{"id":7710,"date":"2006-09-01T01:58:00","date_gmt":"2006-08-31T23:58:00","guid":{"rendered":"http:\/\/wedkarz.dkonto.pl\/?p=7710"},"modified":"2021-11-11T02:01:23","modified_gmt":"2021-11-11T01:01:23","slug":"w-dorzeczu-drwecy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/2006\/09\/01\/w-dorzeczu-drwecy\/","title":{"rendered":"W DORZECZU DRW\u0118CY"},"content":{"rendered":"\n

W\u0119druj\u0105c po Pojezierzu Brodnickim postanowi\u0142em przyjrze\u0107 si\u0119 sandaczowi. Nie jest on tu gatunkiem rodzimym. Dotar\u0142 do tych jezior po zarybieniach, kiedy\u015b przeprowadzanych dosy\u0107 regularnie. Dzisiaj wyst\u0119puje w kilku jeziorach, w kt\u00f3rych sam si\u0119 rozmna\u017ca.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Sandacz przyw\u0119drowa\u0142 ze wschodu, przede wszystkim z ojczystych w\u00f3d Morza Azowskiego. Przed wiekami trafi\u0142 do zatok Morza Ba\u0142tyckiego i dolnych odcink\u00f3w rzek jego zlewni. P\u00f3\u017aniej rybacy si\u0119 postarali, \u017ceby zago\u015bci\u0142 w wielu zbiornikach na \u015br\u00f3dl\u0105dziu. Kiedy trafi\u0142 na Pojezierze Brodnickie, trudno ustali\u0107. By\u0142a to jednak populacja nieliczna.<\/p>\n\n\n\n

Sandaczem zarybiono te\u017c kilka jezior Pojezierza Brodnickiego. Wybrano jeziora, w kt\u00f3rych by\u0142a woda o przezroczysto\u015bci si\u0119gaj\u0105cej 90 cm i by\u0142o w nich du\u017co planktonu. Od\u017cywia\u0142 si\u0119 nim bowiem narybek sandacza zanim osi\u0105gn\u0105\u0142 d\u0142ugo\u015b\u0107 10 cm. Potem mia\u0142 zjada\u0107 p\u0142ocie i, z czasem, leszcze.

Mnie zainteresowa\u0142y dwa jeziora. Pierwsze z nich to \u0141\u0105korz (\u0141\u0105korek). Prowadzono tu do\u015bwiadczaln\u0105 hodowl\u0119 pstr\u0105ga t\u0119czowego w sadzach. Ale huragan, kt\u00f3ry przeszed\u0142 przez te okolice w latach osiemdziesi\u0105tych, sadze zniszczy\u0142 i narybek uciek\u0142 w jezioro. Brak tlenu w zimie zniszczy\u0142 pstr\u0105gi, podobnie jak tro\u0107 jeziorow\u0105, kt\u00f3r\u0105 te\u017c pr\u00f3bowano tu hodowa\u0107. Sandacz przyj\u0105\u0142 si\u0119 znakomicie.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

\u0141\u0104KORZ<\/p>\n\n\n\n

Jad\u0119 zatem na p\u00f3\u0142noc pojezierza. \u0141\u0105korz ma kszta\u0142t leja, zupe\u0142nie nie- pasuj\u0105cy do reszty morenowych, rynnowych jezior pojezierza. To akwen typu sielawowego o powierzchni 161,8 ha. W najd\u0142u\u017cszym miejscu ma 1700 m, w najszerszym 1300 m. Maksymalna g\u0142\u0119boko\u015b\u0107 wynosi 31 m, \u015brednia 11,6 m.<\/p>\n\n\n\n

