![\"\"](\"http:\/\/wedkarz.dkonto.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/11\/z-Kierskie-6.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\nM\u00f3wi Miros\u0142aw Pancerzy\u0144ski, prezes ko\u0142a PZW nr 169 \u201cFregata\u201d w Kiekrzu: Upatrzy\u0142em sobie kiedy\u015b leszczowe miejsce. Zamierza\u0142em \u0142owi\u0107 na stoku podwodnej g\u00f3rki. Zan\u0119ci\u0142em wieczorem, przyp\u0142yn\u0105\u0142em rano, \u017ceby zakotwiczy\u0107 \u0142\u00f3dk\u0119 na p\u0142ytkim i rzuca\u0107 na g\u0142\u0119bokie. Najpierw pomy\u015bla\u0142em, \u017ce pomyli\u0142em g\u00f3rki. My\u015bl by\u0142a g\u0142upia, bo przecie\u017c jezioro znam jak w\u0142asn\u0105 kiesze\u0144, ale wczoraj szczyt g\u00f3rki ca\u0142y by\u0142 pokryty podwodn\u0105 ro\u015blinno\u015bci\u0105, a rano zasta\u0142em czysty piasek. Wszystko wygoli\u0142y amury. Najpierw niszcz\u0105 co mog\u0105 blisko brzegu, w trzcinach, gdzie jest dla nich najwi\u0119cej jedzenia, p\u00f3\u017aniej zabieraj\u0105 si\u0119 do podwodnych ro\u015blin w innych rewirach. A przecie\u017c w\u015br\u00f3d tych ro\u015blin \u017cyj\u0105 inne ryby, to jest ich naturalne \u015brodowisko. Do jeziora wpada pi\u0119\u0107 wi\u0119kszych i mniejszych dop\u0142yw\u00f3w. Uspokoi\u0142o si\u0119 z o\u015brodkami, a teraz one stanowi\u0105 pot\u0119\u017cne zagro\u017cenie. Wiele \u015bciek\u00f3w trafia do tych rzeczek bezpo\u015brednio albo s\u0105 wylewane na pola, przez kt\u00f3re one przep\u0142ywaj\u0105. Wiosn\u0105 razem z topniej\u0105cym \u015bniegiem wszystkie te brudy wp\u0142ywaj\u0105 do jeziora. Ale nie tylko o brudy tu chodzi. Przejrzysta jak kryszta\u0142 woda, kt\u00f3ra wyp\u0142ywa z oczyszczalni w Rogier\u00f3wce, wcale nie jest lepsza. Kiedy\u015b w tej cz\u0119\u015bci jeziora by\u0142y tarliska szczupak\u00f3w. Teraz woda jest tam jak w akwarium, ale nie ma w niej \u017cadnego \u017cycia. Na Jeziorze Kierskim s\u0105 bardzo silne zakwity. Wydawa\u0142oby si\u0119, \u017ce przez to woda jest jakby stworzona dla sandaczy. Stawiali\u015bmy dla nich krze\u015bliska, ale sandacze jako\u015b ich nie polubi\u0142y. Dopiero przypadkiem wpadli\u015bmy na pomys\u0142, \u017ceby na dnie po\u0142o\u017cy\u0107 wycieraczki do but\u00f3w, te najta\u0144sze, z plecionego sznurka. Dopiero na nich sandacze zacz\u0119\u0142y odbywa\u0107 tar\u0142o. Niestety nie ma ich wiele. Nadal co\u015b im w tym jeziorze przeszkadza, a szkoda, bo jedzenia mia\u0142yby pod dostatkiem.<\/p>\n\n\n\n O rybach z Kiekrza opowiada Piotr Mazurkiewicz, w\u0119dkarz, wielokrotnie uczestnicz\u0105cy przy po\u0142owach rybackich P\u0142oci i okoni w Kiekrzu jest zatrz\u0119sienie. Nieraz by\u0142em zaszokowany ich ilo\u015bci\u0105 w sieci i to wtedy, kiedy nie bra\u0142y na w\u0119dk\u0119. Jest te\u017c bardzo du\u017co szczupak\u00f3w. Niestety, one r\u00f3wnie\u017c bior\u0105 kiepsko. Nieraz tego do\u015bwiadczy\u0142em. Wiosn\u0105, kiedy woda w jeziorze jest jeszcze przejrzysta, mo\u017cna zobaczy\u0107, ile ich stoi pomi\u0119dzy trzcinami. Co z tego, kiedy z\u0142owi\u0107 nie daj\u0105 si\u0119 nawet na \u017cywca. Pewnie dlatego, \u017ce p\u0142oci maj\u0105 pod dostatkiem i innego pokarmu nie musz\u0105 szuka\u0107.