\u00f3d z zami\u0142owaniem do w\u0119dkowania i prac\u0105 spo\u0142eczn\u0105. To pod jego skrzyd\u0142ami powstawa\u0142a stanica. Na pstr\u0105gi p. Jan je\u017adzi\u0142 nad Sopot i Tanew. Zawsze jednak poci\u0105ga\u0142 go g\u00f3rny Wieprz. Podobny do innych rzek roztocza\u0144skich, a pstr\u0105g\u00f3w w nim nie by\u0142o.<\/li><\/ul>\n\n\n\n
    \"\"<\/figure>\n\n\n\n

    Wiele lat uwa\u017cnie mu si\u0119 przygl\u0105da\u0142. Zna\u0142 go bardzo dobrze, bo zajmowa\u0142 si\u0119 \u0142owieniem rak\u00f3w szlachetnych, kt\u00f3rych tu bardzo du\u017co. Woda Wieprza nie nios\u0142a \u017cadnych zanieczyszcze\u0144. By\u0142a przejrzysta, zacieniona, zimna. Jakby stworzona dla pstr\u0105g\u00f3w potokowych. A jednak ich nie by\u0142o.

    Doszed\u0142 do wniosku, \u017ce powodem jest brak tarlisk. Owszem, szybki nurt wysokich wiosennych w\u00f3d czasami ods\u0142ania\u0142 partie \u017cwirowego dna. W sam raz dla pstr\u0105g\u00f3w. Ale takie dno jest im potrzebne jesieni\u0105, kiedy si\u0119 tr\u0105. Wtedy jednak po letnich ni\u017c\u00f3wkach miejsca te by\u0142y zapiaszczone. Pan Jan si\u0119 domy\u015bla\u0142, \u017ce pstr\u0105gi maj\u0105 warunki do tar\u0142a co ile\u015b tam lat, ale to za ma\u0142o. \u017beby nie wygin\u0105\u0107, powinny si\u0119 trze\u0107 co roku.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n

    Przypadkiem, gdzie\u015b na pocz\u0105tku lat siedemdziesi\u0105tych, nadarzy\u0142a si\u0119 szczeg\u00f3lna okazja. P. Jan, razem z koleg\u0105 z j\u00f3zefowskiego ko\u0142a p. Stanis\u0142awem G\u0105siorkiem jecha\u0142 na zarybienia. Na samochodzie wi\u00f3z\u0142 worki, a w ka\u017cdym by\u0142a woda, tlen i ma\u0142e pstr\u0105gi. Dwa worki si\u0119 rozszczelni\u0142y. \u017bal by\u0142o wyrzuca\u0107 ma\u0142e rybki do rowu, trafi\u0142y wi\u0119c do niedaleko p\u0142yn\u0105cego Wieprza. Do podobnego na poz\u00f3r pechowego zdarzenia dosz\u0142o w nast\u0119pnym roku. Z kilkudziesi\u0119ciu work\u00f3w z ma\u0142ymi pstr\u0105gami dwa znowu si\u0119 rozerwa\u0142y. \u017beby ma\u0142e pstr\u0105gi nie zgin\u0119\u0142y na pace samochodu, p. Jan zn\u00f3w wpu\u015bci\u0142 je do Wieprza. Z nieszcz\u0119\u015bcia zrobi\u0142a si\u0119 wielka korzy\u015b\u0107. Pstr\u0105gi ros\u0142y jak dzieci w matczynym domu. By\u0142y du\u017ce, t\u0142uste, pi\u0119knie wybarwione.<\/p>\n\n\n\n