Jest tu kilka miejsc\u00f3wek, w kt\u00f3rych mo\u017cna \u0142owi\u0107 r\u00f3\u017cne ryby. Gdzie akurat s\u0105, \u0142atwo dociec: tam, gdzie kotwicz\u0105 \u0142\u00f3dki. Mo\u017cna te\u017c we wsi \u0141\u0105korek, w sklepiku spo\u017cywczym, popyta\u0107 o miejscowych w\u0119dkarzy, kt\u00f3rzy maj\u0105 na tym jeziorze swoje \u0142\u00f3dki. Jak z nimi pogada\u0107, to poprowadz\u0105 na \u0142owisko co do metra, bez echosondy.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Je\u017celi kto\u015b chce przyby\u0107 tu ze swoja \u0142\u00f3dk\u0105, to podaj\u0119 tras\u0119, kt\u00f3r\u0105 sam si\u0119 poruszam. P\u00f3\u0142nocny brzeg jeziora jest wyniesiony wysoko ponad lustro wody. Prowadzi po nim droga na wsch\u00f3d. Przy ko\u0144cu jeziora brzeg opada i jest sporo p\u0142askiej \u0142\u0105ki. Tutaj zatrzymuj\u0119 samoch\u00f3d. Jest pomost, jest te\u017c wygodne miejsce do wodowania \u0142\u00f3dki.<\/p>\n\n\n\n

Poniewa\u017c interesuj\u0105 mnie sandacze, p\u0142yn\u0119 w kierunku zachodnim, na podwodn\u0105 g\u00f3rk\u0119. Wida\u0107 j\u0105 z daleka, bo jest poro\u015bni\u0119ta trzcin\u0105. \u0141owisko sandaczy znajduje si\u0119 na jej po\u0142udniowym stoku, kt\u00f3ry opada tu do kilkunastu metr\u00f3w. Ca\u0142a podwodna pochy\u0142o\u015b\u0107 jest twarda: piasek, \u017cwir, od czasu do czasu kamienie. U podn\u00f3\u017ca podobnie, tyle \u017ce wi\u0119cej kamieni. Wok\u00f3\u0142 g\u00f3rki gromadzi si\u0119 najwi\u0119cej w\u0119dkarzy.<\/p>\n\n\n\n

Kto chce tu spinigowa\u0107, powinien zabra\u0107 z sob\u0105 troch\u0119 d\u017cig\u00f3w o r\u00f3\u017cnej wadze. Kiedy woda jest spokojna (w tej cz\u0119\u015bci jeziora zdarza si\u0119 to rzadko), przydadz\u0105 si\u0119 lekkie g\u0142\u00f3wki, ale gdy powierzchni\u0119 wody wzrusz\u0105 fale, lepiej \u0142owi\u0107 ci\u0119\u017cszymi. Nie takimi, \u017ceby przyn\u0119ta lecia\u0142a w d\u00f3\u0142 na \u0142eb na szyj\u0119, ale \u017ceby mo\u017cna by\u0142o wyczu\u0107, kiedy zetknie si\u0119 z dnem.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Miejscowi spininguj\u0105 niezmiernie rzadko. Zapuszczaj\u0105 w to\u0144 jeziora \u017cywce lub martwe rybki i \u0142owi\u0105 sandacze wa\u017c\u0105ce od dw\u00f3ch do pi\u0119ciu kilogram\u00f3w. Ch\u0119tnie jednak cz\u0119stuj\u0105 przybysza informacj\u0105, \u017ce w jeziorze p\u0142ywaj\u0105 sztuki o wadze przekraczaj\u0105cej 10 kilogram\u00f3w.
Podpytywa\u0142em jednego z nich, jak \u0142owi na martw\u0105 rybk\u0119, bo widzia\u0142em, \u017ce sp\u0142ywa\u0142 z \u0142adnym sandaczem, wa\u017c\u0105cym oko\u0142o sze\u015bciu – siedmiu kilogram\u00f3w. Z pocz\u0105tku nie chcia\u0142 zdradzi\u0107 tajemnicy. Ale przysz\u0142a kiedy\u015b psia pogoda. Siedzia\u0142 na \u0142\u00f3dce i trz\u0105s\u0142 si\u0119 z zimna. Zgodzi\u0142 si\u0119, \u017cebym podp\u0142yn\u0105\u0142, bo skusi\u0142em go czym\u015b na rozgrzewk\u0119.<\/p>\n\n\n\n