<\/p>\n\n\n\n Podczas od\u0142ow\u00f3w widzia\u0142em bolenie. Mog\u0119 \u015bmia\u0142o powiedzie\u0107, \u017ce w jeziorze p\u0142ywaj\u0105 bolenie na miar\u0119 rekordu Polski. Te, kt\u00f3re wpad\u0142y w zaci\u0105g, nikt nie wa\u017cy\u0142, bo od razu z matni trafia\u0142y do jeziora, ale sztuki po osiem – dziewi\u0119\u0107 kilogram\u00f3w nie nale\u017ca\u0142y do rzadko\u015bci. Trafiaj\u0105 si\u0119 kilkukilowe w\u0119gorze i du\u017ce okonie. Najwi\u0119kszy mia\u0142 1,85 kg, a p\u00f3\u0142kilowych jest zatrz\u0119sienie. Niestety w sieci trafia za ma\u0142o to\u0142pyg i amur\u00f3w, cho\u0107 staramy si\u0119 od\u0142owi\u0107 ich jak najwi\u0119cej.<\/p>\n\n\n\n Czas na podlodowe w\u0119dkowanie Miros\u0142aw Pancerzy\u0144ski, kt\u00f3ry kilkadziesi\u0105t lat \u0142owi w tym jeziorze, prowadzi nas na swoj\u0105 g\u00f3rk\u0119.<\/p>\n\n\n\n Pierwsze otwory wiercimy na zachodnim stoku. Jest stromy, twardy, ale na okonie nie mo\u017cemy trafi\u0107. \u0141owi nas pi\u0119ciu i nikt nie ma bra\u0144. Jest godzina dziesi\u0105ta. S\u0142o\u0144ce przebija si\u0119 przez rzadk\u0105 mg\u0142\u0119. Na jeziorze wida\u0107 sporo w\u0119dkarzy. Tylko niekt\u00f3rzy \u0142owi\u0105 w pojedynk\u0119, wi\u0119kszo\u015b\u0107 potworzy\u0142a ma\u0142e, kilkuosobowe grupki. Wszyscy w takiej grupce s\u0105 blisko siebie. Wniosek z tego, \u017ce ryby \u017ceruj\u0105 s\u0142abo, nawet bardzo s\u0142abo. Nie p\u0142ywaj\u0105. Skupi\u0142y si\u0119 w jednym miejscu. Je\u017celi jaki\u015b w\u0119dkarz takie skupisko namierzy\u0142, inni mog\u0105 spokojnie wierci\u0107 l\u00f3d obok niego. Ryby s\u0105 na tyle ospa\u0142e, \u017ce nie odp\u0142yn\u0105. Bior\u0105 na g\u0142\u0119boko\u015bci oko\u0142o 7 metr\u00f3w na bardzo \u0142agodnych spadach. Ale tego jeszcze nie wiemy, dowiemy si\u0119 niebawem.<\/p>\n\n\n\n Na razie wiercimy dziury. Jest ich jak w dobrym serze szwajcarskim. Co kilka krok\u00f3w na bia\u0142ej powierzchni \u015bniegu ciemna plama mokrego lodu. Kto\u015b z nas komentuje, \u017ce mo\u017ce okonie, kt\u00f3re przecie\u017c lubi\u0105 cie\u0144, wynios\u0142y si\u0119, bo do podlodowej ciemni dotar\u0142o du\u017co s\u0142onecznych promieni. Od pierwszego lodu do pierwszego ocieplenia, kt\u00f3re na og\u00f3\u0142 przychodzi pod koniec lutego, pan Miros\u0142aw ob\u0142awia g\u00f3rki i przylegaj\u0105ce do nich blaty wy\u0142\u0105cznie podlodow\u0105 b\u0142ystk\u0105. Sp\u0142awik\u00f3wki ani mormyszki w og\u00f3le nie bierze do r\u0119ki. Na blach\u0119 wyci\u0105ga sztuki troch\u0119 wi\u0119ksze od tych, kt\u00f3rzy \u0142owi\u0105 na