Sko\u0144czy\u0142 \u0142owi\u0107, usiad\u0142 na przyniesionej przez wod\u0119 na brzeg zesch\u0142ej k\u0142odzie. By\u0142 zadowolony i odpr\u0119\u017cony. Polowanie na drapie\u017cniki poch\u0142ania\u0142o go ca\u0142kowicie. Czytanie wody, odgadywanie ich stanowisk i p\u00f3r \u017cerowania dawa\u0142o mu satysfakcj\u0119 i nape\u0142nia\u0142o dum\u0105. Przez blisko trzydzie\u015bci lat rybaczenia wiele si\u0119 nauczy\u0142, pozna\u0142 zwyczaje ryb i najlepsze miejsca w okolicy Wroc\u0142awia. W ka\u017cd\u0105 woln\u0105 chwil\u0119 znika\u0142 cho\u0107 na dwie – trzy godziny nad wod\u0119. Przydomek Rybo\u0142ap by\u0142 konsekwencj\u0105 jego pasji. Niemal nikt ze znajomych inaczej do niego nie m\u00f3wi\u0142.
Pi\u0119knie ubarwiony, blisko 80-centymetrowy sandacz nagrodzi\u0142 jego dzisiejsz\u0105 wypraw\u0119. Ceni\u0142 te m\u0119tnookie ryby najbardziej, by\u0142y wymagaj\u0105cym przeciwnikiem i nie\u0142atw\u0105 zdobycz\u0105, a sukces tym bardziej smakowa\u0142. Mia\u0142 jeszcze szczupaka, lecz zwr\u00f3ci\u0142 go rzece. Sandacz wystarczy, a szczupak podro\u015bnie, zm\u0105drzeje i za czas jaki\u015b b\u0119dzie bardziej waleczny i trudniejszy do z\u0142owienia.<\/p>\n\n\n\n
Odstawi\u0142 spining, wyj\u0105\u0142 z torby termos i przek\u0105sk\u0119. Zamy\u015blony smakowa\u0142 kanapk\u0119 z szynk\u0105, popijaj\u0105c herbat\u0105. S\u0142o\u0144ce zbli\u017ca\u0142o si\u0119 do kresu codziennej w\u0119dr\u00f3wki, jego tarcza nabra\u0142a czerwonawej barwy i powoli osuwa\u0142a si\u0119 w d\u00f3\u0142, po drugiej stronie wody. Przyjemny wieczorny ch\u0142\u00f3d, zapach rzeki i dochodz\u0105cy z zaro\u015bli koncert \u017cab i \u015bwierszczy tworzy\u0142y koj\u0105cy klimat. Lubi\u0142 takie chwile, wtapia\u0142 si\u0119 w otoczenie. Czu\u0142 spontaniczn\u0105 rado\u015b\u0107 z obcowania z przyrod\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Uwag\u0119 jego zwr\u00f3ci\u0142 spining. Na \u017cy\u0142ce zwisa\u0142a odpi\u0119ta z zaczepu przyn\u0119ta. Wietrzyk hu\u015bta\u0142 b\u0142ystk\u0105 tu\u017c nad traw\u0105, to w jedn\u0105, to w drug\u0105 stron\u0119. Nagle ze zdziwieniem zauwa\u017cy\u0142 zielon\u0105 \u017cab\u0119, kt\u00f3ra skoczy\u0142a do b\u0142ystki, lecz chybi\u0142a. Niezra\u017cona szykowa\u0142a si\u0119 do powt\u00f3rnego skoku, a w jej kierunku pod\u0105\u017ca\u0142a kolejna. Po chwili do\u0142\u0105czy\u0142y jeszcze dwie.<\/p>\n\n\n\n
Rybo\u0142ap z niedowierzaniem si\u0119gn\u0105\u0142 po w\u0119dk\u0119, wzi\u0105\u0142 w d\u0142o\u0144 obrot\u00f3wk\u0119 i sprawnie odczepi\u0142 kotwiczk\u0119. Skierowa\u0142 szczyt\u00f3wk\u0119 nad \u017cabki i delikatnie potrz\u0105sn\u0105\u0142. Wprawiona w ruch b\u0142ystka podskakiwa\u0142a na \u017cy\u0142ce. \u017baby jakby dosta\u0142y amoku. Na wyprz\u00f3dki, konkuruj\u0105c ze sob\u0105, zacz\u0119\u0142y skaka\u0107 w kierunku dziwnego owada, usi\u0142uj\u0105c go z\u0142apa\u0107 w pyszczek. W ko\u0144cu jednej si\u0119 to uda\u0142o, lecz szybko pozna\u0142a sw\u0105 pomy\u0142k\u0119 i wyplu\u0142a to niestrawne \u017celastwo. Nie