{"id":6273,"date":"2005-01-17T13:52:00","date_gmt":"2005-01-17T12:52:00","guid":{"rendered":"http:\/\/wedkarz.dkonto.pl\/?p=6273"},"modified":"2021-11-05T13:57:37","modified_gmt":"2021-11-05T12:57:37","slug":"nad-narwia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/2005\/01\/17\/nad-narwia\/","title":{"rendered":"NAD NARWI\u0104"},"content":{"rendered":"\n

Dla kogo\u015b, kto kilka lat nie go\u015bci\u0142 nad brzegami Narwi, dzisiejszy jej wygl\u0105d b\u0119dzie du\u017cym zaskoczeniem. Nad brzegami bowiem uby\u0142o niewiarygodnie du\u017co drzew. Wszystko za spraw\u0105 bobr\u00f3w, kt\u00f3re spuszcza\u0142y do wody nawet drzewa licz\u0105ce setki lat. Reszty dope\u0142nili okoliczni ch\u0142opi, kt\u00f3rzy je natychmiast zabierali na opa\u0142. Nowych drzew nikt nie sadzi, a bobry s\u0105 pod ochron\u0105.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Ale Narew zawsze b\u0119dzie cieszy\u0142a w\u0119dkarskie oczy, bo jej nurty obiecuj\u0105 spotkanie z wielk\u0105 przygod\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Odwiedzimy kilka odcink\u00f3w Narwi. Poprowadz\u0105 nas Atur Kalisz z \u0141om\u017cy i Marek Kulesza z Ostro\u0142\u0119ki. \u0141om\u017ca i Ostro\u0142\u0119ka s\u0105 od siebie niezbyt odleg\u0142e i mog\u0142oby si\u0119 wydawa\u0107, \u017ce przep\u0142ywaj\u0105ca przez te miasta rzeka ma podobny charakter. W rzeczywisto\u015bci jest zupe\u0142nie inaczej. Bo chocia\u017c \u0142owi si\u0119 te same gatunki ryb, trzeba do nich podchodzi\u0107 ca\u0142kiem odmiennie.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Trzydzie\u015bci kilometr\u00f3w powy\u017cej \u0141om\u017cy le\u017cy miejscowo\u015b\u0107 Wizna. Jest tam most nad Narwi\u0105 na trasie do Bia\u0142egostoku. Niedaleko, dwa kilometry pod pr\u0105d, z Narwi\u0105 \u0142\u0105czy si\u0119 Biebrza. Od tego miejsca Narew niesie wi\u0119cej wody, ma twardsze brzegi, staje si\u0119 ciekawym \u0142owiskiem, ale dla tych, kt\u00f3rzy jej nie znaj\u0105, ma niespodziank\u0119. Jest ni\u0105 kolor wody. Bardzo myl\u0105cy, bo kto rzek\u0119 zobaczy pierwszy raz, odnosi wra\u017cenie, \u017ce p\u0142ynie w niej woda ciemna i ma\u0142o przejrzysta. Tymczasem woda ma du\u017c\u0105 przejrzysto\u015b\u0107, jest r\u00f3wnie\u017c czysta. Myl\u0105ce wra\u017cenie bierze si\u0119 st\u0105d, \u017ce jest tu do\u015b\u0107 g\u0142\u0119boko, a po dnie przemieszcza si\u0119 cienka warstwa wyp\u0142ukanego z brzegu humusu i torfu. – W\u0119dkarz, kt\u00f3ry \u017ale oceni tutejsze warunki – m\u00f3wi Artur – mo\u017ce po prostu nie z\u0142owi\u0107 ryby. Dotyczy to przede wszystkim spiningist\u00f3w, kt\u00f3rzy nie\u015bwiadomi, \u017ce s\u0105 doskonale widoczni, swobodnie sobie chodz\u0105 po brzegu.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Sztandarow\u0105 ryb\u0105 tego odcinka Narwi s\u0105 okonie. Pi\u0119knie wybarwione, niema\u0142e, ale z\u0142owi\u0107 je trudno. Trzeba niemal ci\u0105gle sta\u0107 w wodzie. Mimo to tutejsi w\u0119dkarze ch\u0119tnie na nie poluj\u0105. Nam jednak pogoda wybitnie nie sprzyja\u0142a. Wraz z du\u017cym spadkiem ci\u015bnienia przysz\u0142y ci\u0119\u017ckie deszczowe chmury. O okoniach nie by\u0142o co marzy\u0107, bo w takich warunkach zaszywaj\u0105 si\u0119 w najciemniejsze k\u0105ty, z g\u0142owami skierowanymi w stron\u0119 dna. Szkoda, bo \u0142owi si\u0119 je ciekawie, cho\u0107 wymaga to troch\u0119 przebieg\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