    W\u015br\u00f3d pstr\u0105garzy wie\u015b\u0107 rozesz\u0142a si\u0119 szybko, ale w \u015bwiat posz\u0142a dopiero po towarzyskich zawodach o Puchar im. W. Brudzi\u0144skiego, kt\u00f3re odby\u0142y si\u0119 w roku 1978. Wygra\u0142 je p. Wojciech W\u0119glarski. P\u00f3\u017aniej narodzi\u0142 si\u0119 \u201cPstr\u0105g Roztocza\u201d. Z tymi zawodami, od samego pocz\u0105tku, zwi\u0105zany jest J\u00f3zef Naklicki. M\u00f3wi o sobie, \u017ce do soboty wieczorem jest ich organizatorem (zawody odbywaj\u0105 si\u0119 w niedziele). A pracy przy nich du\u017co. Zje\u017cd\u017caj\u0105 si\u0119 w\u0119dkarze niemal z ca\u0142ej Polski. Raz jest ich sze\u015b\u0107dziesi\u0119ciu, raz osiemdziesi\u0119ciu. Chocia\u017c to zawody jednodniowe, wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich potrzebuje zakwaterowania, bo przybywaj\u0105 z daleka. P. J\u00f3zef we wszystkim im pomaga, a w niedziel\u0119 sam staje si\u0119 zawodnikiem. Chocia\u017c pstr\u0105gom po\u015bwi\u0119ca du\u017co czasu, do pierwszego miejsca szcz\u0119\u015bcia nie ma. Raz zaj\u0105\u0142 drugie miejsce, raz by\u0142 trzeci. Ale takie w\u0142a\u015bnie s\u0105 pstr\u0105gi. Mo\u017cna je namierzy\u0107, ba – wiedzie\u0107 nawet, jakie przyn\u0119ty s\u0105 akurat najlepsze, a mimo to do brania skusi\u0107 ich si\u0119 nie udaje.

    Formu\u0142a zawod\u00f3w \u201cPstr\u0105g Roztocza\u201d \u015bci\u015ble odpowiada ich nazwie. Zawodnicy rozje\u017cd\u017caj\u0105 si\u0119 swoimi samochodami na ca\u0142y dzie\u0144. Czekaj\u0105 na nich rzeki: Wieprz, Tanew, Sopot, \u0141ada, Bia\u0142a \u0141ada, Por i Potok \u0141osiniecki.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n

    J\u00f3zef Naklicki
    J\u00f3zef\u00f3w
    Zarybienia s\u0105 co roku. Bez nich ryb w Wieprzu by nie by\u0142o, zw\u0142aszcza \u017ce presja jest du\u017ca. Na pierwszych zawodach do wagi przynoszono ogromne pstr\u0105gi potokowe. A\u017c strach m\u00f3wi\u0107, jakie by\u0142y du\u017ce. Z czasem ich wielko\u015b\u0107 mala\u0142a, ale dwa lata temu Maciej Miernik z\u0142owi\u0142 komplet pstr\u0105g\u00f3w, kt\u00f3re mia\u0142y 56, 52 i 48 centymetr\u00f3w. Jak wiem, to w os\u0142awionych rzekach pomorskich tamtejsi w\u0119dkarze takich potokowc\u00f3w nie \u0142owi\u0105. Od dw\u00f3ch lat zarybienia s\u0105 wi\u0119ksze. Teraz wpuszczamy do wody po 70 tysi\u0119cy palczak\u00f3w pstr\u0105ga, poza tym oko\u0142o 8 tysi\u0119cy palczak\u00f3w lipieni.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n

    Nasze pstr\u0105gi dobrze bior\u0105 na wszelkie przyn\u0119ty. Popularne s\u0105 wahad\u0142\u00f3wki z Zamo\u015bcia, kt\u00f3re robi Zbigniew Duda. Wielu miejscowych wytw\u00f3rc\u00f3w sporz\u0105dza te\u017c woblery. Ale w ostatnich latach najmodniejsz\u0105 przyn\u0119t\u0105 sta\u0142 si\u0119 kogut. Na nasze \u0142owiska wprowadzi\u0142 go tutejszy zwi\u0105zkowy stra\u017cnik Miros\u0142aw Sta\u0144czyk. Kogut okaza\u0142 si\u0119 jakby wymarzony na tutejsze warunki. \u015awietnie imituje ma\u0142\u0105 rybk\u0119, kt\u00f3rych w Wieprzu jest du\u017co i stanowi\u0105 g\u0142\u00f3wny pokarm pstr\u0105g\u00f3w. Kogut daje si\u0119 \u0142atwo utopi\u0107 w niewielkich do\u0142kach, a co najwa\u017cniejsze, cicho upada na powierzchni\u0119 wody.<\/p>\n\n\n\n