zmieni\u0142o to zamiar\u00f3w jej kole\u017canek, kt\u00f3re nadal energicznie chyca\u0142y, by po\u0142kn\u0105\u0107 trzepocz\u0105c\u0105 si\u0119 b\u0142ystk\u0119. Rybo\u0142ap u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 do siebie i mrukn\u0105\u0142 \u017cartobliwie: – Ale zajad\u0142e! No, jak ryby nie b\u0119d\u0105 bra\u0142y, to wiem, jak zapolowa\u0107 na \u017cabie udka. \u2013 U\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 ze swojego \u017cartu i zacz\u0105\u0142 si\u0119 zbiera\u0107 do powrotu.<\/p>\n\n\n\n
Od paru dni nie udawa\u0142o mu si\u0119 pow\u0119dkowa\u0107. Dzi\u015b po po\u0142udniu mia\u0142 troch\u0119 luzu, wi\u0119c cho\u0107by nie wiem co, nastawi\u0142 si\u0119 na ryby. Mozolnie przedar\u0142 si\u0119 przez zat\u0142oczone samochodami centrum i wyjecha\u0142 z miasta szos\u0105 na O\u0142aw\u0119. W trzeciej wsi skr\u0119ci\u0142 na Kotowice. Przy stacji wjecha\u0142 w las, na wyboist\u0105, gruntow\u0105 drog\u0119 prowadz\u0105c\u0105 w kierunku Odry. Min\u0105\u0142 zarastaj\u0105ce starorzecza, jeszcze dwa – trzy kilometry i b\u0119dzie na miejscu. Dorodny li\u015bciasty las wyra\u017anie si\u0119 przerzedza\u0142, pomi\u0119dzy drzewami prze\u015bwitywa\u0142a ju\u017c szeroka zielona plama nadrzecznych \u0142\u0105k. Na skraju lasu zatrzyma\u0142 samoch\u00f3d. Spieszy\u0142 si\u0119. Z powodu ulicznych kork\u00f3w straci\u0142 dobre p\u00f3\u0142 godziny. Poczu\u0142 pragnienie, otworzy\u0142 karton z sokiem, \u0142ykn\u0105\u0142 solidnie i zabra\u0142 si\u0119 do pracy. Wyci\u0105gn\u0105\u0142 sprz\u0119t i w\u0119dkarskie manele, w\u0142o\u017cy\u0142 ukochan\u0105 kamizelk\u0119 z dziesi\u0105tkami kieszeni wype\u0142nionych w\u0119dkarskimi skarbami. Sprawdzi\u0142 pude\u0142ko z przyn\u0119tami, odpi\u0105\u0142 rzepy i z\u0142o\u017cy\u0142 spining. Si\u0119gn\u0105\u0142 po sok z dachu samochodu. – Jeszcze troch\u0119 orze\u017awienia nie zaszkodzi \u2013 zdecydowa\u0142. Owocowy nektar przyjemnie rozp\u0142yn\u0105\u0142 si\u0119 na j\u0119zyku. Raptem poczu\u0142, \u017ce opr\u00f3cz soku w ustach ma co\u015b jeszcze! Jaki\u015b paproch? Dotkn\u0105\u0142 j\u0119zykiem i zdr\u0119twia\u0142 z przera\u017cenia.<\/p>\n\n\n\n
Ciarki przesz\u0142y mu po plecach. Parskn\u0105\u0142 ca\u0142\u0105 zawarto\u015bci\u0105 przed siebie, niestety za p\u00f3\u017ano! Rozdra\u017cniona osa zd\u0105\u017cy\u0142a u\u017c\u0105dli\u0107 go w warg\u0119. Krztusz\u0105c si\u0119 z przej\u0119cia, strachu i z\u0142o\u015bci zakl\u0105\u0142 szpetnie. W wardze szybko zagnie\u017adzi\u0142 si\u0119 piek\u0105cy b\u00f3l. Spojrza\u0142 z w\u015bciek\u0142o\u015bci\u0105 na pasiastego owada. Osa wyl\u0105dowa\u0142a w trawie. Unikn\u0105wszy topieli, a p\u00f3\u017aniej po\u017carcia, siedzia\u0142a na \u017ad\u017able trawy doprowadzaj\u0105c do porz\u0105dku mokre skrzyde\u0142ka. Pohamowa\u0142 si\u0119, by jej nie rozdepta\u0107. B\u00f3l stawa\u0142 si\u0119 coraz bardziej niezno\u015bny. Rybo\u0142ap przybli\u017cy\u0142 twarz do lusterka w aucie. Spogl\u0105da\u0142 na policzek i warg\u0119. Nie