Na l\u00f3d czeka\u0142em jak na zmi\u0142owanie. Obieca\u0142em sobie, \u017ce tego roku pow\u0119dkuj\u0119 do syta. \u0141owisko, zimowisko barek, mia\u0142em blisko domu.
To ogromny akwen stale po\u0142\u0105czony z g\u0142\u00f3wnym korytem rzeki Odry.<\/p>\n\n\n\n
Zim\u0105 jest tu sporo ryb. Kiedy dotar\u0142em na \u0142owisko, zasta\u0142em tam ju\u017c spory t\u0142umek. Najgrubszy l\u00f3d by\u0142 blisko brzegu. Zaj\u0105\u0142em miejsce niedaleko w\u0119dkarzy, kt\u00f3rzy przywi\u0105zali do drzewa lin\u0119 asekuracyjn\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Przy nich czu\u0142em si\u0119 bezpieczniej. Wywierci\u0142em przer\u0119bel i przygotowa\u0142em co trzeba do w\u0119dkowania. Podp\u00f3rka, precyzyjne ustawienie gruntu, ochotka na haczyk i – na dno. Za pomoc\u0105 koszyczka umie\u015bci\u0142em w \u0142owisku leszczow\u0105 zan\u0119t\u0119 wymieszan\u0105 z d\u017cokersem. Nie chcia\u0142em u\u017cywa\u0107 kul, bo w czasie opadania mog\u0142yby si\u0119 rozpa\u015b\u0107 i odci\u0105gn\u0105\u0107 ryby z przer\u0119bla. Tutaj bowiem woda zawsze jest w ruchu.<\/p>\n\n\n\n
Mija\u0142y minuty, kwadranse, godziny, a ja bez brania. U innych wida\u0107 gdzieniegdzie drobn\u0105 p\u0142oteczk\u0119, okonka lub jazgarza, ale takich szcz\u0119\u015bliwc\u00f3w mo\u017cna policzy\u0107 na palcach jednej r\u0119ki. Mimo to wytrzyma\u0142em do zmierzchu i nie\u017ale ju\u017c zmarzni\u0119ty wr\u00f3ci\u0142em do domu.
Niepowodzenie nie dawa\u0142o mi spokoju. Szuka\u0142em jego przyczyn. Pierwsze, o czym pomy\u015bla\u0142em, to ha\u0142as na lodzie. Na niewielkiej przestrzeni (wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nas \u0142owi\u0142a blisko brzegu) nieustannie kto\u015b wierci\u0142, chodzi\u0142 i tupa\u0142. My\u015bla\u0142em te\u017c o ogromnej ilo\u015bci rozmaitych zan\u0119t wrzucanych do przer\u0119bli. Naturalny pokarm ryb jest o tej porze znacznie ubo\u017cszy. \u017berowa\u0107 wprawdzie musz\u0105, bo inaczej nie prze\u017cy\u0142yby zimy, ale przemiana materii jest powolna. Bra\u0142em te\u017c pod uwag\u0119 rol\u0119, jak\u0105 mog\u0142y odgrywa\u0107 zmiany ci\u015bnienia oraz temperatury (wody i powietrza). Uzna\u0142em, \u017ce je\u015bliby te zmiany nast\u0119powa\u0142y raptownie, to reakcja ryb powinna by\u0107 natychmiastowa i bardzo widoczna, co by si\u0119 objawi\u0142o zanikiem \u017cerowania i bra\u0144. Jak\u017ce si\u0119 myli\u0142em w swoich domys\u0142ach i opiniach!<\/p>\n\n\n\n
Po kilku dniach znowu jestem na \u0142owisku. L\u00f3d jest grubszy, bezpieczniejszy. Najwi\u0119cej w\u0119dkarzy jest przy brzegu. Oddalam si\u0119 od nich i id\u0119 na \u015brodek akwenu. \u0141owisko jest tu o metr g\u0142\u0119bsze. Mr\u00f3z niewielki, dzie\u0144 zapowiada si\u0119 zno\u015bnie, ale pierwsze godziny w\u0119dkowania nie wr\u00f3\u017c\u0105 dobrze. Zan\u0119cam samym d\u017cokersem. Oko\u0142o po\u0142udnia sp\u0142awik si\u0119 nieznacznie podnosi. Zacinam, ale \u017cadnego oporu nie czuj\u0119. W ko\u0144cu pojawia si\u0119 jazgarz, z kt\u00f3rego dumni byliby akwary\u015bci. Przesuwam \u015brucin\u0119 sygnalizacyjn\u0105 dwa centymetry do haczyka. Pomaga, bo nast\u0119pne brania s\u0105 bardziej widoczne. Sp\u0142awik podnosi si\u0119 ju\u017c zdecydowanie. Wyjmuj\u0119 kilka ma\u0142ych p\u0142otek. Okazy to \u017cadne, ale rado\u015b\u0107 du\u017ca.<\/p>\n\n\n\n