\u015arodek Narwi, g\u0142\u00f3wne koryto, zaj\u0119\u0142y du\u017ce ryby. Okonie niemal przez ca\u0142y rok s\u0105 blisko brzegu. Wcale to jednak nie znaczy, \u017ce \u0142atwo po nie si\u0119gn\u0105\u0107. Przebywaj\u0105 bowiem na pograniczu ro\u015blinno\u015bci zanurzonej i g\u0142\u00f3wnego nurtu, a w\u0119dkarza oddziela od tych miejsc trzcina i gdzieniegdzie bardzo szeroki pas podwodnych ro\u015blin. \u017beby wi\u0119c do okoni dotrze\u0107, trzeba by\u0107 w woderach i mie\u0107 d\u0142ugi kij spiningowy. Przyn\u0119ta bowiem musi si\u0119 znale\u017a\u0107 na skraju podwodnej ro\u015blinno\u015bci, bo tam w\u0142a\u015bnie okonie poluj\u0105. \u015awiadcz\u0105 o tym rozbryzgi wody, pokazuj\u0105ce si\u0119 za spraw\u0105 p\u0142oszonej drobnicy. Tych rozbryzg\u00f3w jest znacznie wi\u0119cej w\u015br\u00f3d ro\u015blin, ale nie ma sposobu, \u017ceby w\u0142a\u015bnie tam si\u0119 do okoni dobra\u0107, chyba \u017ce z \u017cywczykiem.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Na okonie \u0142owione przed pasem ro\u015blin stosuje si\u0119 przyn\u0119ty powszechnie znane, ale trzeba je prowadzi\u0107 z wi\u0119kszym wyczuciem. W tej przejrzystej wodzie okonie d\u0142ugo si\u0119 przyn\u0119cie przygl\u0105daj\u0105. Trzeba i to wzi\u0105\u0107 pod uwag\u0119, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 atakowanego przez okonie narybku p\u0142ywa po\u015br\u00f3d ro\u015blin. Okonie tylko od czasu do czasu atakuj\u0105 na otwartej wodzie. Ka\u017cda wi\u0119c przyn\u0119ta wzbudza ich nieufno\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Spiningista ma do dyspozycji nie tylko wiele przyn\u0119t, lecz r\u00f3wnie\u017c sposob\u00f3w ich wykorzystania. Rzecz w tym, \u017ceby o wszystkich pami\u0119ta\u0107 i sprawdza\u0107 je tak d\u0142ugo, a\u017c jeden z nich oka\u017ce si\u0119 tego dnia najlepszy. Przyn\u0119ty mo\u017cna \u015bci\u0105ga\u0107 z pr\u0105dem lub podci\u0105ga\u0107 pod pr\u0105d. W obu przypadkach okonie najlepiej bior\u0105 przyn\u0119ty, kt\u00f3re powoli opadaj\u0105. Atak okonia na opadaj\u0105c\u0105 przyn\u0119t\u0119 \u015bci\u0105gan\u0105 z pr\u0105dem objawi si\u0119 tylko nieznacznym ruchem \u017cy\u0142ki. Tego brania na w\u0119dzisku si\u0119 nie wyczuwa. W\u0119dkarz musi wi\u0119c by\u0107 skupiony, inaczej przeoczy moment, kiedy nale\u017ca\u0142o zaci\u0105\u0107. Inaczej jest, kiedy oko\u0144 atakuje przyn\u0119t\u0119 opadaj\u0105c\u0105, ale podci\u0105gan\u0105 pod pr\u0105d. Zwykle branie jest wtedy ostre i kr\u00f3tkie. Tu wi\u0119c z kolei potrzebny jest refleks.<\/p>\n\n\n\n

  • Po podci\u0105gni\u0119ciu przyn\u0119ty kilka metr\u00f3w wzd\u0142u\u017c zielska – m\u00f3wi Artur – przestaj\u0119 kr\u0119ci\u0107 korbk\u0105 i czekam w napi\u0119ciu. Ca\u0142y czas patrz\u0119 na \u017cy\u0142k\u0119. Gdy okonie bior\u0105 \u017cwawo, \u0142atwo je \u0142owi\u0107, ale to si\u0119 zdarza bardzo rzadko. Najcz\u0119\u015bciej spos\u00f3b brania zmienia si\u0119 kilka razy w ci\u0105gu dnia. Czasem bior\u0105 tak, \u017ce wida\u0107 tylko odje\u017cd\u017caj\u0105c\u0105 w bok \u017cy\u0142k\u0119. Potrafi\u0105 te\u017c wzi\u0105\u0107 przyn\u0119t\u0119 w pysk i sta\u0107 w bezruchu. Najcz\u0119\u015bciej j\u0105 jednak zasysaj\u0105 i za chwil\u0119 wypluwaj\u0105. Trzeba by\u0107 mocno skoncentrowanym, \u017ceby takie branie zaci\u0105\u0107.<\/li><\/ul>\n\n\n\n

    Dzisiaj jednak, jak si\u0119 ju\u017c rzek\u0142o, pogoda \u0142owieniu okoni nie sprzyja. Artur zbroi wi\u0119c sprz\u0119t sandaczowy. Mocny trzymetrowy kij (ameryka\u0144ski Talon) i plecionka. Ju\u017c ten zestaw wyda\u0142 mi si\u0119 zbyt powa\u017cny, ale zupe\u0142nie zaskoczy\u0142a mnie zawarto\u015b\u0107 pude\u0142ka z przyn\u0119tami. Gumy mo\u017ce mniej, bo w przegr\u00f3dkach zobaczy\u0142em 7-centymetrowe kopytka. Przewa\u017ca\u0142y jednak gumy znacznie wi\u0119ksze. Jeszcze bardziej si\u0119 zdziwi\u0142em, kiedy Artur otworzy\u0142 pude\u0142ko z d\u017cigami. By\u0142y tak ogromne, \u017ce zupe\u0142nie mi nie pasowa\u0142y do tego \u0142owiska. Jak\u017ce mylne s\u0105 jednak pozory!<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n

