![\"\"](\"http:\/\/wedkarz.dkonto.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/09\/z-Rytual-1-1.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\nW lipcu ubieg\u0142ego roku te\u017c prze\u017cy\u0142em kilka z\u0142otych chwil. Wszystkie nad niewielkim jeziorem na Pojezierzu Wa\u0142eckim, gdzie sp\u0119dza\u0142em tygodniowy urlop. Z jeziora wyp\u0142ywa\u0142a niewielka rzeczka, tworz\u0105c przy uj\u015bciu g\u0142\u0119bokie rozlewisko. W upalne dni, w lekkim nurcie kr\u0119ci\u0142o si\u0119 mn\u00f3stwo uklei, p\u0142otek, kr\u0105pik\u00f3w i wzdr\u0119g. Wieczorami podchodzi\u0142y drapie\u017cniki. Wtedy rozk\u0142ada\u0142em si\u0119 na k\u0142adce, kt\u00f3r\u0105 wiod\u0142a droga do pobliskiego gospodarstwa. Zarzuca\u0142em grunt\u00f3wki z robakami i w napi\u0119ciu oczekiwa\u0142em zachodu s\u0142o\u0144ca.<\/p>\n\n\n\n
Zdarzenia przebiega\u0142y wed\u0142ug niezmiennego, wieczornego rytua\u0142u w po\u0142o\u017conym na brzegu jeziora wiejskim domu. Najpierw dolatywa\u0142y do mnie porykiwania kr\u00f3w sp\u0119dzanych z pastwiska, a po kilku minutach metaliczny d\u017awi\u0119k baniek na mleko. Kiedy gospodarze uporali si\u0119 z dojeniem, przychodzi\u0142a pora na ich dzieci. W pi\u0119kny, roz\u015bpiewany ptasimi trelami wiecz\u00f3r zaganianie ich do domu i mycia odbywa\u0142o si\u0119 po\u015br\u00f3d gr\u00f3\u017ab, klaps\u00f3w, czasem i p\u0142aczu. W ko\u0144cu dom cichn\u0105\u0142, gospodarz w bia\u0142ej koszuli wychodzi\u0142 nad jezioro, siada\u0142 na brzegu i zapala\u0142 ostatniego papierosa.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy s\u0142o\u0144ce chowa\u0142o si\u0119 ju\u017c za ciemniej\u0105c\u0105 \u015bcian\u0105 lasu, roz\u015bwietlaj\u0105c z\u0142ot\u0105 zorz\u0105 jezioro, m\u0119\u017cczyzn\u0119 pal\u0105cego papierosa i mostek, z zadumy wyrywa\u0142y mnie kr\u00f3tkie d\u017awi\u0119ki uczepionego do w\u0119dki dzwoneczka. Chwyta\u0142em za r\u0119koje\u015b\u0107 kija, czekaj\u0105c na zdecydowane przegi\u0119cie szczyt\u00f3wki. – Jest! – Wykrzykiwa\u0142em w duchu i zacina\u0142em zamaszystym, mocnym zrywem za siebie. W\u0119gorz stawa\u0142 w poprzek, czu\u0142em, jak ogonem pr\u00f3buje zerwa\u0107 \u017cy\u0142k\u0119 albo chwyci\u0107 si\u0119 jakiej\u015b podwodnej zawady. Nadaremnie. Szybko zeskakiwa\u0142em nad wod\u0119, gdzie le\u017ca\u0142 roz\u0142o\u017cony podbierak, i bez ceregieli pakowa\u0142em do niego wij\u0105c\u0105 si\u0119 ryb\u0119. Zwykle nie mia\u0142em czasu na rozpl\u0105tywanie pogmatwanego zestawu, bo niebezpiecznie wygina\u0142a si\u0119 druga w\u0119dka oparta o balustrad\u0119 k\u0142adki. Dopada\u0142em do niej w ostatniej chwili i holowa\u0142em kolejnego dorodnego w\u0119gorza.<\/p>\n\n\n\n
Z\u0142ota chwila nigdy nie trwa d\u0142ugo. Kiedy z\u0142owi\u0142em dwa – trzy w\u0119gorze, czasem na dok\u0142adk\u0119 \u0142adnego lina, nagle wszystko wok\u00f3\u0142 usypia\u0142o. Na niebie nie by\u0142o ju\u017c s\u0142o\u0144ca, znad brzegu znika\u0142 m\u0119\u017cczyzna w bia\u0142ej koszuli, w\u0119gorze odp\u0142ywa\u0142y buszowa\u0107 w g\u0105szczu zielska. Szcz\u0119\u015bliwy wraca\u0142em do obozowiska po\u0142o\u017conego na drugim ko\u0144cu jeziora.<\/p>\n\n\n\n
Roman Stodo\u0142a<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W letni pogodny wiecz\u00f3r przychodzi taka chwila, kiedy s\u0142o\u0144ce zaczyna si\u0119 chowa\u0107 za horyzontem lub lasem, wiatr ustaje, a tafla wody wyg\u0142adza si\u0119 niczym lustro.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":3885,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[49],"tags":[],"class_list":["post-3883","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-opowiadanie"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t