Nazajutrz m\u00f3j przer\u0119bel jest wolny. Wybieram z niego nocny l\u00f3d, n\u0119c\u0119 tylko d\u017cokersem, ale w przer\u0119blu studnia. Ca\u0142y dzie\u0144 schodzi mi na kombinowaniu. Zmieniam grubo\u015b\u0107 i d\u0142ugo\u015b\u0107 przypon\u00f3w, wielko\u015b\u0107 haczyk\u00f3w, g\u0142\u0119boko\u015b\u0107 \u0142owienia. Ponosz\u0119 kl\u0119sk\u0119, cho\u0107 z lodu schodz\u0119 jako jeden z ostatnich.<\/p>\n\n\n\n
W domu pilnie \u015bledz\u0119 prognoz\u0119 pogody. W czasie jazdy zadaj\u0119 Stanis\u0142awowi wiele pyta\u0144, na kt\u00f3re on udziela mi bardzo sensownych odpowiedzi. To \u0142owisko, m\u00f3wi, ma taki urok, \u017ce im ni\u017csze ci\u015bnienie i nienormalna pogoda, tym wi\u0119ksza p\u0142o\u0107 tu bierze. On sam ucieka tam, gdzie w\u0119dkarzy niewielu, bo na lodzie trzeba zachowa\u0107 spok\u00f3j i mie\u0107 poj\u0119cie o n\u0119ceniu. Je\u017celi zan\u0119ta odr\u00f3\u017cnia si\u0119 barw\u0105 od dna, to o du\u017cych p\u0142ociach mo\u017cna zapomnie\u0107. Natomiast leszcz jest jak odkurzacz, poch\u0142onie wszystko, co b\u0119dzie le\u017ca\u0142o na dnie i nadawa\u0142o si\u0119 do zjedzenia. Stanis\u0142aw m\u00f3wi mi te\u017c, \u017ce jak ognia unika w\u0119dkarzy, kt\u00f3rzy sypi\u0105 zan\u0119t\u0119 w takich ilo\u015bciach jak latem lub n\u0119c\u0105 tart\u0105 bu\u0142k\u0105 albo rozmoczonym chlebem. Takie miejsca ryby omijaj\u0105 wielkim \u0142ukiem. On sam jako zan\u0119ty u\u017cywa tylko ziemi z kretowiska z dodatkiem d\u017cokersa.
Ze Stanis\u0142awem umawiamy si\u0119 na jutro.<\/p>\n\n\n\n
Od rana okrutnie wieje. Mam co\u015b do za\u0142atwienia w pracy, wi\u0119c na \u0142owisku jestem dopiero oko\u0142o po\u0142udnia. Stanis\u0142awa spotykam na jego sta\u0142ym miejscu. Na pytanie, jak idzie, podnosi z wiadra pokrywk\u0119. Widok jest imponuj\u0105cy, a p\u0142ociska ogromne.<\/p>\n\n\n\n
Wiatr jest w porywach tak silny, \u017ce zwiewa mi siedzisko, kt\u00f3re jedzie jak bobslej. L\u00f3d jest jak szklanka, bo wczorajsza deszcz\u00f3wka zamarz\u0142a. W\u0119dkarzy szybko ubywa. Stanis\u0142aw zaprasza mnie do swojego przer\u0119bla. Wracam do wczorajszej rozmowy, ale on zaczyna m\u00f3wi\u0107 o byczkach (sumiki kar\u0142owate \u2013 przyp. red.), kt\u00f3re zamierza w tym roku \u0142owi\u0107, bo jest ich du\u017co i dobrze smakuj\u0105. T\u0119 opini\u0119 przyjmuj\u0119 z przymru\u017ceniem oka. Siedzimy obok siebie niezbyt d\u0142ugo. Stanis\u0142aw z koleg\u0105 jad\u0105 do domu, ja zostaj\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Zan\u0119t\u0119 przygotowa\u0142em zgodnie z jego wskaz\u00f3wkami: ziemia i d\u017cokers. Zan\u0119cam jednym koszyczkiem i czekam. Pierwsze branie jest pi\u0119kne, sp\u0142awik wynurza si\u0119 do po\u0142owy. Zacinam, czuj\u0119 \u017cywy op\u00f3r. Pierwsze zrywy mojej zdobyczy amortyzuje sprz\u0119g\u0142o ko\u0142owrotka. Staram si\u0119 ryb\u0119 podnie\u015b\u0107 nad dno, \u017ceby