Zacznijmy od biologii. Kara\u015b pospolity, zwany te\u017c zwyczajnym, mo\u017ce dorosn\u0105\u0107 do wagi 5 kg i 50 cm d\u0142ugo\u015bci. Tak przynajmniej twierdzi\u0142 znakomity rosyjski ichtiolog Lew Berg. Rekord w\u0119dkarski naszego kraju wynosi 3,90 kg. Najcz\u0119\u015bciej jednak \u0142owi si\u0119 sztuki o d\u0142ugo\u015bci 20 cm i wadze 100 g.<\/p>\n\n\n\n
Karasie \u017cyj\u0105 oko\u0142o 10 lat. S\u0105 to ryby bardzo odporne na r\u00f3\u017cne niedogodno\u015bci. Mog\u0105 \u017cy\u0107 w wodzie o niskiej zawarto\u015b\u0107 tlenu, wytrzymuj\u0105 temperatur\u0119 nieco poni\u017cej 0 stopni C. Kara\u015b nawet zamro\u017cony mo\u017ce prze\u017cy\u0107 w tym stanie kilkana\u015bcie dni. Od\u017cywia si\u0119 do\u015b\u0107 rozmaicie. M\u0142ode najcz\u0119\u015bciej jedz\u0105 planktonowe skorupiaki, g\u0142\u00f3wnie wio\u015blarki, a czasem nawet sinice. Starsze wol\u0105 larwy ochotek i j\u0119tek, \u015blimaki, a tak\u017ce ro\u015bliny. Od czerwca do ko\u0144ca sierpnia od\u017cywiaj\u0105 si\u0119 ca\u0142\u0105 dob\u0119. Im dalej na po\u0142udnie Polski, tym rosn\u0105 szybciej. Wcale to jednak nie oznacza, \u017ce w\u0119dkarze z Pomorza albo Mazur nie mog\u0105 u siebie z\u0142owi\u0107 \u017cadnego okazu.<\/p>\n\n\n\n
Karasie tr\u0105 si\u0119 3 – 5 razy od czerwca do sierpnia. W jeziorach obfituj\u0105cych w pokarm samic jest trzy razy wi\u0119cej ni\u017c samc\u00f3w. Dla w\u0119dkarzy jest to wa\u017cne, bo samice s\u0105 wi\u0119ksze.<\/p>\n\n\n\n
Rekordowe okazy. Przejrza\u0142em ukazuj\u0105ce si\u0119 w Polsce czasopisma w\u0119dkarskie od roku 1970. Zg\u0142oszono do nich 215 medalowych karasi pospolitych. Kara\u015b na medal powinien wa\u017cy\u0107 przynajmniej 1,50 kg. W\u015br\u00f3d tych zg\u0142oszonych by\u0142y dwa powy\u017cej 3,0 kg, 48 powy\u017cej 2,0 kg i 165 wa\u017c\u0105cych od 1,50 do 2,0 kg.<\/p>\n\n\n\n
Dok\u0105d na karasia. Najpewniejsze \u0142owiska karasi to zbiorniki zaporowe (50 zg\u0142osze\u0144), stawy (45) i jeziora (42). Potem id\u0105 rzeki (21), \u017cwirownie (19), glinianki (12), starorzecza (11) i kana\u0142y (7). \u0141owiska nieznane – 8. Jest dziwne, \u017ce tak du\u017co karasi z\u0142owiono w zbiornikach zaporowych, bo jest to raczej ryba staw\u00f3w i ma\u0142ych jeziorek. Fakty m\u00f3wi\u0105 jednak za siebie.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy na karasie. Od kwietnia do pa\u017adziernika (7 miesi\u0119cy) z\u0142owiono a\u017c 187 zg\u0142oszonych okaz\u00f3w. W pozosta\u0142ych miesi\u0105cach og\u00f3\u0142em 15 (stycze\u0144 – 0, luty – 4, marzec – 4, listopad – 3, grudzie\u0144 – 4). Karasie \u0142owi si\u0119 g\u0142\u00f3wnie wiosn\u0105 i latem. Najlepsze miesi\u0105ce to maj – 50 zg\u0142osze\u0144, sierpie\u0144 – 33, kwiecie\u0144 – 27, lipiec – 26, wrzesie\u0144 – 24. Dziwi troch\u0119, \u017ce czerwiec jest dopiero na sz\u00f3stym miejscu (20 zg\u0142osze\u0144). W 11 przypadkach miesi\u0105ca po\u0142owu nie podano.<\/p>\n\n\n\n
Tendencje. Medalowych karasi \u0142owimy coraz wi\u0119cej. W latach 1970 – 1980 zg\u0142oszono ich 15; od 1981 do 1990 ju\u017c 24, natomiast w latach 1991 – 2000 nast\u0105pi\u0142a prawdziwa eksplozja, zg\u0142oszono a\u017c 169 medalowych karasi. By\u0107 mo\u017ce \u0142owimy ich wi\u0119cej, bo mamy lepszy sprz\u0119t i zan\u0119ty, ale pow\u00f3d mo\u017ce te\u017c by\u0107 ca\u0142kiem inny; dzi\u015b jest wi\u0119cej czasopism w\u0119dkarskich, w kt\u00f3rych mo\u017cna si\u0119 pochwali\u0107 swoim sukcesem.<\/p>\n\n\n\n