    Stoimy poni\u017cej ostrego zakola. Nurt mocno w nie uderza i od razu odbija w przeciwny brzeg. Po uk\u0142adzie widocznych na powierzchni pr\u0105d\u00f3w mo\u017cna s\u0105dzi\u0107, \u017ce najg\u0142\u0119biej jest w \u015brodkowej cz\u0119\u015bci koryta. Artur zak\u0142ada 18-gramow\u0105 g\u0142\u00f3wk\u0119! Rzuca na p\u0142ycizn\u0119 pod drugim brzegiem. Plusk, szczyt\u00f3wka si\u0119 prostuje. Poderwanie. Szczyt\u00f3wka lekko si\u0119 ugina, po chwili prostuje, plecionka wiotczeje. D\u017cig znowu dotkn\u0105\u0142 dna. Kolejne poderwanie. Teraz ju\u017c d\u0142ugo czekamy, a\u017c szczyt\u00f3wka si\u0119 wyprostuje, ale po kolejnym oderwaniu przyn\u0119ty od dna coraz bardziej si\u0119 ugina. Na link\u0119 i na przyn\u0119t\u0119 napiera masa wody, nie pozwala jej dotrze\u0107 do dna, a tu do \u015brodka rzeki jeszcze kawa\u0142 drogi. Z\u0142ot\u00f3wki bym nie da\u0142 za to, \u017ce w tym miejscu Narew jest tak g\u0142\u0119boka, a tu trzeba z tysi\u0105czek zap\u0142aci\u0107.<\/p>\n\n\n\n

    W najg\u0142\u0119bszym miejscu jest zaczep i Artur urywa na nim przyn\u0119t\u0119. G\u0142\u00f3wka wa\u017cy\u0142a 30 g. Plecionka p\u0119ka na w\u0119\u017ale. Mierzymy. Ponad osiem metr\u00f3w, ale po odj\u0119ciu skosu g\u0142\u0119boko\u015b\u0107 oceniamy, pi razy drzwi, na ponad sze\u015b\u0107 metr\u00f3w. Na powierzchni wody nic nie wskazuje na to, \u017ce tu\u017c pod nogami jest tak g\u0142\u0119boko.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>\n\n\n\n
    • Takich g\u0142\u0119bin jest sporo i w nich w\u0142a\u015bnie stoj\u0105 sandacze – m\u00f3wi Artur. – Trzeba jednak wiedzie\u0107, gdzie one s\u0105, bo z marszu raczej trudno je znale\u017a\u0107. Na ka\u017cdym odcinku rzeki znalaz\u0142em kilka takich do\u0142k\u00f3w i je\u017celi sandacze nie bior\u0105 w jednym, id\u0119 lub jad\u0119 wzd\u0142u\u017c rzeki do nast\u0119pnego.
      Pogoda si\u0119 jednak przeciwko nam sprzysi\u0119g\u0142a. Odwiedzamy kilka miejsc\u00f3wek. Sandacze s\u0105, ale kr\u00f3tkie. Jest wiele stukni\u0119\u0107 w przyn\u0119t\u0119, ale to wygl\u0105da tak, jakby si\u0119 ni\u0105 interesowa\u0142y ma\u0142e okonie. Przez chwil\u0119 Artur holuje sporego sandacza, kt\u00f3ry wzi\u0105\u0142 na wyp\u0142yceniu tu\u017c za g\u0142\u0119bin\u0105. Nie by\u0142o mu jednak z nami po drodze i odp\u0142yn\u0105\u0142 razem z urwanym ogonkiem kopyta. Tak wi\u0119c zdj\u0119cia z miarowym narwia\u0144skim sandaczem dzisiaj nie b\u0119dzie.
      Jedziemy na kolejn\u0105 miejsc\u00f3wk\u0119, ko\u0142o mostu w Bronowie. Ale i tutaj nie mo\u017cemy z\u0142owi\u0107 ryby. Zagl\u0105damy na pobliskie du\u017ce starorzecze. Jedzie si\u0119 tam przez nadrzeczne pastwiska. To prywatne \u0142\u0105ki. S\u0105 na nich wyje\u017cd\u017cone drogi, bo gospodarze nic przeciwko w\u0119dkarzom nie maj\u0105. Trzeba tylko trzyma\u0107 porz\u0105dek i zaci\u0105ga\u0107 za sob\u0105 drutem przejazdy w pastwiskowych ogrodzeniach. St\u0105d te\u017c wracamy bez ryb.<\/li><\/ul>\n\n\n\n

      Artur pokazuje mi dwa bardzo charakterystyczne miejsca. Lubi\u0105 je sandacze, okonie, a tak\u017ce bolenie, z kt\u00f3rych Narew r\u00f3wnie\u017c s\u0142ynie. Rzecz w tym, \u017ce znajduj\u0105 si\u0119 na prostych odcinkach rzeki.<\/p>\n\n\n\n