\u0141owi\u0142 na martw\u0105 rybk\u0119 d\u0142ugo\u015bci oko\u0142o 10 cm. Przed za\u0142o\u017ceniem na haczyk zgniata\u0142 j\u0105 i obcina\u0142 jeden bok, wzd\u0142u\u017c kr\u0119gos\u0142upa, od skrzeli po ogon. By\u0142a to sielawa, kt\u00f3rej w jeziorze nie brakuje, ale w razie czego mo\u017ce j\u0105 zast\u0105pi\u0107 ukleja, cho\u0107 nie z tak dobrym skutkiem. Pomi\u0119dzy g\u00f3rk\u0105 a p\u00f3\u0142nocnym brzegiem jeziora jest pas wody pokryty grzybieniem \u017c\u00f3\u0142tym i rdestnic\u0105. S\u0105 tu liny i wzdr\u0119gi, ale rozmiarami nie imponuj\u0105.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Je\u017celi ma si\u0119 echosond\u0119, warto st\u0105d pop\u0142yn\u0105\u0107 w kierunku zachodnim. Na ekranie poka\u017ce si\u0119 podniesienie dna, kt\u00f3rego nie ma na \u017cadnych planach batymetrycznych. Z powierzchni te\u017c jej nie wida\u0107. Trudno wi\u0119c na ni\u0105 trafi\u0107 i chyba dlatego ma\u0142o kiedy mo\u017cna tu zobaczy\u0107 jak\u0105\u015b \u0142\u00f3dk\u0119. To r\u00f3wnie\u017c dobre sandaczowe \u0142owisko, mo\u017ce nawet lepsze od pierwszego.<\/p>\n\n\n\n

Na wsch\u00f3d od miejsca wodowania jest zatoczka poro\u015bni\u0119ta grzybieniem. Dno tu muliste. Na powierzchni niemal zawsze wida\u0107 p\u0119cherzyki \u015bwiadcz\u0105ce, \u017ce \u017ceruj\u0105 tu leszcze i liny. P\u0142yn\u0105c dalej mijamy najwi\u0119ksz\u0105 g\u0142\u0119bi\u0119 jeziora. Po lewej pas trzcin wcinaj\u0105cy si\u0119 j\u0119zorami w g\u0142\u0105b jeziora. Te j\u0119zory to podwodne garby, kt\u00f3rych stoki opadaj\u0105 do\u015b\u0107 stromo. Dno przy nich jest twarde, piaszczyste. W ich pobli\u017cu, przy trzcinach, trzyma si\u0119 gruba p\u0142o\u0107. \u017be jest to dobre \u0142owisko, wida\u0107 go\u0142ym okiem, bo na brzegu s\u0105 pomosty. Ich architektura ka\u017ce s\u0105dzi\u0107, \u017ce konstruktorzy prawem budowlanym zbytnio si\u0119 nie przejmowali. Za to u\u017cytkownicy maj\u0105 uciech\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Dop\u0142ywaj\u0105c do cz\u0119\u015bci po\u0142udniowo-wschodniej trafimy na wlot kana\u0142u \u0142\u0105cz\u0105cego \u0141\u0105korz z jeziorem Wielkie Part\u0119czyny. W jego pobli\u017cu znajduj\u0105 si\u0119 wbite w dno drewniane s\u0142upy. Niekt\u00f3re wystaj\u0105 z wody, inne s\u0105 uci\u0119te tu\u017c pod powierzchni\u0105. To pozosta\u0142o\u015b\u0107 po nadwodnym osiedlu palowym z pocz\u0105tku XIV wieku. Dzisiaj w ich pobli\u017cu przebywaj\u0105 okonie. Nieliczne, ale spore.<\/p>\n\n\n\n