Przyn\u0119ty. Rekordowe karasie pad\u0142y a\u017c na 15 rodzaj\u00f3w przyn\u0119t. Prym wiod\u0105 czerwone robaki – 33 sztuki, dobra jest te\u017c kukurydza – 30, bia\u0142e robaki – 30. Potem po kolei: ciasto – 20, ros\u00f3wka – 16, p\u0119czak – 15, makaron (gwiazdki i kolanka) – 13, kasza manna – 12, groch gotowany – 10, ziemniaki, p\u0142atki owsiane, chleb, bu\u0142ka, ry\u017c dmuchany – po 1, nieznane – 22. W dziewi\u0119ciu przypadkach by\u0142y to tzw. kanapki w rozmaitych zestawach.<\/p>\n\n\n\n
\u017by\u0142ki, haczyki. Karasie uchodz\u0105 za ryby do\u015b\u0107 s\u0142abe i \u0142atwe do wyholowania, odnosi si\u0119 to jednak tylko do ma\u0142ych sztuk. Wi\u0119ksze s\u0105 silne i waleczne. Potrafi\u0105 tak ustawi\u0107 swoje p\u0142askie cia\u0142o, \u017ce bardzo trudno si\u0119 nimi manewruje. Wiedz\u0105 o tym \u0142owcy du\u017cych karasi, dlatego do po\u0142ow\u00f3w u\u017cywali \u017cy\u0142ek od 0,12 do 0,26, najcz\u0119\u015bciej od 0,16 do 0,20. R\u00f3wnie\u017c zastosowane haczyki nie wygl\u0105daj\u0105 na typowe dla po\u0142owu karasi. Prawie 80% zg\u0142oszonych sztuk zosta\u0142o z\u0142owionych na haki o numerach od 8 do 5. Pozosta\u0142e od 9 do 14.<\/p>\n\n\n\n
Pogoda. Medalowe karasie \u0142owiono przy wiatrach po\u0142udniowych, po\u0142udniowo-zachodnich lub zachodnich i tylko jednego przy wietrze p\u00f3\u0142nocnym. Kara\u015b lubi niebo zachmurzone lub z lekko przebijaj\u0105cym s\u0142o\u0144cem. Podczas deszczu \u0142owiono je tylko wtedy, gdy jednocze\u015bnie by\u0142o gor\u0105co (30 st. C). Na og\u00f3\u0142 w dniach po\u0142owu temperatura powietrza waha\u0142a si\u0119 w granicach 18 – 28 st. C. Rzadko by\u0142o mniej ni\u017c 15 st. C.<\/p>\n\n\n\n
Godziny po\u0142ow\u00f3w. Medalowe karasie bra\u0142y przez ca\u0142y dzie\u0144, mniej wi\u0119cej r\u00f3wnomiernie, cho\u0107 nieznaczn\u0105 przewag\u0119 mia\u0142y godziny poranne.<\/p>\n\n\n\n
G\u0142\u0119boko\u015b\u0107. Brania nast\u0119powa\u0142y na g\u0142\u0119boko\u015bci od 1 do 3 m. Tylko jednego karasia (1,70 kg) wyci\u0105gni\u0119to z 8-metrowej g\u0142\u0119bi Jeziora Ro\u017cnowskiego.<\/p>\n\n\n\n
Przepis na z\u0142otego karasia. Jedziemy w maju, najlepiej rano, nad zbiornik zaporowy w po\u0142udniowej Polsce. Na hak nr 6 – 7 zak\u0142adamy czerwonego robaka albo kukurydz\u0119. Dzie\u0144 wybieramy pochmurny, ale ciep\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
Lechos\u0142aw Warzy\u0144ski<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Zacznijmy od biologii. Kara\u015b pospolity, zwany te\u017c zwyczajnym, mo\u017ce dorosn\u0105\u0107 do wagi 5 kg i 50 cm d\u0142ugo\u015bci. <\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":3704,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[57],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3703"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3703"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3703\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3705,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3703\/revisions\/3705"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3704"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3703"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3703"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3703"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}