      \"\"<\/figure>\n\n\n\n

      Narew p\u0142ynie tu r\u00f3wnym korytem. Nagle na jednym brzegu pojawia si\u0119 wci\u0119cie i rzeka si\u0119 poszerza. Na wysoko\u015bci tego wci\u0119cia w nurcie jest g\u0142\u0119boczek i s\u0105 garby. Rzeka trafi\u0142a na kamienie. Tutaj takie miejsca nazywa si\u0119 rafami. Przy rafach rzeka raz si\u0119 rozszerza bardziej, gdzie indziej troch\u0119 mniej, ale miejsce jest r\u00f3wnie\u017c dosy\u0107 charakterystyczne, bo w spokojne, bezwietrzne dni na powierzchni wida\u0107 wiele za\u0142ama\u0144 pobudzaj\u0105cych w\u0119dkarsk\u0105 wyobra\u017ani\u0119. Ile\u017c to ryb musi skrywa\u0107 ta woda!<\/p>\n\n\n\n

      Ale i tu \u015bwi\u0119ty Piotr, odwieczny patron w\u0119dkarzy, chyba o nas zapomnia\u0142. Jedziemy wi\u0119c do \u0141om\u017cy, do w\u0119dkarskiego sklepu p. Marka My\u015bli\u0144skiego. Wida\u0107 tu bardzo wiele wyrob\u00f3w r\u0119kodzielniczych. G\u0142\u00f3wnie do spiningu. Woblery, b\u0142ystki, patenty miejscowe i podr\u00f3bki \u015bwiatowych firm. Ale do tego sklepu klienci ci\u0105gn\u0105 g\u0142\u00f3wnie po bezsterowe woblery na bolenia. P. Marek jest znanym w\u0119dkarzem. \u0141owi na much\u0119, spininguje, biega za pstr\u0105gami, \u0142owi du\u017co okoni i boleni. Kilkadziesi\u0105t lat temu zacz\u0105\u0142 \u0142owi\u0107 bolenie na b\u0142ystk\u0119 opisan\u0105 w ksi\u0105\u017cce Wac\u0142awa Strzeleckiego \u201cW\u0119dkarstwo rzeczne\u201d.<\/p>\n\n\n\n

      • Bolenie na ni\u0105 sz\u0142y, ale zacz\u0105\u0142em j\u0105 ulepsza\u0107 – wspomina p. Marek. – Najpierw j\u0105 zw\u0119\u017ca\u0142em, p\u00f3\u017aniej przed\u0142u\u017ca\u0142em, a\u017c koniec ko\u0144c\u00f3w zacz\u0105\u0142em struga\u0107 woblery, bo blachy jakby si\u0119 boleniom przejad\u0142y. Stara\u0142em si\u0119 robi\u0107 takie woblery, kt\u00f3re by swoj\u0105 akcj\u0105 przypomina\u0142y blaszki, a wygl\u0105dem rybki. Tak powsta\u0142y bezsterowce. Bardzo ci\u0119\u017ckie, daj\u0105 si\u0119 zarzuci\u0107 na znaczn\u0105 odleg\u0142o\u015b\u0107. Maj\u0105 drobn\u0105 akcj\u0119 ogonow\u0105, a kiedy si\u0119 je poderwie szczyt\u00f3wk\u0105, smu\u017c\u0105 powierzchni\u0119 wody, ale ryb przy tym nie p\u0142osz\u0105. Sprawdzi\u0142y si\u0119 nie tylko na Narwi, a naj\u0142owniejsze s\u0105 w kolorach czerni i srebra.<\/li><\/ul>\n\n\n\n

        Z Markiem Kulesz\u0105 wybra\u0142em si\u0119 nad Narew ko\u0142o Ostro\u0142\u0119ki.Wyjechali\u015bmy stamt\u0105d z biegiem rzeki, w okolic\u0119 wsi Kamianka Piaszczysta.
        Le\u015bna droga prowadzi\u0142a nas z g\u00f3rki, do rzeki.<\/p>\n\n\n\n

        \"\"<\/figure>\n\n\n\n
        • Zaraz si\u0119 przekonasz, dlaczego nazwa wsi pochodzi od kamieni – powiedzia\u0142 Marek.
          Rzeczywi\u015bcie, na razie nie mia\u0142em takiej okazji. Wsz\u0119dzie tylko piaski. Ale nagle tu\u017c przy rzece z tatarakowych \u0142\u0105k wy\u0142oni\u0142 si\u0119 ogromny g\u0142az, za chwil\u0119 nast\u0119pny, po nim jeszcze inne. Jedne wi\u0119ksze, inne troch\u0119 mniejsze. Przed wiekami, kiedy rzeka nios\u0142a wi\u0119cej wody, by\u0142y na jej dnie.<\/li>
        • Takie same s\u0105 w korycie – m\u00f3wi Marek.<\/li>
        • I wystaj\u0105 nad dno tak samo wysoko? – zapyta\u0142em zdziwiony.<\/li>
        • Nie, bo obsypa\u0142 je piasek, ale s\u0105 r\u00f3wnie du\u017ce. Latem, kiedy woda jest niska, te najwi\u0119ksze prze\u015bwituj\u0105 pod powierzchni\u0105. Kilka z nich, w\u0142a\u015bnie w tym rejonie, zobaczy\u0142em podczas nurkowania.<\/li>
        • Z tego wynika, \u017ce nie \u0142owisz w ciemno.<\/li>
        • Kiedy woda jest wysoka, niejednemu obserwatorowi mo\u017ce si\u0119 tak wydawa\u0107. Tymczasem stoj\u0119 w znanym sobie miejscu i wiem, gdzie zarzuci\u0107 przyn\u0119t\u0119.