do\u015b\u0107, \u017ce mocno ju\u017c zaczerwienione, to jeszcze poka\u017anie puch\u0142y. Lewe oko r\u00f3wnie\u017c by\u0142o ju\u017c zapuchni\u0119te i przymkni\u0119te. Pomaca\u0142 nerwowo zdeformowan\u0105 twarz. Nie wygl\u0105da\u0142 na szcz\u0119\u015bliwca, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie oddaje si\u0119 swojemu ulubionemu hobby. – Przejdzie \u2013 uspokaja\u0142 si\u0119. – Zaraz przejdzie. – Zamkn\u0105\u0142 samoch\u00f3d i ruszy\u0142 ku rzece.<\/p>\n\n\n\n
Ci\u0119\u017cko dysz\u0105c, przedziera\u0142 si\u0119 przez nadbrze\u017cne chaszcze. Kierowa\u0142 si\u0119 ku ulubionej g\u0142\u00f3wce, dzikiej, niedost\u0119pnej, ale obficie darz\u0105cej rybami. Jego zdobycz\u0105 by\u0142y przewa\u017cnie wyro\u015bni\u0119te sandacze, sztuki dwu – lub trzykilogramowe, czasem wi\u0119ksze. Zdarza\u0142o si\u0119, \u017ce na haku meldowa\u0142 si\u0119 bole\u0144 lub szczupak, a raz czy dwa niewielkie sumy. Swojego miejsca strzeg\u0142 jak najwi\u0119kszego skarbu, zawsze bywa\u0142 tu sam, wcze\u015bnie rano lub popo\u0142udniem, a\u017c do zmierzchu.<\/p>\n\n\n\n
Jednak dzi\u015b by\u0142o inaczej. Nie odczuwa\u0142 takiej rado\u015bci jak zwykle i powodem tego nie by\u0142a spuchni\u0119ta i bol\u0105ca twarz. M\u0119czy\u0142o go wspomnienie sprzeczki z Hani\u0105 tu\u017c przed wyj\u015bciem. Na \u015bmier\u0107 zapomnia\u0142 o zaplanowanych na dzi\u015b odwiedzinach u znajomych, a z wyprawy na ryby nie potrafi\u0142 zrezygnowa\u0107. Zreszt\u0105 nie przepada\u0142 za Markiem i jego gadatliw\u0105 A\u015bk\u0105. W uszach ci\u0105gle brzmia\u0142y mu ostre s\u0142owa \u017cony:<\/p>\n\n\n\n
Wariata pu\u015bci\u0142 mimo uszu, ale r\u0119cznik i myd\u0142o?! Chyba ka\u017cdy w\u0119dkarz wie, co to znaczy. Rybo\u0142ap te\u017c wiedzia\u0142. No nie, jak jego Hania mog\u0142a mu to zrobi\u0107?! Tak zapeszy\u0107 ryby?! Wszystko tylko nie r\u0119cznik i myd\u0142o!<\/p>\n\n\n\n
Odgoni\u0142 z\u0142e my\u015bli. Po powrocie wszystko za\u0142agodzi, naprawi. Je\u017celi po\u0142\u00f3w si\u0119 uda, to Hania jak nikt inny przyrz\u0105dzi rybne specja\u0142y, a jej faszerowany sandacz to po prostu poezja, palce liza\u0107. Pogdera, pogdera, a w ko\u0144cu da si\u0119 udobrucha\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Pokrzywy z\u0142o\u015bliwie szczypa\u0142y go po \u0142ydkach, je\u017cyny pl\u0105ta\u0142y nogi, a krzaki wikliny i tarniny szarpa\u0142y za ubranie. Udawa\u0142, \u017ce nic sobie z tego nie robi, cho\u0107 grymas na spoconej, opuchni\u0119tej twarzy wyra\u017anie temu przeczy\u0142. Wiedzia\u0142, \u017ce ta droga przez m\u0119k\u0119 si\u0119 nied\u0142ugo sko\u0144czy. Inni w\u0119dkarze po kilkunastu metrach dawali za wygran\u0105, ale nie on. Dziki \u017cywop\u0142ot spl\u0105tanych krzew\u00f3w, traw i nadrzecznego zielska skutecznie chroni\u0142 jego miejsce przed intruzami. – Z\u0142oto dla wytrwa\u0142ych – pociesza\u0142 si\u0119 i u\u015bmiechn\u0105\u0142 sam do siebie pierwszy raz od d\u0142u\u017cszego czasu.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy przeby\u0142 ju\u017c ponad po\u0142ow\u0119 drogi, wsun\u0105\u0142 r\u0119k\u0119 do kieszeni kamizelki. Ze zgroz\u0105 spostrzeg\u0142, \u017ce zapomnia\u0142 pude\u0142ka ze sprawdzonymi przyn\u0119tami. Zakl\u0105\u0142 nie\u0142adnie. Burkn\u0105\u0142 co\u015b o sklerozie. Zatrzyma\u0142 si\u0119, spojrza\u0142 na zegarek i chwil\u0119 wa\u017cy\u0142:<\/p>\n\n\n\n