    Dost\u0119pne dla w\u0119dkarza \u0142owiska g\u00f3rnego Wieprza zaczynaj\u0105 si\u0119 przy mo\u015bcie w Hutkach, ci\u0105gn\u0105 si\u0119 przez kilkana\u015bcie kilometr\u00f3w do granicy Roztocza\u0144skiego Parku Narodowego, a p\u00f3\u017aniej do zbiornika zaporowego w Rudce (tam jest woda nizinna). Ka\u017cdego, kto na te \u0142owiska trafi, uroda Wieprza mocno zaskoczy. Zobaczy ma\u0142\u0105 rzeczk\u0119 i a\u017c nieprawdopodobne mu si\u0119 wyda, \u017ce kryj\u0105 si\u0119 w niej tak ogromne pstr\u0105gi. Sam te\u017c si\u0119 dziwi\u0119, \u017ce w\u015br\u00f3d korzeni rosn\u0105cych nad brzegami drzew woda potrafi wyp\u0142uka\u0107 takie jamy, wr\u0119cz pieczary. Dlatego ryb trzeba szuka\u0107 uparcie nawet tam, gdzie na kilkunastu metrach wida\u0107 tylko \u017c\u00f3\u0142ty piasek. Pod brzegiem zawsze mo\u017ce by\u0107 jakie\u015b podmycie, w kt\u00f3rym kryje si\u0119 pstr\u0105g.

    S\u0105 to jednak miejsca bardzo trudne do ob\u0142owienia. Trzeba znale\u017a\u0107 stanowisko, z kt\u00f3rego da si\u0119 celnie rzuci\u0107, a potem dotrze\u0107 do niego tak, \u017ceby pstr\u0105g tego nie zauwa\u017cy\u0142. To naprawd\u0119 nie jest \u0142atwe. Zreszt\u0105 w Wieprzu, jak w ka\u017cdej innej pstr\u0105gowej rzeczce, przyn\u0119t\u0119 nale\u017cy podawa\u0107 z miejsca, z kt\u00f3rego pstr\u0105g j\u0105 najrzadziej ogl\u0105da. Je\u017celi kto\u015b o tym zapomina, na\u0142owi si\u0119 pstr\u0105g\u00f3w, ale niewymiarowych, bo u nas wymiar to 35 centymetr\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

    Jaros\u0142aw Kad\u0142ubowski
    Szczebrzeszyn<\/p>\n\n\n\n

    O \u0142owieniu pstr\u0105g\u00f3w nie mia\u0142em poj\u0119cia, a bardzo chcia\u0142em si\u0119 tego nauczy\u0107. W Szczebrzeszynie mieszkaj\u0105 czterej bracia Karpowiczowie. Trzej z nich s\u0105 w\u0119dkarzami, i to doskona\u0142ymi. Jeden z nich, Janusz Karpowicz, mia\u0142 w sobie co\u015b takiego, \u017ce lgn\u0119li do niego inni w\u0119dkarze. By\u0142 naszym guru. Jego mieszkanie by\u0142o dla nas zawsze otwarte i przyjazne. W ka\u017cdej chwili mo\u017cna by\u0142o do niego wpa\u015b\u0107, pogada\u0107 o rybkach w bardzo mi\u0142ym otoczeniu, bo ca\u0142y st\u00f3\u0142 zajmowa\u0142y w\u0119dkarskie rupiecie. Na tym w\u0142a\u015bnie stole powstawa\u0142y bardzo dobre obrot\u00f3wki, lepszych nie znam.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n