          Za chwil\u0119 mog\u0142em si\u0119 o tym przekona\u0107. Poziom wody by\u0142 na tyle wysoki, \u017ce w\u0119dkarz nieobeznany z topografi\u0105 dna nie m\u00f3g\u0142by daleko odej\u015b\u0107 od brzegu. Marek wszed\u0142 w kierunku \u015brodka rzeki na kilkadziesi\u0105t metr\u00f3w. Raz mia\u0142 wod\u0119 do kolan, za chwil\u0119 niemal wlewa\u0142a mu si\u0119 do woder\u00f3w. St\u0105pa\u0142 po kamieniach i mi\u0119dzy nimi.<\/li><\/ul>\n\n\n\n
          \"\"<\/figure>\n\n\n\n

          Tutaj Narew jest szersza ni\u017c w okolicach \u0141om\u017cy. Ma te\u017c wi\u0119cej miejsc spokojnych, gdzie powierzchnia wody nie jest pomarszczona. Na brzegach gdzieniegdzie wida\u0107 wide\u0142ki do podparcia w\u0119dek (tutaj w rzece dominuje leszcz). Kiedy jednak nurt trafia na kamienie, odbija si\u0119 od nich i na powierzchni powstaj\u0105 za\u0142amania. Takie skupiska kamieni tutaj te\u017c zw\u0105 si\u0119 rafami. Na dnie pomi\u0119dzy kamieniami jest \u017cwir, jest te\u017c piasek, czasami troch\u0119 mu\u0142u, a w mule k\u0119py podwodnej ro\u015blinno\u015bci. Niekt\u00f3re ro\u015bliny wida\u0107, ale s\u0105 te\u017c takie, kt\u00f3re przez ca\u0142y rok skrywa woda. Tam jest g\u0142\u0119biej, do dw\u00f3ch metr\u00f3w. A obok tych k\u0119p ryby! Niemal wszystkie. Nawet sumy, chocia\u017c na rafach \u0142owi si\u0119 je rzadko. One bowiem lubi\u0105 by\u0107 tu\u017c za rafami, gdzie si\u0119 zaczyna mi\u0119kkie dno.<\/p>\n\n\n\n

          Przez ca\u0142e lata nic si\u0119 na rafach nie zmienia. Kamienie du\u017ce, woda ich nie rusza i ci\u0105gle mi\u0119dzy nimi ro\u015bnie zielicho. Jednym s\u0142owem ryby w Narwi \u0142atwo namierzy\u0107. Niestety, znajomo\u015b\u0107 \u0142owiska nie idzie w parze z \u0142owieniem ryb, bo od nich te\u017c wiele zale\u017cy.<\/p>\n\n\n\n

          • Upodoba\u0142em sobie sandacze. Zdarza\u0142y si\u0119 dni, \u017ce \u0142owi\u0142em po trzy – m\u00f3wi Marek. – Ale pierwszy maja bywa rzadko. Na og\u00f3\u0142 \u0142owi\u0119 jednego, czasami dwa. Nad wod\u0105 jestem kilkaset razy w roku. Prawie zawsze odwiedzam te same fragmenty rzeki. Wiem, ile ja \u0142owi\u0119, widz\u0119, ile z\u0142owili inni w\u0119dkarze. R\u00f3\u017cne rzeczy opowiadaj\u0105 o swoich sukcesach, ale w Narwi nie \u0142owi si\u0119 tylu sandaczy co w takich rzekach, gdzie s\u0105 g\u0142\u00f3wki, albo w zbiornikach zaporowych. Mo\u017ce dlatego, \u017ce kiedy nie \u017ceruj\u0105, nie mo\u017cna si\u0119 do nich dobra\u0107, a kiedy \u017ceruj\u0105, to dosy\u0107 szybko przep\u0142ywaj\u0105. Pos\u0142uchajmy teraz Markowej opowie\u015bci o sandaczach.<\/li><\/ul>\n\n\n\n

            Im d\u0142u\u017cej si\u0119 im przygl\u0105dam, tym bardziej mnie dziwi\u0105. Prawie ka\u017cdego drapie\u017cnika rozpoznaj\u0119 po sposobie \u017cerowania, sandacza nie. Podam przyk\u0142ad. Przez kilka lat obserwowa\u0142em zachowanie uklei podczas rui (regionalne okre\u015blenie tar\u0142a – przyp. red.). Wiadomo, \u017ce wtedy gromadz\u0105 si\u0119 przy nich r\u00f3wnie\u017c takie ryby, kt\u00f3re niemal przez ca\u0142y rok jedz\u0105 zupe\u0142nie inny pokarm. Nawet karpie i du\u017ce p\u0142ocie. Nie mo\u017ce wi\u0119c brakowa\u0107 w\u015br\u00f3d nich sandaczy. Ukleje p\u0142yn\u0105 ogromn\u0105 \u0142awic\u0105 na pograniczu dna p\u0142ytkiego i rowu (chodzi o g\u0142\u0119bsze miejsce w rzece wyrobione przez pr\u0105d wody, w innych cz\u0119\u015bciach Polski nazywane rynn\u0105 – przyp. red.).<\/p>\n\n\n\n

