{"id":7408,"date":"2006-04-01T22:46:00","date_gmt":"2006-04-01T20:46:00","guid":{"rendered":"http:\/\/wedkarz.dkonto.pl\/?p=7408"},"modified":"2021-11-08T03:13:28","modified_gmt":"2021-11-08T02:13:28","slug":"beskidzkie-pstragi","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/2006\/04\/01\/beskidzkie-pstragi\/","title":{"rendered":"BESKIDZKIE PSTR\u0104GI"},"content":{"rendered":"\n

Beskidzcy pstr\u0105garze nie maj\u0105 \u0142atwego \u017cycia. Na skutek regulacji, potoki i ma\u0142e rzeczki zamieni\u0142y si\u0119 w betonowe koryta, wi\u0119ksze rzeki wyprostowano i rozje\u017cd\u017cono spychaczami, brzegi umocniono opaskami z kamieni i metalowej siatki, co krok pobudowano progi. Meandry, g\u0142\u0119bokie rynny, p\u0142anie, do\u0142y wymyte za zwalonymi do wody drzewami. \u2013 to wszystko to ju\u017c tylko wspomnienia. Oczywi\u015bcie s\u0105 jeszcze odcinki rzek, kt\u00f3re w mi\u0142o\u015bnikach przyrody budz\u0105 zachwyt, ale rzeczywisto\u015b\u0107 mo\u017cna podsumowa\u0107 znanym powiedzeniem, \u017ce jak si\u0119 nie ma co si\u0119 lubi, to si\u0119 lubi co si\u0119 ma.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Przed ko\u0144cem marca nad beskidzkimi rzekami nie ma si\u0119 co ze spiningiem pokazywa\u0107 i to z kilku powod\u00f3w. Po pierwsze, nawet wygrana walka z wychudzonym i os\u0142abionym po zimie pstr\u0105giem nie przysparza chwa\u0142y. Po drugie, w g\u00f3rach jeszcze w marcu zima jest w pe\u0142ni i nawet, je\u017celi rzeki nie s\u0105 zamarzni\u0119te, to chodzenie po kamieniach pokrytych lodem i grub\u0105 warstw\u0105 \u015bniegu jest bardzo ryzykowne. Po trzecie, w niekt\u00f3rych beskidzkich rzekach wolno w\u0119dkowa\u0107 dopiero od marca.<\/p>\n\n\n\n

W ko\u0144cu jednak b\u0119dziemy si\u0119 mogli uda\u0107 nad rzek\u0119 i zaczai\u0107 na pstr\u0105ga. Ale okazy to raczej nie b\u0119d\u0105, bo tutejsze wody s\u0105 ubogie w pokarm i ryba musi si\u0119 mocno natrudzi\u0107, \u017ceby si\u0119 naje\u015b\u0107 i prze\u017cy\u0107. Wcale to jednak nie oznacza, \u017ce zaatakuje wszystko, co wrzucimy do wody. Tutejsze rzeki s\u0105 p\u0142ytkie i przejrzyste, ryby wi\u0119c doskonale widz\u0105, co si\u0119 wok\u00f3\u0142 dzieje. Mo\u017ce si\u0119 zdarzy\u0107 i tak, \u017ce do upatrzonego stanowiska b\u0119dziemy si\u0119 musieli czo\u0142ga\u0107 lub skrada\u0107 na kolanach. Wiosenny pstr\u0105g cz\u0119sto stoi pod brzegiem, za zalanymi k\u0119pami nadbrze\u017cnych traw lub jak\u0105\u015b inn\u0105 przeszkod\u0105, kt\u00f3ra zwalnia pr\u0105d. Szybko si\u0119 z nim po\u017cegnamy, je\u017celi tylko nas zauwa\u017cy.<\/p>\n\n\n\n

R\u00f3\u017cne s\u0105 szko\u0142y, co do sposobu prowadzenia przyn\u0119ty. Jedni \u0142owi\u0105 z pr\u0105dem, inni pod pr\u0105d. Wed\u0142ug mnie wa\u017cniejsze jest, by si\u0119 dostosowa\u0107 do warunk\u00f3w panuj\u0105cych w rzece i na brzegach. Staram si\u0119 stan\u0105\u0107 jak najdalej od miejsca, w kt\u00f3rym mo\u017ce by\u0107 ryba. Wypuszczam przyn\u0119t\u0119 z pr\u0105dem. Gdzieniegdzie przytrzymuj\u0119 j\u0105 przez d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119 w bezruchu, \u017ceby tylko pr\u0105d wody ni\u0105 miota\u0142. Potem delikatnie podci\u0105gam, za chwil\u0119 zn\u00f3w puszczam z nurtem. Od czasu do czasu podnosz\u0119 lub opuszczam szczyt\u00f3wk\u0119, \u017ceby przyn\u0119ta pracowa\u0142a na r\u00f3\u017cnych g\u0142\u0119boko\u015bciach.