przyk\u0142ad na robaka, i nie by\u0142o, \u017ceby do domu wr\u00f3ci\u0142 bez ryby. Na naszej g\u00f3rce okoni nie ma. Idziemy w stron\u0119 w\u0119dkarzy, kt\u00f3rzy \u0142owi\u0105 nad inn\u0105 podwodn\u0105 g\u00f3rk\u0105. Z daleka wida\u0107, \u017ce jeden z nich ci\u0105gnie wi\u0119cej rybek. On trzy, s\u0105siedzi po jednej. Wszyscy siedz\u0105 na skrzynkach przy jednym przer\u0119blu. \u0141owi\u0105 na blaszki. Stajemy jakie\u015b pi\u0119\u0107dziesi\u0105t metr\u00f3w od nich. Wiercimy dziury.<\/p>\n\n\n\n Piotr Mazurkiewicz m\u00f3wi, \u017ce w tym miejscu b\u0119dzie kilka metr\u00f3w g\u0142\u0119biej ni\u017c u s\u0105siad\u00f3w. Ale w t\u0119 stron\u0119 stok g\u00f3rki jest dosy\u0107 p\u0142aski, wi\u0119c mo\u017ce i tu trafimy na okonie. Niestety.<\/p>\n\n\n\n Znowu si\u0119 rozchodzimy, ale w obr\u0119bie tej samej g\u00f3rki. Wiercimy sporo otwor\u00f3w, a \u017ce ryby kochaj\u0105 rybaka, p. Piotr pierwszy na nie trafia. My nie mamy brania, on wyci\u0105ga trzy okonie. Obok jego przer\u0119bla wiercimy dziury dla siebie i ju\u017c po kr\u00f3tkim czasie si\u0119 okazuje, \u017ce z tym porzekad\u0142em to prawda, ale nie do ko\u0144ca. Ryby bardziej kochaj\u0105 jednak nas, w\u0119dkarzy. W kr\u00f3tkim czasie \u0142owimy oko\u0142o stu okoni. Ale dziwna jaka\u015b ta rybia mi\u0142o\u015b\u0107, bo \u017caden nie ma wi\u0119cej ni\u017c 25 centymetr\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Okoni jest teraz bardzo du\u017co. \u0141owimy je raz przy dnie, raz metr nad dnem, na podci\u0105ganego i na opad. Wiele bra\u0144 jest pustych. Bywa te\u017c, \u017ce oko\u0144 we\u017amie ochotk\u0119 do pyska i trzyma. Lekko wygi\u0119ty kiwak sprawia wra\u017cenie, jakby zamarz\u0142. Ale kiedy si\u0119 zatnie, oko\u0144 jest. Robi si\u0119 ciemno, ale brania si\u0119 wcale nie ko\u0144cz\u0105. Tylko po co \u0142owi\u0107, skoro bior\u0105 same niewielkie sztuki? Wi\u0119c i my zbieramy si\u0119 do odej\u015bcia.<\/p>\n\n\n\n W drodze powrotnej pp. Miros\u0142aw i Piotr zapraszaj\u0105 nas, by\u015bmy znowu kiedy\u015b przyjechali. Gdy b\u0119d\u0105 bra\u0142y du\u017ce, powiadomi\u0105 nas dzie\u0144 wcze\u015bniej. Ale przyjecha\u0107 trzeba b\u0119dzie od razu, bo nie zdarza si\u0119 tak, \u017ceby \u0142awica okoni, z kt\u00f3rych niemal ka\u017cdy wa\u017cy p\u00f3\u0142 kilograma, sta\u0142a w jednym miejscu d\u0142u\u017cej ni\u017c dwa dni.<\/p>\n\n\n\n Wies\u0142aw D\u0119bicki<\/p>\n\n\n\n RYBAK O JEZIORZE KIEKRZU DUZYM<\/p>\n\n\n\n Chrystian Szoper to prawdziwa kopalnia wiedzy o tym jeziorze. Rybactwa, nie licz\u0105c szko\u0142y w Sierakowie, uczy\u0142 si\u0119 od ojca, kt\u00f3ry tutaj, na Kierskim, rybaczy\u0142 jeszcze przed wojn\u0105. Od tamtych czas\u00f3w wiele si\u0119 zmieni\u0142o. Tylko rybacz\u00f3wka stoi w tym samym miejscu.