Ca\u0142y po\u0142udniowy brzeg jeziora jest dost\u0119pny tylko z \u0142\u00f3dki. Dotrze\u0107 do niego mo\u017cna z parkingu PZW za le\u015bnicz\u00f3wk\u0105 Grabiny, do kt\u00f3rej doje\u017cd\u017ca si\u0119 z drogi Ciche \u2013 \u0141\u0105korz. W \u0141adn\u00f3wku skr\u0119camy na wsch\u00f3d. Przy wje\u017adzie jest kieruj\u0105cy do niej znak informacyjny. Na rozdro\u017cu le\u015bnych dr\u00f3g jedziemy prosto, na p\u00f3\u0142noc. Po stu metrach, przy ma\u0142ym rozwidleniu, ju\u017c za le\u015bnicz\u00f3wk\u0105, skr\u0119camy w lew\u0105 odnog\u0119 drogi i zatrzymujemy si\u0119 na ma\u0142ej polance. To parking.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Mo\u017cna st\u0105d p\u0142yn\u0105\u0107 na \u0142owiska we wschodniej lub zachodniej cz\u0119\u015bci jeziora. Po\u0142udniowego brzegu nie polecam, bo dla w\u0119dkarzy ma\u0142o tu atrakcji. Jest p\u0142ytko, przy brzegu ro\u015bnie szeroki pas trzcin, a zaraz za nim \u0142any wyw\u0142\u00f3cznika. Powinno to by\u0107 klasyczne \u0142owisko szczupak\u00f3w, niestety nie jest. \u017beby z\u0142owi\u0107 szczupaka, trzeba p\u0142yn\u0105\u0107 dalej na zach\u00f3d. Tam przy brzegu jest muliste dno i du\u017co ro\u015blinno\u015bci wynurzonej i zanurzonej. To kr\u00f3lestwo lina, \u015bredniego leszcza i wzdr\u0119gi. Tu podrasta tak\u017ce okoniowa m\u0142odzie\u017c. I tu warto si\u0119 zapu\u015bci\u0107 na szczupaki. W \u0141\u0105korzu, jak w ka\u017cdym jeziorze, mo\u017cna z\u0142owi\u0107 par\u0119 rybek z marszu oraz kilka wi\u0119kszych, je\u017celi starczy czasu na kilkudniowe n\u0119cenie. \u017beby jednak sobie dobrze po\u0142owi\u0107, to trzeba mie\u0107 albo miejscowego przewodnika, albo echosond\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Na spadach s\u0105 sandacze, na blatach okonie i szczupaki, styki spad\u00f3w z p\u0142askim dnem to kr\u00f3lestwo leszczy. Je\u017celi ma si\u0119 ochot\u0119 na liny i krasnopi\u00f3ry, to echosondy nie potrzeba, bo przy trzcinach i w\u015br\u00f3d gr\u0105\u017celi nie ma takiej g\u0142\u0119boko\u015bci, kt\u00f3rej by go\u0142e oko nie przebi\u0142o. Ryby spokojnego \u017ceru bior\u0105 z przyzwyczajenia na bia\u0142e robaki i kukurydz\u0119. N\u0119ci si\u0119 je parzonym \u0142ubinem i ziarnem pszenicy. Makaron jest ma\u0142o znany. Sprawdzaj\u0105 si\u0119 wszelkie przyn\u0119ty spiningowe, a na sandacze najlepsze s\u0105 7-centymetrowe kopyta w kolorze per\u0142owej bieli z czarnym lub niebieskim grzbietem.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Drugie jezioro, w kt\u00f3rym s\u0105 sandacze, to Retno. Nad jego brzegi doje\u017cd\u017camy z drogi Pokrzydowo \u2013 Zbiczno. Za drogowskazem na Czyste B\u0142oto skr\u0119camy w drog\u0119 wybrukowan\u0105 kocimi \u0142bami. Po przejechaniu 350 metr\u00f3w strom\u0105 skarp\u0105 wpadamy na drog\u0119 gruntow\u0105. Po lewej jest jezioro, po nast\u0119pnym kilometrze (nieca\u0142ym) docieramy do ma\u0142ej \u0142\u0105czki. To jedyne miejsce, gdzie mo\u017cemy zwodowa\u0107 \u0142\u00f3dk\u0119. Samoch\u00f3d jednak nale\u017cy zostawi\u0107 po prawej stronie drogi. Post\u00f3j po lewej grozi mandatem, bo to ju\u017c teren rezerwatu.<\/p>\n\n\n\n