Ten spos\u00f3b \u0142owienia ma swoje uzasadnienie. Przyn\u0119ta przeci\u0105gana z pr\u0105dem musi si\u0119 porusza\u0107 w i\u015bcie boleniowym tempie, inaczej nie b\u0119dzie pracowa\u0107. Kiedy jednak woda jest jeszcze bardzo zimna, a ryby nieruchawe, trzeba im stwarza\u0107 okazj\u0119, by si\u0119 mog\u0142y d\u0142ugo przyn\u0119cie przygl\u0105da\u0107. W\u0142a\u015bnie po to s\u0105 owe przytrzymania. Za puszczaniem przyn\u0119ty z pr\u0105dem przemawia jeszcze jeden argument: jej niewielki ci\u0119\u017car. Zazwyczaj \u0142owimy tu ma\u0142ymi przyn\u0119tami, kt\u00f3re \u0142atwiej sp\u0142awia\u0107 ni\u017c daleko nimi rzuca\u0107. W dodatku nie p\u0142oszy si\u0119 przy tym ryb.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

A mamy tu do czynienia z rzeczkami jednego rzutu. Je\u017celi ryba nie zaatakuje za pierwszym razem, to trudno liczy\u0107, \u017ce zrobi to po drugim rzucie. Wszystko to jednak nie oznacza, \u017ce trzeba si\u0119 uparcie trzyma\u0107 tylko tej jednej metody. Mo\u017cemy przecie\u017c trafi\u0107 na miejsce, kt\u00f3re \u0142atwiej b\u0119dzie ob\u0142owi\u0107 rzucaj\u0105c pod pr\u0105d. Albo jeszcze inaczej. Je\u017celi rzeka jest wystarczaj\u0105co szeroka, a w dodatku jest w niej rynna albo d\u00f3\u0142 z kamieniami na dnie, to bardzo skuteczne s\u0105 rzuty w poprzek nurtu. Po takim rzucie sprowadza si\u0119 przyn\u0119t\u0119 na napi\u0119tej \u017cy\u0142ce z pr\u0105dem, po \u0142uku, pod w\u0142asny brzeg. Przyn\u0119ta sp\u0142ywa, my \u017cy\u0142ki nie zwijamy, tylko kontrolujemy jej sp\u0142yw podnosz\u0105c szczyt\u00f3wk\u0119.<\/p>\n\n\n\n

\u0141owi\u0105c pstr\u0105gi ci\u0105gle pami\u0119tajmy, \u017ceby si\u0119 nie trzyma\u0107 utartych schemat\u00f3w. Przed ka\u017cdym rzutem nale\u017cy si\u0119 zastanowi\u0107, gdzie mo\u017ce by\u0107 ryba i jak najkorzystniej zaprezentowa\u0107 jej nasz\u0105 przyn\u0119t\u0119. Je\u017celi trafimy na miejsce, kt\u00f3re a\u017c pachnie pstr\u0105giem, to starajmy si\u0119 je ob\u0142owi\u0107 z ka\u017cdej mo\u017cliwej strony, ale tak, \u017ceby mu si\u0119 nie pokazywa\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Par\u0119 s\u0142\u00f3w o sprz\u0119cie. U\u017cywam przewa\u017cnie trzymetrowego kija o mi\u0119kkiej szczyt\u00f3wce, \u017ceby wyra\u017anie czu\u0107 prac\u0119 ma\u0142ej przyn\u0119ty. Przy moim sposobie \u0142owienia brania s\u0105 zazwyczaj delikatne, wi\u0119c od sztywnego kija pstr\u0105gi by si\u0119 po prostu odbija\u0142y. D\u0142ugim kijem \u0142atwo jest operowa\u0107 przyn\u0119t\u0105, gdy si\u0119 \u0142owi zza krzak\u00f3w lub na kl\u0119czkach, w dodatku w sporej odleg\u0142o\u015bci od brzegu.<\/p>\n\n\n\n

Poniewa\u017c \u0142owimy niewielkimi przyn\u0119tami, to i stosowanie grubych \u017cy\u0142ek nie jest wskazane. Dobra \u017cy\u0142ka 0,16 \u2013 0,18 w zupe\u0142no\u015bci wystarczy, ale ko\u0142owrotek musi mie\u0107 dobry hamulec. \u017beby go sprawdzi\u0107, przek\u0142adam \u017cy\u0142k\u0119 przez pierwsz\u0105 przelotk\u0119 na dolniku, przywi\u0105zuj\u0119 j\u0105 do klamki
i z kijem w r\u0119ku zdecydowanym krokiem odchodz\u0119 na kilka metr\u00f3w. Je\u017celi hamulec jest dobry, \u017cy\u0142ka wysnuwa si\u0119 p\u0142ynnie. Je\u017celi jest z\u0142y, to wysnuwa si\u0119 skokami albo szpula si\u0119 zakleszcza. Wtedy trzeba mechanizmy hamulca przegl\u0105dn\u0105\u0107 i naprawi\u0107 albo zmieni\u0107 ko\u0142owrotek.<\/p>\n\n\n\n