j\u0105 jak najszybciej wyprowadzi\u0107 ze strefy n\u0119conej. Walka si\u0119 przeci\u0105ga. Zapominam o k\u0105\u015bliwym wietrze. Ryba robi par\u0119 zryw\u00f3w, odchodzi na boki, w pewnej chwili pod p\u00f3\u0142przejrzystym lodem widz\u0119 \u017c\u00f3\u0142t\u0105 \u0142at\u0119. Schylam si\u0119 po os\u0119k\u0119, leszcz gwa\u0142townie odbija w dno. Odbiera par\u0119 metr\u00f3w \u017cy\u0142ki, ale po chwili znowu jest w przer\u0119blu. Delikatnie podhaczam go pod pokryw\u0119 skrzelow\u0105 i wyci\u0105gam na l\u00f3d. Jego ciemnoz\u0142ota \u0142uska pi\u0119knie kontrastuje z jasnym t\u0142em. Ma oko\u0142o 1,5 kg. Na drugie branie nie czekam d\u0142ugo. Sp\u0142awik si\u0119 unosi, zacinam, ale op\u00f3r jest zdecydowanie mniejszy. Po chwili kolejny leszcz le\u017cy na lodzie.<\/p>\n\n\n\n
Brania ustaj\u0105. Przypomnia\u0142em sobie niedawno udzielon\u0105 mi rad\u0119: \u201cJe\u017celi leszcz przestaje bra\u0107, trzeba mu zamuli\u0107 oczy\u201d. Sypi\u0119 zan\u0119t\u0119 lekko ugniecion\u0105, \u017ceby podczas opadania rozpad\u0142a si\u0119 i utworzy\u0142a chmur\u0119. Mimo tego zabiegu na nast\u0119pne branie czekam przesz\u0142o godzin\u0119. Sp\u0142awik unosi si\u0119 zaledwie par\u0119 milimetr\u00f3w. Zacinam, leszcz bez oporu pozostaje w przer\u0119blu. Taki sam jak poprzedni. Wyci\u0105gam go r\u0119k\u0105.
Wiatr ucich\u0142, woda w przer\u0119blu przestaje wirowa\u0107, sko\u0144czy\u0142 si\u0119 ci\u0105g\u0142y taniec sp\u0142awika. Nast\u0119pne branie jest takie samo jak poprzednie. Minimalne uniesienie, zaci\u0119cie i jest kolejny leszcz. Rozgl\u0105dam si\u0119, na lodzie ju\u017c prawie pusto. Sam te\u017c zmykam, bo robi si\u0119 ciemno. Jestem szcz\u0119\u015bliwy z udanego po\u0142owu.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnego dnia zn\u00f3w spotykam si\u0119 ze Stanis\u0142awem. Jest jak zawsze pogodny i u\u015bmiechni\u0119ty. Troch\u0119 mu zazdroszcz\u0119 tego \u017cyciowego optymizmu. Siadam przy wczorajszym przer\u0119blu. Do po\u0142udnia nic si\u0119 nie dzieje, tylko Stanis\u0142aw daje koncert. Ma fart do du\u017cych p\u0142oci. Zan\u0119ci\u0142em tak jak on. Ziemi\u0105 si\u0119 ryby nie najedz\u0105, a d\u017cokers, po\u0142o\u017cony w znacznej ilo\u015bci punktowo na dnie, \u015bci\u0105ga i przytrzymuje stado.
Oko\u0142o czternastej mam branie. Sp\u0142awik nieznacznie si\u0119 wynurza, zacinam, ale op\u00f3r jest tak du\u017cy, \u017ce nie mog\u0119 ryby ruszy\u0107 z miejsca. Boj\u0119 si\u0119 o przypon, lecz w ko\u0144cu podnosz\u0119 j\u0105 jakie\u015b 30 \u2013 40 cm nad dno. Ona jednak odzyskuje \u017cy\u0142k\u0119, ci\u0105gnie jak lokomotywa. Kij pi\u0119knie ten odjazd amortyzuje, ale w ko\u0144cu czuj\u0119 luz. Wyci\u0105gam zestaw i, o dziwo, ochotka jest nienaruszona!<\/p>\n\n\n\n
Nie zauwa\u017cy\u0142em, kiedy podszed\u0142 Stanis\u0142aw. Pokiwa\u0142 g\u0142ow\u0105 i powiedzia\u0142 z u\u015bmiechem: – Mia\u0142e\u015b ubota (po niemiecku U-boot to \u0142\u00f3d\u017a podwodna \u2013 przyp.red.). Obserwowa\u0142em ci\u0119, nie pope\u0142ni\u0142e\u015b b\u0142\u0119du, to po prostu by\u0142a du\u017ca i m\u0105dra ryba.