Do granicy spl\u0105tanych chaszczy i krzak\u00f3w pozosta\u0142o kilka krok\u00f3w. Po\u015br\u00f3d g\u0119stej ro\u015blinno\u015bci w\u0105ska \u015bcie\u017cka by\u0142a prawie niewidoczna. Poprzez li\u015bcie dostrzeg\u0142 wreszcie zmarszczon\u0105 tafl\u0119 wody. Praw\u0105 r\u0119k\u0105 odgi\u0105\u0142 ga\u0142\u0119zie tarasuj\u0105ce przej\u015bcie, lew\u0105 ze spiningiem uni\u00f3s\u0142 wysoko nad g\u0142ow\u0119. Przy kolejnym kroku trafi\u0142 stop\u0105 w wykrot, straci\u0142 r\u00f3wnowag\u0119, przechyli\u0142 si\u0119 w prz\u00f3d i zachwia\u0142. Ratuj\u0105c si\u0119 przed upadkiem, pr\u00f3bowa\u0142 nogami dogoni\u0107 tu\u0142\u00f3w i zmieni\u0107 niebezpieczn\u0105 pozycj\u0119. Machaj\u0105c rozpaczliwie r\u0119k\u0105 usi\u0142owa\u0142 chwyci\u0107 cokolwiek, co pozwoli\u0142oby mu odzyska\u0107 r\u00f3wnowag\u0119. Nic z tego! Nieszcz\u0119sny wierzgn\u0105\u0142 jeszcze raz i dwa nogami i pot\u0119\u017cnym szczupakiem polecia\u0142 g\u0142ow\u0105 w prz\u00f3d, \u0142ami\u0105c z hukiem ga\u0142\u0119zie i na koniec l\u0105duj\u0105c w pokrzywach. J\u0119kn\u0105\u0142 z b\u00f3lu. Zatka\u0142o go tak, \u017ce przez moment nie m\u00f3g\u0142 z\u0142apa\u0107 tchu. Spining trzyma\u0142 nadal bezpiecznie wysoko nad g\u0142ow\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Rybo\u0142ap pami\u0119ta\u0142, \u017ce najwi\u0119kszy polski sandacz zosta\u0142 z\u0142owiony na \u017cab\u0119, lecz uda\u0142, \u017ce s\u0142\u00f3w starego ju\u017c nie s\u0142yszy. Czerwony ze wstydu i z\u0142o\u015bci szybko zmierza\u0142 do samochodu, oddalaj\u0105c si\u0119 od przygodnych w\u0119dkarzy.
Dotar\u0142 do auta w kwadrans, czu\u0142 si\u0119 fatalnie. By\u0142 z\u0142y, poobijany, podrapany, o\u015bmieszony, no i bez ryby. Za to z \u017cab\u0105! Po prostu katastrofa. Chcia\u0142 jak najszybciej by\u0107 ju\u017c w domu. Poklepa\u0142 si\u0119 po kieszeniach, kluczyki w \u017cadnej z nich si\u0119 nie odezwa\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
Roz\u0142\u0105czy\u0142 rozmow\u0119. Na twarz Rybo\u0142apa wr\u00f3ci\u0142 pogodny u\u015bmiech. Teraz \u015bwiat znowu by\u0142 pi\u0119kny. Parskn\u0105\u0142 \u015bmiechem, \u015bmia\u0142 si\u0119 d\u0142ugo, g\u0142o\u015bno i swobodnie.<\/p>\n\n\n\n
Wojciech Kaczkowski<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Sko\u0144czy\u0142 \u0142owi\u0107, usiad\u0142 na przyniesionej przez wod\u0119 na brzeg zesch\u0142ej k\u0142odzie.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":7870,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[49],"tags":[],"class_list":["post-7869","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-opowiadanie"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t