            \"\"<\/figure>\n\n\n\n

            Kiedy id\u0105 pod pr\u0105d, na powierzchni wida\u0107 nie oczka, tak jak w innych porach roku, ale ma\u0142\u0105 fal\u0119. Rybek bez liku, a oznak \u017cerowania sandaczy nie widzia\u0142em. Podejrzewa\u0142em, \u017ce musz\u0105 by\u0107 pod \u0142awic\u0105, wi\u0119c u\u017cywa\u0142em r\u00f3\u017cnych sposob\u00f3w i rozmaitych przyn\u0119t. Niestety pope\u0142nia\u0142em b\u0142\u0105d. Tak jak niemal zawsze, szuka\u0142em ich przy dnie. Ol\u015bnienie przysz\u0142o, kiedy niemal pod nogami – sta\u0142em wtedy na \u015brodku rzeki – zobaczy\u0142em sandacza atakuj\u0105cego rybk\u0119. Wzi\u0105\u0142 j\u0105 i nawet przy tym nie chlapn\u0105\u0142. Pozostawi\u0142 na powierzchni tylko spore oczko, niczym ja\u017a. Ju\u017c wcze\u015bniej s\u0142ysza\u0142em dziwne odg\u0142osy. Tak jakby pada\u0142 deszcz. Dopiero wtedy sobie u\u015bwiadomi\u0142em, \u017ce to by\u0142y d\u017awi\u0119ki towarzysz\u0105ce sandaczowym atakom.<\/p>\n\n\n\n

            Pierwsze sandacze \u0142owi\u0142em na du\u017ce bia\u0142e twistery. Kiedy jednak zacz\u0105\u0142em ich szuka\u0107 pod powierzchni\u0105, coraz cz\u0119\u015bciej u\u017cywa\u0142em wobler\u00f3w. Prze\u0142omem by\u0142o przej\u015bcie na spiningowanie nocne. Zadecydowa\u0142 o tym splot wielu okoliczno\u015bci. Pocz\u0105wszy od obserwacji, ko\u0144cz\u0105c na wynikach innych w\u0119dkarzy. Teraz jest tak, \u017ce kiedy innych w\u0119dkarzy ju\u017c nie ma, bo zwin\u0119li manatki i pojechali do domu, ja dopiero wychodz\u0119 nad wod\u0119. Jest spok\u00f3j, wiatr na og\u00f3\u0142 ustaje, na rzece wida\u0107 nie tylko ka\u017cd\u0105 zmarszczk\u0119, ale r\u00f3wnie\u017c ryby, jak zbieraj\u0105 z powierzchni, jak je atakuj\u0105 drapie\u017cniki.<\/p>\n\n\n\n

            \"\"<\/figure>\n\n\n\n

            Bywaj\u0105 jednak i takie wieczory, kiedy woda jest prawie martwa. Po d\u0142ugich godzinach oczekiwania, ju\u017c p\u00f3\u017an\u0105 noc\u0105, czasami jaka\u015b ryba si\u0119 poka\u017ce, ale z\u0142owi\u0107 jej nie spos\u00f3b. Po takich nocach nawet ranki s\u0105 dla w\u0119dkarza ma\u0142o przyjazne. Lubi\u0119 te\u017c w\u0119dkowa\u0107 bardzo wcze\u015bnie rano, ale p\u00f3\u017any wiecz\u00f3r i noc s\u0105 pewniejsze. Kiedy odkry\u0142em, \u017ce ryby w nocy doskonale widz\u0105 i atakuj\u0105 pewnie, zacz\u0105\u0142em je \u0142owi\u0107 niemal wy\u0142\u0105cznie na woblery. Przerzuci\u0142em ich sporo i dzisiaj uwa\u017cam, \u017ce prawie na ka\u017cdy model da si\u0119 z\u0142owi\u0107 jak\u0105\u015b ryb\u0119, ale s\u0105 woblery lepsze i gorsze. Teraz \u0142owi\u0119 na Dorado Tender 9 cm i na\u2026 o taki, zobacz. Trzy takie woblery dosta\u0142em w Sulechowie, na Pucharze VIP-\u00f3w. Kiedy stwierdzi\u0142em, \u017ce s\u0105 bardzo \u0142owne, poprosi\u0142em koleg\u00f3w o jeszcze, ale dzisiaj nikt ich nie ma.<\/p>\n\n\n\n

            \"\"<\/figure>\n\n\n\n

            Tutaj ja, autor, wtr\u0105c\u0119 swoje trzy grosze. Rzecz tego warta, bo to kolejny kawa\u0142ek naszej woblerowej historii. Przyn\u0119ta, kt\u00f3r\u0105 pokaza\u0142 mi Marek, to wobler o nazwie Balskor. Produkuje je J\u00f3zef Sendal z O\u0142awy. A w zasadzie produkowa\u0142. Tu nale\u017cy si\u0119 przypomnienie, \u017ce on swoje woblery wykonuje r\u0119cznie. Ka\u017cdy jest testowany nie w wannie, tylko w rzece. Na tym etapie p. J\u00f3zef co najwy\u017cej koryguje im akcj\u0119 nieznacznym przegi\u0119ciem uszka. Je\u017celi wobler potrzebowa\u0142by wi\u0119kszej poprawki, to mowy nie ma. Idzie pod but.<\/p>\n\n\n\n