<\/p>\n\n\n\n Tadeusz, ojciec p. Chrystiana, by\u0142 tutaj rybakiem od lat trzydziestych. Jezioro znajdowa\u0142o si\u0119 w\u00f3wczas w r\u0119kach prywatnych. S\u0142yn\u0119\u0142o z leszczy, w\u0119gorzy i okoni. Dla poznaniak\u00f3w by\u0142o miejscem niedzielnych wypad\u00f3w. Wielu z nich pobudowa\u0142o wok\u00f3\u0142 niego wille i pensjonaty. Niemiecki okupant te\u017c dostrzeg\u0142 wyj\u0105tkowe walory jeziora. Zburzy\u0142 wszystkie domy postawione nad brzegami, a jezioro zarybia\u0142 w\u0119gorzami i linami.<\/p>\n\n\n\n Jeszcze wiele lat po wojnie w jeziorze ryb by\u0142o bardzo du\u017co. Leszcze dorasta\u0142y do dziewi\u0119ciu kilogram\u00f3w. \u0141owiono mn\u00f3stwo szczupak\u00f3w, kilkukilowe w\u0119gorze, wielkie liny i okonie. Ci\u0105gle dop\u0142ywa\u0142a \u015bwie\u017ca krew, bo do jeziora, jeszcze w latach sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych, przez rzeczk\u0119 Samic\u0119 wchodzi\u0142y na tar\u0142o ryby z Warty. Kiedy na rzece pobudowano zastawki i progi wodne, te w\u0119dr\u00f3wki si\u0119 sko\u0144czy\u0142y i ryby \u017cyj\u0105ce w jeziorze zacz\u0119\u0142y marnie\u0107.<\/p>\n\n\n\n Niejeden raz w swojej zawodowej karierze p. Chrystian mia\u0142 okazj\u0119 si\u0119 przekona\u0107, jak korzystne jest mieszanie si\u0119 ryb tego samego gatunku pochodz\u0105cych z r\u00f3\u017cnych \u015brodowisk. Najlepsze wyniki daj\u0105 przerzuty ryb rzecznych do jeziora, ale nie jest te\u017c gorzej, kiedy na przyk\u0142ad p\u0142ocie z jednego jeziora trafiaj\u0105 do innego. Ju\u017c po dw\u00f3ch – trzech latach zasiedzia\u0142a populacja uzyskuje du\u017ce przyrosty. Samo \u017cycie zmusza do innego gospodarowania. Dzisiaj nikt w Pozna\u0144skiem nie chce byle czym zarybia\u0107 swoich w\u00f3d. Dlatego p. Chrystian wyspecjalizowa\u0142 si\u0119 w od\u0142owie ryb przeznaczanych wy\u0142\u0105cznie na przerzuty. Jest to tak urz\u0105dzone, \u017ce ryby same przep\u0142ywaj\u0105 z sieci do specjalnych p\u0142ywaj\u0105cych sadzy, a stamt\u0105d do basen\u00f3w, w kt\u00f3rych s\u0105 przewo\u017cone na inne akweny.<\/p>\n\n\n\n Za jedn\u0105 z wi\u0119kszych bol\u0105czek p. Chrystian uwa\u017ca brak ma\u0142ych wyl\u0119garni. Kiedy\u015b by\u0142y nad brzegami wszystkich du\u017cych jezior. Cz\u0142owiek bez wi\u0119kszych finansowych nak\u0142ad\u00f3w wspomaga\u0142 natur\u0119. Socjalizm wymi\u00f3t\u0142 gospodarskie zwyczaje. Dzisiaj, jak za przedwojennych czas\u00f3w, p. Chrystian stawia w\u0142asnym sumptem ma\u0142\u0105 wyl\u0119garni\u0119 przy swojej rybacz\u00f3wce. B\u0119d\u0105 tam przychodzi\u0107 na \u015bwiat sielawy i szczupaki, kt\u00f3rych nigdy za wiele. Tak jak wszelkich innych drapie\u017cnych ryb.