Jezioro Retno ma 25 hektar\u00f3w. Jest d\u0142ugie na kilometr, szerokie na blisko 300 metr\u00f3w, najwi\u0119ksza g\u0142\u0119boko\u015b\u0107 wynosi 21,4 m. Z zatoczki w p\u00f3\u0142nocnej cz\u0119\u015bci jeziora wyp\u0142ywa potok, kt\u00f3ry wpada do jeziora Strzemiuszczek, a potem do Skarlanki, kt\u00f3ra jest dop\u0142ywem Drw\u0119cy. Woda w Retnie jest m\u0119tna, o charakterystycznym zielonkawym zabarwieniu. W po\u0142udniowej, najg\u0142\u0119bszej cz\u0119\u015bci jeziora jest sporo sandaczy. Tak naprawd\u0119 nikt nie wie, jak du\u017co ich tam jest. Troch\u0119 sandaczy \u0142owi\u0105 tu na w\u0119dki, wi\u0119cej na siateczki, chocia\u017c gospodarz wody, toru\u0144skie PZW, akwenu nie od\u0142awia i chyba te\u017c nie zarybia. Najlepsze \u0142owiska sandaczy s\u0105 po lewej r\u0119ce, patrz\u0105c od miejsca, w kt\u00f3rym wodowali\u015bmy \u0142\u00f3dk\u0119. Od brzegu dno opada dosy\u0107 stromo i jest twarde, piaszczysto-\u017cwirowe. Na dnie s\u0105 kamienie. Wida\u0107 je ju\u017c na brzegu i na przybrze\u017cnych p\u0142yciznach. Miejscami stromizna dna, zanim zako\u0144czy si\u0119 mulistym placem, si\u0119ga od 11 do 15 metr\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Ten fragment jeziora to du\u017ce wyzwanie dla tych, kt\u00f3rzy \u0142owi\u0105 sandacze na przyn\u0119ty sztuczne i naturalne. W wodzie le\u017cy bardzo wiele drzew, niekt\u00f3re tu\u017c przy brzegu, inne na stromych podwodnych skarpach i na samym dnie. Ka\u017cde z nich mo\u017ce by\u0107 siedliskiem sandacza. Niestety, wyniki po\u0142ow\u00f3w nie dor\u00f3wnuj\u0105 w\u0119dkarskiej wyobra\u017ani. Mo\u017ce dlatego, \u017ce w tej pl\u0105taninie ga\u0142\u0119zi trudno te sandacze \u0142owi\u0107. Na pewno z tego w\u0142a\u015bnie powodu nie ma tu w og\u00f3le spiningist\u00f3w. Nie zarzuca si\u0119 te\u017c zestaw\u00f3w z martw\u0105 rybk\u0105, a p\u0142ywaj\u0105cy pod powierzchni\u0105 \u017cywiec sandaczy zupe\u0142nie nie interesuje. W\u015br\u00f3d tych drzew \u0142owi si\u0119 natomiast sporo okoni. Na og\u00f3l patelniaki, tylko czasami wi\u0119ksze sztuki.<\/p>\n\n\n\n