    Pan Janusz pokazywa\u0142 nam – bo spotykali\u015bmy si\u0119 u niego w wi\u0119kszym gronie – jakie cz\u0119\u015bci ma obrot\u00f3wka i jak nale\u017cy j\u0105 sk\u0142ada\u0107. Uczy\u0142 nas te\u017c \u0142owienia pstr\u0105g\u00f3w, bo wtedy, na pocz\u0105tku lat 90., wiedzieli\u015bmy o nich niewiele. Dodam jeszcze, \u017ce wszystkie du\u017ce pstr\u0105gi z\u0142owi\u0142em w\u0142a\u015bnie na obrot\u00f3wk\u0119 pana Janusza.<\/p>\n\n\n\n

    Janusz Karpowicz
    Szczebrzeszyn
    W\u0119dkowanie zawsze by\u0142o moj\u0105 pasj\u0105, zw\u0142aszcza spining. Na pstr\u0105gi je\u017adzi\u0142em za Zwierzyniec. Nie podejrzewa\u0142em, \u017ce mog\u0105 by\u0107 blisko mojego domu. Odkry\u0142em je przypadkowo. \u017beby sprawdzi\u0107 nowo zrobione obrot\u00f3wki, chodzi\u0142em je testowa\u0107 na Wieprz, powy\u017cej m\u0142yna. Dot\u0105d \u0142owi\u0142em tam szczupaki kolosy, wa\u017c\u0105ce po sze\u015b\u0107 – siedem kilogram\u00f3w. Wtedy w\u0142a\u015bnie odchodzi\u0142em od drogich i trudnych do kupienia mepps\u00f3w na rzecz swoich w\u0142asnych obrot\u00f3wek.<\/p>\n\n\n\n

    Podczas tej wyprawy z\u0142owi\u0142em du\u017cego t\u0119czaka. Wcze\u015bniej \u0142owi\u0142em tej wielko\u015bci potokowce, ale na mniejsze przyn\u0119ty. Nigdy na szczupakowe. Zadziwi\u0142y mnie te odkrycia. I to \u017ce ko\u0142o Szczebrzeszyna \u017cyj\u0105 pstr\u0105gi i w dodatku bior\u0105 na du\u017ce blachy. Podczas kolejnych wypraw ju\u017c nie szuka\u0142em ich w spowolnieniach nurtu i zastoinach. Rzuca\u0142em w bystrza, przelewy, w szybki nurt. Bo\u017ce, jakie ja wtedy pstr\u0105gi \u0142owi\u0142em! Bez parokilowca nie wraca\u0142em do domu.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n

    Lubi\u0142em w tym czasie przysi\u0105\u015b\u0107 nad brzegiem i przygl\u0105da\u0107 si\u0119 pstr\u0105gom. Szczeg\u00f3lnie wiosn\u0105, kiedy si\u0119 zajada\u0142y \u017cabami. Podp\u0142ywa\u0142 taki do niej i spokojnie wci\u0105ga\u0142 do pyska. Nie mia\u0142 si\u0119 co spieszy\u0107. \u017bab by\u0142o bardzo du\u017co. Czasami mia\u0142em wra\u017cenie, \u017ce s\u0142ysz\u0119 jak w pysku pstr\u0105ga chrupi\u0105 \u017cabie ko\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

    By\u0142a to ko\u0144c\u00f3wka lat osiemdziesi\u0105tych. Nie rozg\u0142aszali\u015bmy tego, ale i tak z czasem coraz wi\u0119cej w\u0119dkarzy zacz\u0119\u0142o do nas przyje\u017cd\u017ca\u0107.<\/p>\n\n\n\n

    Stanis\u0142aw Karpowicz
    Szczebrzeszyn
    Troch\u0119 mi \u017cal, \u017ce nie robi\u0142em zdj\u0119\u0107 z\u0142owionym przez siebie pstr\u0105gom. Dzisiaj by\u0142by to rzeczowy dow\u00f3d na co\u015b, co si\u0119 wielu w\u0119dkarzom wydaje nieprawdopodobne. Wieprz by\u0142 pi\u0119kn\u0105 rzek\u0105. Parometrowe do\u0142y, co chwila zwalone do wody drzewa, w ich korzeniach g\u0142\u0119bokie kryj\u00f3wki dla ryb. Na dnie rzadko si\u0119 widzia\u0142o \u017c\u00f3\u0142ty piasek, chyba \u017ce to by\u0142y wymia\u0142y na zewn\u0119trznym \u0142uku. Ryby mo\u017cna by\u0142o nie z\u0142owi\u0107, do domu i tak wraca\u0142em syty fantastycznymi widokami.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n