<\/p>\n\n\n\n (wd)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Kiekrz Du\u017cy, tak okoliczni mieszka\u0144cy nazywaj\u0105 Jezioro Kierskie, ma powierzchni\u0119 300 hektar\u00f3w, po\u0142o\u017cone jest na p\u00f3\u0142nocno-wschodnich peryferiach Poznania. <\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":7290,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[53],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7288"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7288"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7288\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7296,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7288\/revisions\/7296"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/7290"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7288"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7288"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7288"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
Dzisiaj nie ma por\u00f3wnania z tym, co tu si\u0119 dzia\u0142o kilka lat temu. Teraz w do\u0142kach s\u0105 ryby, a jeszcze niedawno by\u0142 w nich tylko siarkowod\u00f3r. Kiedy\u015b w wodzie nie by\u0142o nawet racicznic. Teraz s\u0105, a pokaza\u0142y si\u0119 r\u00f3wnie\u017c szcze\u017cuje. To dow\u00f3d, \u017ce woda w Kiekrzu mocno si\u0119 oczy\u015bci\u0142a. Niestety, jest jeszcze w nim sporo zarazy. To amury i to\u0142pygi. Dawno temu komu\u015b strzeli\u0142o do g\u0142owy, by jezioro nimi zarybi\u0107. Po\u017cytku z nich \u017cadnego, szkody w \u015brodowisku narobi\u0142y bardzo du\u017co, a wy\u0142owi\u0107 ich si\u0119 nie daje.<\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/wedkarz.dkonto.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/11\/z-Kierskie-5.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n
Wody jeziora s\u0105 nadal zagro\u017cone. M\u00f3wi o tym rybak Chrystian Szoper:<\/p>\n\n\n\n
|
A jest o co dba\u0107. Przez jezioro przep\u0142ywa rzeka Samica. S\u0105 na niej zastawy, kt\u00f3rymi na wiosn\u0119 podpi\u0119trzamy wod\u0119 w jeziorze. Wtedy zalewa ona \u015bwie\u017ce trawy, wychodz\u0105 na nie ryby i si\u0119 wycieraj\u0105. P\u00f3\u017aniej powoli obni\u017camy poziom wody, \u017ceby wyl\u0119g m\u00f3g\u0142 spokojnie sp\u0142yn\u0105\u0107. Tak robimy od lat z dobrym skutkiem. Co roku jest du\u017co naturalnego narybku. Jezioro zarybiane jest r\u00f3wnie\u017c szczupakiem i w\u0119gorzem (niestety, karpiem r\u00f3wnie\u017c – przyp autora). Jestem w trakcie budowy ma\u0142ej wyl\u0119garni. Powstanie tu\u017c przy rybacz\u00f3wce. B\u0119dzie si\u0119 w niej wyl\u0119ga\u0107 sielawa, g\u0142\u00f3wnie na potrzeby Kiekrza, ale je\u017celi kto\u015b b\u0119dzie potrzebowa\u0142 ryb na zarybienie, to mo\u017ce tutaj kupi\u0107 (tel. 502 463 700).<\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/wedkarz.dkonto.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/11\/z-Kierskie-4.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n
