{"id":3883,"date":"2002-07-04T00:20:00","date_gmt":"2002-07-03T22:20:00","guid":{"rendered":"http:\/\/wedkarz.dkonto.pl\/?p=3883"},"modified":"2021-09-15T00:21:29","modified_gmt":"2021-09-14T22:21:29","slug":"wieczorny-rytual","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/2002\/07\/04\/wieczorny-rytual\/","title":{"rendered":"WIECZORNY RYTUAL"},"content":{"rendered":"\n

W letni pogodny wiecz\u00f3r przychodzi taka chwila, kiedy s\u0142o\u0144ce zaczyna si\u0119 chowa\u0107 za horyzontem lub lasem, wiatr ustaje, a tafla wody wyg\u0142adza si\u0119 niczym lustro.<\/p>\n\n\n\n

Z\u0142ota chwila – tak nazywam ten kr\u00f3tki czas pomi\u0119dzy dniem i noc\u0105. Przynios\u0142a mi ona wiele fantastycznych ryb. To b\u0142ystk\u0119 zaatakowa\u0142 szczupak, to sandacz pochwyci\u0142 rybk\u0119 albo ros\u00f3wk\u0105 zainteresowa\u0142 si\u0119 w\u0119gorz. Wiele razy branie nast\u0119powa\u0142o po dniu bezowocnego w\u0119dkowania, jakby w nagrod\u0119 za wytrwa\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

W lipcu ubieg\u0142ego roku te\u017c prze\u017cy\u0142em kilka z\u0142otych chwil. Wszystkie nad niewielkim jeziorem na Pojezierzu Wa\u0142eckim, gdzie sp\u0119dza\u0142em tygodniowy urlop. Z jeziora wyp\u0142ywa\u0142a niewielka rzeczka, tworz\u0105c przy uj\u015bciu g\u0142\u0119bokie rozlewisko. W upalne dni, w lekkim nurcie kr\u0119ci\u0142o si\u0119 mn\u00f3stwo uklei, p\u0142otek, kr\u0105pik\u00f3w i wzdr\u0119g. Wieczorami podchodzi\u0142y drapie\u017cniki. Wtedy rozk\u0142ada\u0142em si\u0119 na k\u0142adce, kt\u00f3r\u0105 wiod\u0142a droga do pobliskiego gospodarstwa. Zarzuca\u0142em grunt\u00f3wki z robakami i w napi\u0119ciu oczekiwa\u0142em zachodu s\u0142o\u0144ca.<\/p>\n\n\n\n

Zdarzenia przebiega\u0142y wed\u0142ug niezmiennego, wieczornego rytua\u0142u w po\u0142o\u017conym na brzegu jeziora wiejskim domu. Najpierw dolatywa\u0142y do mnie porykiwania kr\u00f3w sp\u0119dzanych z pastwiska, a po kilku minutach metaliczny d\u017awi\u0119k baniek na mleko. Kiedy gospodarze uporali si\u0119 z dojeniem, przychodzi\u0142a pora na ich dzieci. W pi\u0119kny, roz\u015bpiewany ptasimi trelami wiecz\u00f3r zaganianie ich do domu i mycia odbywa\u0142o si\u0119 po\u015br\u00f3d gr\u00f3\u017ab, klaps\u00f3w, czasem i p\u0142aczu. W ko\u0144cu dom cichn\u0105\u0142, gospodarz w bia\u0142ej koszuli wychodzi\u0142 nad jezioro, siada\u0142 na brzegu i zapala\u0142 ostatniego papierosa.<\/p>\n\n\n\n

Kiedy s\u0142o\u0144ce chowa\u0142o si\u0119 ju\u017c za ciemniej\u0105c\u0105 \u015bcian\u0105 lasu, roz\u015bwietlaj\u0105c z\u0142ot\u0105 zorz\u0105 jezioro, m\u0119\u017cczyzn\u0119 pal\u0105cego papierosa i mostek, z zadumy wyrywa\u0142y mnie kr\u00f3tkie d\u017awi\u0119ki uczepionego do w\u0119dki dzwoneczka. Chwyta\u0142em za r\u0119koje\u015b\u0107 kija, czekaj\u0105c na zdecydowane przegi\u0119cie szczyt\u00f3wki. – Jest! – Wykrzykiwa\u0142em w duchu i zacina\u0142em zamaszystym, mocnym zrywem za siebie. W\u0119gorz stawa\u0142 w poprzek, czu\u0142em, jak ogonem pr\u00f3buje zerwa\u0107 \u017cy\u0142k\u0119 albo chwyci\u0107 si\u0119 jakiej\u015b podwodnej zawady. Nadaremnie. Szybko zeskakiwa\u0142em nad wod\u0119, gdzie le\u017ca\u0142 roz\u0142o\u017cony podbierak, i bez ceregieli pakowa\u0142em do niego wij\u0105c\u0105 si\u0119 ryb\u0119. Zwykle nie mia\u0142em czasu na rozpl\u0105tywanie pogmatwanego zestawu, bo niebezpiecznie wygina\u0142a si\u0119 druga w\u0119dka oparta o balustrad\u0119 k\u0142adki. Dopada\u0142em do niej w ostatniej chwili i holowa\u0142em kolejnego dorodnego w\u0119gorza.<\/p>\n\n\n\n

Z\u0142ota chwila nigdy nie trwa d\u0142ugo. Kiedy z\u0142owi\u0142em dwa – trzy w\u0119gorze, czasem na dok\u0142adk\u0119 \u0142adnego lina, nagle wszystko wok\u00f3\u0142 usypia\u0142o. Na niebie nie by\u0142o ju\u017c s\u0142o\u0144ca, znad brzegu znika\u0142 m\u0119\u017cczyzna w bia\u0142ej koszuli, w\u0119gorze odp\u0142ywa\u0142y buszowa\u0107 w g\u0105szczu zielska. Szcz\u0119\u015bliwy wraca\u0142em do obozowiska po\u0142o\u017conego na drugim ko\u0144cu jeziora.<\/p>\n\n\n\n

Roman Stodo\u0142a<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W letni pogodny wiecz\u00f3r przychodzi taka chwila, kiedy s\u0142o\u0144ce zaczyna si\u0119 chowa\u0107 za horyzontem lub lasem, wiatr ustaje, a tafla wody wyg\u0142adza si\u0119 niczym lustro.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":3885,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[49],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3883"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3883"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3883\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3886,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3883\/revisions\/3886"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3885"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3883"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3883"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3883"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}