            \"\"<\/figure>\n\n\n\n

            Najwi\u0119kszym popytem ciesz\u0105 si\u0119 woblery g\u0142\u0119boko schodz\u0105ce, ze sterem wysuni\u0119tym do przodu. W niekt\u00f3rych sklepach mo\u017cna ten model kupi\u0107 w kilkunastu wielko\u015bciach i rozmaitych kolorach. Ale wobler przypominaj\u0105cy uklejk\u0119 jest ju\u017c od wielu lat nie do kupienia. Pow\u00f3d prosty: brak zainteresowania sprawi\u0142, \u017ce p. J\u00f3zef ju\u017c ich nie robi. Najciekawsze za\u015b jest to, \u017ce on sam ten w\u0142a\u015bnie wobler uwa\u017ca za sw\u00f3j szlagier. Tylko z nim wybiera si\u0119 na pstr\u0105gi i trocie. Nie rozstaj\u0105 si\u0119 z nim jego najbli\u017csi znajomi i brat, \u015bwietny pstr\u0105garz. Wcze\u015bniej \u0142owili na ten wobler szczupaki i jazie. Teraz si\u0119 okaza\u0142o, \u017ce dobrze bior\u0105 na niego r\u00f3wnie\u017c sandacze. Najpierw p. J\u00f3zef robi\u0142 woblery o d\u0142ugo\u015bci 5,5 i 7 cm, p\u00f3\u017aniej r\u00f3wnie\u017c 3-cm (na jazie), 12-cm (na szczupaki). Kiedy niedawno kolejny raz pyta\u0142em go o balskory, odpowiedzia\u0142, \u017ce nadal ma\u0142o kto si\u0119 nimi interesuje.<\/p>\n\n\n\n

            Zwr\u00f3\u0107my teraz g\u0142os Markowi Kuleszy.<\/p>\n\n\n\n

            Jak \u0142owi\u0119? W zasadzie tylko w jeden spos\u00f3b. Rzucam pod przeciwleg\u0142y brzeg i gdy tylko wobler upadnie na powierzchni\u0119, zaczynam bardzo powoli skr\u0119ca\u0107 \u017cy\u0142k\u0119. Nurt lekko j\u0105 wybrzusza, bo po wyrzucie zawsze jest jej nadmiar. Wobler p\u0142ynie w moim kierunku, a woda troch\u0119 znosi go w d\u00f3\u0142. Widocznie takie prowadzenie przyn\u0119ty wydaje si\u0119 sandaczom bardzo naturalne, bo dosy\u0107 cz\u0119sto j\u0105 atakuj\u0105. Kr\u0119c\u0105c nadal bardzo powoli, wyczuwam moment, kiedy \u017cy\u0142ka zaczyna si\u0119 prostowa\u0107. Od tej chwili jestem bardzo skupiony. Z pocz\u0105tku mam wra\u017cenie, \u017ce kij robi si\u0119 coraz ci\u0119\u017cszy, ale cho\u0107 drgania on \u015bwietnie transmituje, nic jeszcze nie wyczuwam. Przypominam, \u017ce jest ciemno. Wprawdzie na tle nieba szczyt\u00f3wka jest dobrze widoczna, ale na ni\u0105 nie patrz\u0119. Kiedy nic nie wida\u0107, to si\u0119 bardzo wyostrza s\u0142uch i czucie w r\u0119kach. W pewnym momencie szczyt\u00f3wka zaczyna lekko drga\u0107.<\/p>\n\n\n\n

            \"\"<\/figure>\n\n\n\n

            Oznacza to, \u017ce \u017cy\u0142ka si\u0119 wyprostowa\u0142a i pr\u0105d wody zaczyna porusza\u0107 ogonkiem woblera. Odczekuj\u0119 kr\u00f3tk\u0105 chwil\u0119 i kr\u0119c\u0105c korbk\u0105 ju\u017c troch\u0119 szybciej, podci\u0105gam woblera pod pr\u0105d. Do brania dochodzi najcz\u0119\u015bciej wtedy, gdy \u017cy\u0142ka si\u0119 prostuje, a korbka robi pierwszy obr\u00f3t. Sandacz jest wtedy dobrze zapi\u0119ty i mo\u017cna go pewnie holowa\u0107. Ale przecie\u017c nie co dnia jest \u015bwi\u0119to. Je\u017celi brania nie ma, to na napi\u0119tej \u017cy\u0142ce podci\u0105gam woblera do siebie. Nie zatrzymuj\u0119 go, tylko \u015bci\u0105gam jeszcze wolniej. Branie w takiej chwili czuj\u0119 tak, jakby w\u0119dk\u0105 kto\u015b bardzo mocno targn\u0105\u0142, ale ze skuteczno\u015bci\u0105 zaci\u0119cia bywa r\u00f3\u017cnie.<\/p>\n\n\n\n