W Retnie dosy\u0107 \u0142atwo mo\u017cna namierzy\u0107 leszcze. S\u0105 na blatach znajduj\u0105cych si\u0119 na g\u0142\u0119boko\u015bci do o\u015bmiu metr\u00f3w, gdzie dno pokrywa niezbyt gruba warstwa mu\u0142u. Tubylcy n\u0119c\u0105 je \u0142ubinem i kukurydz\u0105. Ja do swojej zan\u0119ty dodaj\u0119 jeszcze makaron (kolanka lub muszelki) i ugotowane ziemniaki pokrojone w kostk\u0119. Na jeden raz sypi\u0119 nie wi\u0119cej ni\u017c kilogram, a zan\u0119cam \u0142owisko najwy\u017cej dwa razy przed pierwsz\u0105 wypraw\u0105. Wa\u017cne, \u017ceby \u0142owi\u0107 o tej samej porze, kiedy si\u0119 n\u0119ci\u0142o. Leszczy jest sporo i nie warto zarzuca\u0107 na nie dw\u00f3ch w\u0119dek. Z jedn\u0105 te\u017c b\u0119dzie co robi\u0107. Podczas jednej zasiadki \u0142owi\u0119 dwie – trzy sztuki po oko\u0142o 40 cm i w tej sprawie nie nale\u017cy by\u0107 optymist\u0105. Dwukilowy leszcz to w tym jeziorze szczyt osi\u0105gni\u0119\u0107.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

W Retnie jest jeszcze jedna ryba warta zasiadki. To w\u0119gorz. Jezioro by\u0142o nim zarybiane jeszcze dwa lata temu, kiedy w wykazach PZW figurowa\u0142o jako akwen hodowlany. W\u0119gorza mo\u017cna z\u0142owi\u0107 wsz\u0119dzie. Tam gdzie p\u0142ytko, przyn\u0119t\u0119 wyrzuca si\u0119 na odleg\u0142o\u015b\u0107 do czterdziestu metr\u00f3w. Niekt\u00f3rzy wyrzucaj\u0105 tak daleko r\u00f3wnie\u017c wtedy, gdy przy brzegu od razu jest g\u0142\u0119boko. Tego robi\u0107 nie warto, bo w takich miejscach w\u0119gorza ma si\u0119 pod nogami, trzeba si\u0119 tylko cicho zachowywa\u0107. Stosuje si\u0119 tu na niego ciekaw\u0105 przyn\u0119t\u0119. Dendroben\u0119 albo jak najgrubsz\u0105 ros\u00f3wk\u0119 zak\u0142ada si\u0119 na haczyk razem z filecikiem (w postaci paska) z uklejki. Przewa\u017cnie \u0142owi si\u0119 w\u0119gorze o d\u0142ugo\u015bci 60 – 70 cm, ale trafiaj\u0105 si\u0119 te\u017c sztuki przekraczaj\u0105ce kilogram. Przy\u0142owem do nich s\u0105 raki. Je\u017celi bior\u0105, to dla w\u0119dkarza dobra informacja, bo przecie\u017c w\u0119gorz ch\u0119tnie je zjada i powinien by\u0107 gdzie\u015b blisko.
o
Po brodnickich jeziorach w\u0119dkarze p\u0142ywaj\u0105 d\u0142ugimi i w\u0105skimi drewnianymi krypami. S\u0105 do\u015b\u0107 ci\u0119\u017ckie, ale stabilne, daj\u0105 poczucie bezpiecze\u0144stwa. Opowiada\u0142 mi jeden z w\u0119dkarzy, \u017ce siedz\u0105c na takiej \u0142odzi mia\u0142 ju\u017c w siatce kilka \u0142adnych p\u0142oci. W pewnym momencie poczu\u0142 uderzenie, kt\u00f3re zako\u0142ysa\u0142o \u0142odzi\u0105, i siatka z rybami znikn\u0119\u0142a. W miejscu, gdzie by\u0142a przytroczona do burty, ujrza\u0142 tylko pot\u0119\u017cny wir wody i cielsko znikaj\u0105cej w toni ryby. To, \u017ce przytroczon\u0105 siatk\u0119 potrafi przy brzegu ukra\u015b\u0107 wydra, s\u0142yszeli\u015bmy ju\u017c nieraz, ale w tym przypadku z\u0142odziejem okaza\u0142 si\u0119 szczupak! Co go do tego sk\u0142oni\u0142o, trudno powiedzie\u0107, ale dzi\u0119ki temu wiadomo, \u017ce przynajmniej jeden medalowy z\u0119bacz w Retnie p\u0142ywa, bo w og\u00f3le z tym gatunkiem tutaj raczej kiepsko.
Jeszcze dwa lata temu powierzchnia jeziora rozb\u0142yskiwa\u0142a w s\u0142o\u0144cu od baraszkuj\u0105cych uklei. Po rzezi, jakiej dokona\u0142y kormorany, zosta\u0142o ich niewiele. Cieszy jednak widok narybku, kt\u00f3ry podrasta w\u015br\u00f3d trzcin. Retno to tak\u017ce to\u0142pygi. Nie tak dawno wpad\u0142a w sieci jedna o wadze 27 kg. A podobno s\u0105 jeszcze wi\u0119ksze.<\/p>\n\n\n\n