Jezioro od\u0142awia si\u0119 sieciami ci\u0105gnionymi, raz, czasami dwa razy w roku. Wyci\u0105gane s\u0105 wy\u0142\u0105cznie p\u0142ocie, kt\u00f3re potem s\u0142u\u017c\u0105 do zarybienia innych akwen\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/wedkarz.dkonto.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/11\/z-Kierskie-3.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n
Na \u0142owisko poszli\u015bmy kilkuosobow\u0105 grup\u0105. By\u0142a niedziela. Poprzedniego dnia jedno z pozna\u0144skich k\u00f3\u0142 rozgrywa\u0142o zawody. Na\u0142owili sporo okoni. Przewa\u017ca\u0142y dwudziestaki. W tym roku by\u0142o tylko kilka takich dni, kiedy bra\u0142y p\u00f3\u0142kilowce. Wysokie ci\u015bnienie i bardzo silne mrozy okoniom nie sprzyja\u0142y, a p\u0142ocie w og\u00f3le takiej pogody nie lubi\u0105 i dlatego by\u0142y tylko przy\u0142owem do okoni. A przecie\u017c wydawa\u0142oby si\u0119, \u017ce w\u0142a\u015bnie p\u0142ocie powinny by\u0107 \u0142owione najcz\u0119\u015bciej, bo w\u015br\u00f3d miejscowych w\u0119dkarzy przewa\u017caj\u0105 mi\u0142o\u015bnicy sp\u0142awika.<\/p>\n\n\n\n
Pan Miros\u0142aw, kt\u00f3ry do\u015bwiadczenie w \u0142owieniu okoni ma nieliche, jest odmiennego zdania.<\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/wedkarz.dkonto.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/11\/z-Kierskie-7.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n
Kiedy przychodzi ocieplenie, ryby p\u0142yn\u0105 w kierunku trzcinowisk – m\u00f3wi p. Miros\u0142aw. – Widz\u0119 to po ilo\u015bci bra\u0144 i po w\u0119dkarzach, kt\u00f3rzy \u0142owi\u0105 p\u0142ocie. Wtedy ma\u0142o kogo mo\u017cna spotka\u0107 na \u015brodku jeziora. Ja r\u00f3wnie\u017c id\u0119 do brzegu, ale nie \u0142owi\u0119 przed trzcinami, tylko w samych trzcinach. Tam zawsze s\u0105 okonie, ale i ryzyko, \u017ce blaszk\u0119 obetnie szczupak.<\/p>\n\n\n\n
S\u0105siedzi si\u0119 zbieraj\u0105. Przechodz\u0105 obok nas. Jeden z nich ma p\u00f3\u0142 reklam\u00f3wki okoni. Takich samych jak nasze. To ten, kt\u00f3ry \u0142owi\u0142 najwi\u0119cej. Na nasze pytania odpowiadaj\u0105, \u017ce brania mieli chimeryczne i du\u017co pustych zaci\u0119\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Ale w Kierskim ryby marnia\u0142y nie tylko dlatego, \u017ce ludzie uniemo\u017cliwili im w\u0119dr\u00f3wki. Po wojnie nad brzegami jeziora zacz\u0119\u0142y wyrasta\u0107 o\u015brodki, kt\u00f3re zanieczyszczenia spuszcza\u0142y wprost do wody. Najpierw najg\u0142\u0119bsze, p\u00f3\u017aniej coraz p\u0142ytsze do\u0142y zacz\u0119\u0142y si\u0119 wype\u0142nia\u0107 siarkowodorem. Dla ryb od\u017cywiaj\u0105cych si\u0119 ochotkami i skorupiakami \u017cyj\u0105cymi w mule baza pokarmowa drastycznie si\u0119 skurczy\u0142a. Najpierw odbi\u0142o si\u0119 to na leszczach, p\u00f3\u017aniej zacz\u0119\u0142y marnie\u0107 inne gatunki. Dosz\u0142y do tego bezmy\u015blne zarybienia to\u0142pygami i amurami, kt\u00f3rych dzisiaj p. Chrystian chce si\u0119 za wszelk\u0105 cen\u0119 pozby\u0107. Bo dla niego Kierskie ma by\u0107 matecznikiem.<\/p>\n\n\n\n