            Dopiero po zmroku zacz\u0105\u0142em pobija\u0107 w\u0142asne rekordy. Z\u0142owi\u0142em bolenia o wadze 5,15 kg, czterokilow\u0105 brzan\u0119 i blisko siedmiokilowego sandacza. Takie wyniki zach\u0119caj\u0105 do tego, \u017ceby w przyn\u0119tach co\u015b ulepsza\u0107. Spr\u00f3bowa\u0142em wi\u0119c \u0142owi\u0107 woblerami wolno ton\u0105cymi. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce w wielu sytuacjach s\u0105 bardziej skuteczne od p\u0142ywaj\u0105cych. Zacz\u0105\u0142em wi\u0119c w p\u0142ywaj\u0105cych woblerach owija\u0107 kotwiczki o\u0142owian\u0105 lamet\u0105. Spos\u00f3b na doci\u0105\u017cenie dobry, ale takie przyn\u0119ty szybko \u0142api\u0105 kotwiczkami zielsko. Teraz wi\u0119c w korpusie woblera wierc\u0119 otwory i wk\u0142adam w nie o\u0142owiane \u015bruciny. To dobre rozwi\u0105zanie, bo pozwala tak dok\u0142adnie wywa\u017cy\u0107 wobler, \u017ce staje niestabilny na pograniczu p\u0142ywalno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

            \"\"<\/figure>\n\n\n\n

            \u0141owi\u0105c woblerami ton\u0105cymi troch\u0119 zmieni\u0142em technik\u0119. Jeszcze wolniej kr\u0119c\u0119 ko\u0142owrotkiem, bo najwi\u0119cej bra\u0144 jest wtedy, gdy przyn\u0119ta tonie. Wtedy w\u0142a\u015bnie przydaje si\u0119 ma\u0142a niestabilno\u015b\u0107 woblera. Podatny na ka\u017cdy ruch wody, dobrze imituje chor\u0105, ton\u0105c\u0105 rybk\u0119. Nie ma chyba drapie\u017cnika, kt\u00f3ry by si\u0119 na tak\u0105 zdobycz nie rzuci\u0142.<\/p>\n\n\n\n

            Rozmawiamy i \u0142owimy. Lepiej wychodzi nam rozmowa. Szkoda, \u017ce ryby nie gadaj\u0105.<\/p>\n\n\n\n

            • Jedziemy w inne miejsce – m\u00f3wi Marek.<\/li>
            • My\u015blisz, \u017ce tam b\u0119dzie lepiej? – pytam z niedowierzaniem.<\/li>
            • Na sandacze nie ma co liczy\u0107, ju\u017c od paru tygodni pozamyka\u0142y pyski.<\/li>
            • To po co mamy gdzie\u015b tam jecha\u0107?<\/li>
            • Pojedziemy pod Korczewk\u0119. Tam jest bardzo urozmaicone koryto. Mo\u017cna spotka\u0107 szczupaka, s\u0105 okonie, jest sporo jazi.<\/li>
            • No to jed\u017amy.
              Dojechali\u015bmy. Za\u015bwieci\u0142o s\u0142o\u0144ce. Zrobi\u0142o si\u0119 ra\u017aniej. Stan\u0119li\u015bmy na wysokiej piaszczystej skarpie i na wodzie szukamy \u015blad\u00f3w \u017cerowania ryb. Podchodzi do nas w\u0119dkarz.<\/li>
            • Jakie sukcesy? – pytam.<\/li>
            • Mia\u0142em dw\u00f3ch szczupak\u00f3w, ale ma\u0142e – odpowiada p. Marcin \u017bebrowski (tak si\u0119 nazywa, a w pisowni jego odpowiedzi nie ma b\u0142\u0119du, to tutejszy regionalizm). Na og\u00f3\u0142 nie wraca znad wody bez ryby. Najcz\u0119\u015bciej \u0142owi o poranku, bo wtedy szczupaki bior\u0105 najlepiej. Niestety nie dzisiaj.
              Marek dostrzega \u017cerowanie jazi. Bierze ma\u0142e pude\u0142ko i wchodzi do wody. Jazie chlapi\u0105 tu\u017c za zielskiem, kt\u00f3re si\u0119ga niemal \u015brodka rzeki. Kroczek i kilka rzut\u00f3w. Zmiana przyn\u0119ty, zn\u00f3w kroczek i kolejna seria rzut\u00f3w. Tak przez blisko godzin\u0119. Wreszcie jest. Maluch, ale do zdj\u0119cia wystarczy.<\/li><\/ul>\n\n\n\n

              Ju\u017c jutro w\u0119dkarska pasja zn\u00f3w pogna Marka na narwia\u0144skie \u0142owiska. To chyba od niego wzi\u0119\u0142o si\u0119 przys\u0142owie, \u017ce wilka ci\u0105gnie do lasu.<\/p>\n\n\n\n

              Wies\u0142aw D\u0119bicki<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

              Dla kogo\u015b, kto kilka lat nie go\u015bci\u0142 nad brzegami Narwi, dzisiejszy jej wygl\u0105d b\u0119dzie du\u017cym zaskoczeniem. <\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":6286,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[53],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6273"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6273"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6273\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6290,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6273\/revisions\/6290"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6286"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6273"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6273"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6273"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}