Marek K. Jaryczewski<\/p>\n\n\n\n

BRODNICA
Brodnica, b\u0119d\u0105ca stolic\u0105 pojezierza, to miasto bogate w histori\u0119, ale te\u017c historycznie rozdarte. W ci\u0105gu wiek\u00f3w przechodzi\u0142o z r\u0105k do r\u0105k. W\u0142odarzyli tu na przemian Krzy\u017cacy, Prusowie i ksi\u0105\u017c\u0119ta polscy. W 1262 roku na gr\u00f3d krzy\u017cacki napadli Ja\u0107wingowie. W 1298 roku pojawili si\u0119 tu Litwini. W tym samym roku Brodnica otrzyma\u0142a prawa miejskie.<\/p>\n\n\n\n

Herbem miasta jest prawa d\u0142o\u0144 na czerwonym polu. Poda\u0144 o jego genezie jest kilka. Jedno z nich g\u0142osi, \u017ce to d\u0142o\u0144 obci\u0119ta, znak surowo\u015bci obowi\u0105zuj\u0105cego prawa. Wedle innych opinii herb ten oznacza, \u017ce go\u015bci przyjmuje si\u0119 tu ze szczer\u0105 serdeczno\u015bci\u0105. Bo te\u017c Brodnica ma czym go\u015bci przyj\u0105\u0107. Jej specjalno\u015bci\u0105 jest turystyka rodzinna. W samym mie\u015bcie jest wiele zabytk\u00f3w, wok\u00f3\u0142 niego liczne \u015bcie\u017cki rowerowe przebiegaj\u0105 w\u015br\u00f3d jezior i pi\u0119knych las\u00f3w, roz\u0142o\u017conych na licznych wzniesieniach. Atrakcj\u0105 s\u0105 r\u00f3wnie\u017c sp\u0142ywy kajakowe, szczeg\u00f3lnie Drw\u0119c\u0105 i Skarlank\u0105. S\u0105 stadniny koni. W Foluszku (jest tam czynny gr\u00f3d rycerski) i na podzamczu w Brodnicy odbywaj\u0105 si\u0119 rycerskie turnieje. Wok\u00f3\u0142 jezior znajduje si\u0119 wiele o\u015brodk\u00f3w wczasowych i gospodarstw agroturystycznych. S\u0105 kawiarnie, restauracje i pizzerie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W\u0119druj\u0105c po Pojezierzu Brodnickim postanowi\u0142em przyjrze\u0107 si\u0119 sandaczowi.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":7720,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[53],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7710"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7710"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7710\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7721,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7710\/revisions\/7721"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/7720"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7710"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7710"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7710"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}