    Tak by\u0142o jeszcze kilka lat temu. Kiedy jednak ko\u0142o Nielisza budowali zbiornik zaporowy – z tym czasem i wydarzeniem to kojarz\u0119 – zbagrowali ca\u0142y Wieprz, a\u017c do Zwierzy\u0144ca. Powyci\u0105gali z wody wszystkie drzewa. Rzeka natychmiast si\u0119 wyp\u0142yci\u0142a. Teraz piasek na dnie wida\u0107 wsz\u0119dzie. Przedtem nigdy nie wylewa\u0142a, bo jej koryto wrzyna si\u0119 g\u0142\u0119boko w grunt. Powysycha\u0142y starorzecza. Zmieni\u0142 si\u0119 krajobraz. Kl\u0119ska dla przyrody. Na pstr\u0105gi jeszcze chodz\u0119, ale takich okaz\u00f3w jak kiedy\u015b ju\u017c mi si\u0119 nie udaje z\u0142owi\u0107. Nie s\u0142ysz\u0119 te\u017c, \u017ceby \u0142owi\u0142 je kto\u015b inny. Pstr\u0105g\u00f3w nadal jest wiele, ale du\u017co niewymiarowych.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n

    Du\u017ce pstr\u0105gi nadal \u017cyj\u0105 w nurtach Wieprza, ale trudno je z\u0142owi\u0107, bo to ju\u017c \u201cprofesory\u201d. Nie wystarczy wi\u0119c by\u0107 nad wod\u0105, trzeba jeszcze znale\u017a\u0107 si\u0119 nad ni\u0105 w czasie, kiedy du\u017ce pstr\u0105gi \u017ceruj\u0105. Inaczej nawet najbardziej wyszukana przyn\u0119ta zawiedzie i z dziury si\u0119 ich nie wyci\u0105gnie.<\/p>\n\n\n\n

    Wies\u0142aw D\u0119bicki<\/p>\n\n\n\n

    Rybom Roztocza po\u015bwi\u0119cone by\u0142y dwie ksi\u0105\u017cki. Maksymiliana Si\u0142y-Nowickiego \u201cRyby i wody Galicji\u201d (rok wydania 1880) oraz Antoniego Wa\u0142eckiego \u201cMaterya\u0142y do fauny ichtyologicznej Polski\u201d (rok wydania 1864).<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n

    U Nowickiego jest tylko kr\u00f3tka wzmianka o Tanwi, \u017ce \u017ar\u00f3d\u0142a ma pod Ulanowem w Galicji, a uj\u015bcie w Kr\u00f3lestwie. Nie ma natomiast \u017cadnej informacji o tym, jakie ryby w tej rzece \u017cyj\u0105.<\/p>\n\n\n\n

    Wi\u0119cej na ten temat w ksi\u0105\u017cce Wa\u0142eckiego. Dane o rybach s\u0105 tam jednak podane tabelarycznie, wi\u0119c dzisiaj trudno je zinterpretowa\u0107. W cz\u0119\u015bci dotycz\u0105cej Tanwi i Wieprza \u0142oso\u015b i pstr\u0105g s\u0105 wymienione w pozycji \u201cwyst\u0119puje\u201d, a przy lipieniu widnieje znak zapytania.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    Fama o pstr\u0105gach potokowych w g\u00f3rnym biegu Wieprza niesie si\u0119 ju\u017c od kilku dobrych lat. <\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":8263,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[40],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8251"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8251"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8251\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8266,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8251\/revisions\/8266"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/8263"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8251"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8251"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8251"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}