Beskidzcy pstr\u0105garze \u0142owi\u0105 g\u0142\u00f3wnie na woblery. Zwykle s\u0105 to tzw. g\u00f3rale o d\u0142ugo\u015bci od 3 do 5 cm, przypominaj\u0105ce swoim ubarwieniem pstr\u0105\u017cka lub strzebl\u0119. Ka\u017cdy jednak dodaje do nich co\u015b od siebie. Podmaluje je wodoodpornymi flamastrami, za\u0142o\u017cy na kotwiczk\u0119 o\u0142owian\u0105 \u015brucin\u0119, przygnie troch\u0119 ster lub uszko do mocowania \u017cy\u0142ki. Idzie o to, \u017ceby ka\u017cdy wobler wygl\u0105da\u0142 i pracowa\u0142 troch\u0119 inaczej. Pstr\u0105g bowiem nie uderzy w przyn\u0119t\u0119, kt\u00f3r\u0105 ju\u017c pozna\u0142 od najgorszej strony.<\/p>\n\n\n\n

Sporo te\u017c \u0142owi\u0119 na obrot\u00f3wki, nie wi\u0119ksze ni\u017c nr 2. Szczeg\u00f3lnie dobrze sprawuj\u0105 mi si\u0119 glany i to w r\u00f3\u017cnych kolorach, nawet takie, w kt\u00f3rych paletka b\u0142yszczy jak lustro. S\u0105 dobre, gdy \u015bwieci s\u0142o\u0144ce, a woda jest przejrzysta. Nie zapominam te\u017c o ma\u0142ych kogutach, bo to przyn\u0119ty, kt\u00f3re wiele potrafi\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Maciej Anto\u0144czyk<\/p>\n\n\n\n

PSTR\u0104GI LUBI\u0104 ZIMNO
Pstr\u0105gi potokowe zamieszkuj\u0105 ch\u0142odne wody, w kt\u00f3rych \u017ceruj\u0105 przez ca\u0142y rok, tak\u017ce w zimie. Potrafi\u0105 one, mimo niskich temperatur, utrzyma\u0107 swoj\u0105 przemian\u0119 materii na wysokim poziomie. Cech\u0119 t\u0119, typow\u0105 dla wszystkich ryb \u0142ososiowatych, wykorzystuje si\u0119 w przedsi\u0119biorstwach zajmuj\u0105cych si\u0119 hodowl\u0105 pstr\u0105g\u00f3w t\u0119czowych. S\u0105 one tam intensywnie karmione r\u00f3wnie\u017c w zimie, dzi\u0119ki czemu dobrze w tym czasie przyrastaj\u0105. W warunkach naturalnych \u017cerowanie pstr\u0105g\u00f3w jest zim\u0105 ograniczone nie z powodu niskiej temperatury wody, lecz po prostu dlatego, \u017ce maj\u0105 w tym okresie ma\u0142o pokarmu.<\/p>\n\n\n\n

Optymalne temperatury dla doros\u0142ych pstr\u0105g\u00f3w potokowych mieszcz\u0105 si\u0119 w granicach od 6 do 13 stopni C (niekt\u00f3rzy badacze twierdz\u0105, \u017ce od 4 do 19). W tych temperaturach pstr\u0105gi najbardziej lubi\u0105 przebywa\u0107, intensywnie \u017ceruj\u0105 i najlepiej rosn\u0105. Takie warunki zapewniaj\u0105 im oczywi\u015bcie g\u00f3rskie i podg\u00f3rskie potoki i rzeki, bo woda w nich bardzo rzadko osi\u0105ga temperatury dla pstr\u0105g\u00f3w szkodliwe, czyli powy\u017cej 23 stopni.<\/p>\n\n\n\n

Jednak w dolnych partiach tych ciek\u00f3w mo\u017ce si\u0119 to zdarzy\u0107. Badania ameryka\u0144skich ichtiolog\u00f3w przeprowadzone w po\u0142udniowych Appalachach pokaza\u0142y, \u017ce pstr\u0105gi zachowuj\u0105 si\u0119 wtedy dosy\u0107 dziwacznie. Zamiast bowiem opuszcza\u0107 miejsca o zbyt wysokiej temperaturze, one tylko ogranicza\u0142y \u017cerowanie i pozostawa\u0142y w ciep\u0142ej wodzie, a\u017c w ko\u0144cu gin\u0119\u0142y. Dzia\u0142o si\u0119 to nawet w\u00f3wczas, gdy niedaleko by\u0142y dop\u0142ywy z ch\u0142odniejsz\u0105 wod\u0105, kt\u00f3ra da\u0142aby im ratunek. Nie wiadomo, co jest przyczyn\u0105 takiego samob\u00f3jczego zachowania, wydaje si\u0119 jednak, \u017ce nie jest to zjawisko powszechne i pstr\u0105gi potrafi\u0105 si\u0119 schroni\u0107 tam, gdzie woda jest ch\u0142odniejsza.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

R\u00f3\u017cne s\u0105 szko\u0142y, co do sposobu prowadzenia przyn\u0119ty. <\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":7411,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[40],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7408"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7408"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7408\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7412,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7408\/revisions\/7412"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/7411"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7408"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7408"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7408"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}