Sam o sobie mam inne zdanie. Po tylu godzinach czekania zlekcewa\u017cy\u0142em to branie. Nie by\u0142em przygotowany do walki, sko\u0144czy\u0142em niefrasobliwie. G\u0142owa gor\u0105ca, znikn\u0119\u0142o gdzie\u015b uczucie zimna, zosta\u0142o rozgoryczenie i \u017cal.<\/p>\n\n\n\n
Godzin\u0119 p\u00f3\u017aniej ca\u0142y sp\u0142awik wyk\u0142ada si\u0119 w przer\u0119blu. Zacinam, tym razem ju\u017c z wyczuciem. Op\u00f3r podobny jak poprzednio. Jestem skoncentrowany i czujny. Ryba majestatycznie odchodzi w bok, wyci\u0105ga oko\u0142o 15 metr\u00f3w \u017cy\u0142ki. Sprz\u0119g\u0142o pracuje nienagannie. Pompuj\u0119, ale co troch\u0119 \u017cy\u0142ki nawin\u0119, to ryba odwinie podw\u00f3jnie. W ko\u0144cu pod lodem dostrzegam jej pot\u0119\u017cny cie\u0144. Popuszczam sprz\u0119g\u0142o na ful. To ratuje mi ryb\u0119, kt\u00f3ra z wielk\u0105 si\u0142\u0105 odbija w kierunku dna. Nie mam odwagi dokr\u0119ci\u0107 sprz\u0119g\u0142a i ca\u0142a zabawa zaczyna si\u0119 od nowa. Odjazdy ryby s\u0105 coraz kr\u00f3tsze, wreszcie w przer\u0119blu pokazuje si\u0119 cie\u0144. Stanis\u0142aw podbiera leszcza os\u0119k\u0105 i wyci\u0105ga go na l\u00f3d. Jest olbrzymi. Dopiero po chwili dociera do mnie, \u017ce to moja zdobycz. Stanis\u0142aw gratuluje sukcesu, ja jemu dzi\u0119kuj\u0119 za pomoc. Obu nas dziwi, \u017ce na g\u0142owie i bokach leszcz ma wysypk\u0119 tar\u0142ow\u0105. Wygl\u0105da jakby go kto\u015b posypa\u0142 kasz\u0105 mann\u0105. Oceniamy go na blisko trzy kilogramy. To m\u00f3j najwi\u0119kszy leszcz z\u0142owiony spod lodu.<\/p>\n\n\n\n
D\u0142ugo nic si\u0119 nie dzieje, dopiero pod wiecz\u00f3r sp\u0142awik przep\u0142ywa przez ca\u0142y przer\u0119bel i niknie pod lodem. Zacinam, ale czuj\u0119 dziwny op\u00f3r, ryba rzuca si\u0119 na wszystkie strony. Prze\u017cywam tego dnia drugie mi\u0142e zaskoczenie: to byczek! Nie bardzo wierzy\u0142em, gdy Stanis\u0142aw mnie zapewnia\u0142, \u017ce byczki mo\u017cna \u0142owi\u0107 spod lodu. Teraz widz\u0119, \u017ce mia\u0142 stuprocentow\u0105 racj\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pne dni s\u0105 fatalne. Nasze miejsca zaj\u0119li inni w\u0119dkarze, wok\u00f3\u0142 przyby\u0142o wiele nowych przer\u0119bli, ryby zosta\u0142y rozp\u0119dzone i przesta\u0142y bra\u0107. Wynosimy si\u0119 ze Stanis\u0142awem jeszcze dalej, szukaj\u0105c ciszy i spokoju. Tam Stanis\u0142aw znowu pokazuje swoj\u0105 klas\u0119, ja te\u017c nie pr\u00f3\u017cnuj\u0119, a przy okazji otrzymuj\u0119 od niego kolejn\u0105 rad\u0119. Stanis\u0142aw mnie przekonuje, \u017ceby z\u0142owionych ryb nie zostawia\u0107 na widoku.
Ch\u0119tnych do w\u0119dkowania tanim kosztem nie brakuje \u2013 m\u00f3wi – a i l\u00f3d nie b\u0119dzie rozwiercony jak szwajcarski ser.
Niezwyk\u0142e wydarzenie – na \u0142owisku pokaza\u0142a si\u0119 czapla siwa. Nasuwa\u0142o to my\u015bl o wio\u015bnie, a przecie\u017c mieli\u015bmy dopiero pocz\u0105tek zimy. Czapla spacerowa\u0142a dostojnie od przer\u0119bla do przer\u0119bla wyjadaj\u0105c wyrzucone na l\u00f3d jazgarze. Wygl\u0105da\u0142a przepi\u0119knie na tle bia\u0142ego lodu.<\/p>\n\n\n\n
Roman Olczak
Wroc\u0142aw<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Na l\u00f3d czeka\u0142em jak na zmi\u0142owanie. <\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":7151,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7148"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7148"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7148\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7152,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7148\/revisions\/7152"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/7151"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7148"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7148"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7148"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}