{"id":3437,"date":"2002-03-15T15:39:00","date_gmt":"2002-03-15T14:39:00","guid":{"rendered":"http:\/\/wedkarz.dkonto.pl\/?p=3437"},"modified":"2021-09-14T15:41:23","modified_gmt":"2021-09-14T13:41:23","slug":"wkra","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/2002\/03\/15\/wkra\/","title":{"rendered":"WKRA"},"content":{"rendered":"\n

Za Zieluniem Wkra (kto woli – Dzia\u0142d\u00f3wka) wyra\u017anie dziczeje i przyspiesza. W wodzie s\u0105 powalone drzewa, na dnie \u017cwir i kamienie. Tu spotyka si\u0119 nawet rzadkie strzeble, g\u0142owacze i minogi strumieniowe. Kilka lat temu ten odcinek zarybiono pstr\u0105gami potokowymi.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Potrz\u0105sa\u0142em olch\u0105, do wody wpada\u0142y chrab\u0105szcze i zaraz podchodzi\u0142y ja\u017awice, klonki, p\u0142ocie. Ryby bra\u0142y jedna za drug\u0105 na gotowan\u0105 pszenic\u0119. Czasem worek po m\u0105ce by\u0142 za ma\u0142y, \u017ceby wszystkie pomie\u015bci\u0107. Wymienia\u0142em je na ziemniaki. Starcza\u0142y na ca\u0142\u0105 zim\u0119 – stary w\u0119dkarz wspomina po\u017cytki, jakimi darzy\u0142a go niegdy\u015b Wkra. Spotka\u0142em go latem pod Glinian\u0105 G\u00f3r\u0105 ko\u0142o \u017buromina, gdzie rzeka dotyka wysokich wzg\u00f3rz. M\u00f3wi\u0142, \u017ce teraz ma\u0142o kiedy buchnie mu co\u015b du\u017cego, ale chyba idzie na dobre, bo woda czystsza si\u0119 zrobi\u0142a. Przez minione lata Wkra by\u0142a potwornie zatruwana, szczeg\u00f3lnie przez mleczarnie. Obecnie we wszystkich mijanych przez ni\u0105 miasteczkach dzia\u0142aj\u0105 oczyszczalnie \u015bciek\u00f3w, a do tej pi\u0119knej rzeki Mazowsza zn\u00f3w wracaj\u0105 ryby.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Wkra jest rzek\u0105 trzech nazw. Zaczyna si\u0119 jako Nida, od Dzia\u0142dowa zwie si\u0119 Dzia\u0142d\u00f3wk\u0105. Wkr\u0105 w zasadzie jest dopiero od przyj\u0119cia w\u00f3d M\u0142awki przed Radzanowem, ale wi\u0119kszo\u015b\u0107 mieszka\u0144c\u00f3w twierdzi (tak m\u00f3wi\u0105 te\u017c mapy), \u017ce ju\u017c od Nicka, gdzie z podbagnionego rowu melioracyjnego przekszta\u0142ca si\u0119 w normaln\u0105 rzek\u0119 meandruj\u0105c\u0105 po\u015br\u00f3d p\u00f3l, \u0142\u0105k, las\u00f3w, a w okolicach wsi Przerodki mi\u0119dzy malowniczymi wzg\u00f3rzami. Jest to g\u0142\u0119boki odcinek z licznymi do\u0142ami, kt\u00f3rych lubi\u0105 si\u0119 trzyma\u0107 szczupaki i gdzie mo\u017cna z\u0142owi\u0107 naprawd\u0119 du\u017c\u0105 sztuk\u0119. S\u0105 te\u017c \u0142adne p\u0142ocie i jelce. Jazi jest na razie ma\u0142o i trzeba zna\u0107 miejsca, ale ostatnimi laty sporo ich wpuszczono. Przyj\u0119\u0142y si\u0119, dobrze rosn\u0105, rozesz\u0142y si\u0119 po rzece, a najlepiej bior\u0105 wiosn\u0105 na gotowany groch.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Za Zieluniem Wkra (kto woli – Dzia\u0142d\u00f3wka) wyra\u017anie dziczeje i przyspiesza. W wodzie s\u0105 powalone drzewa, na dnie \u017cwir i kamienie. Tu spotyka si\u0119 nawet rzadkie strzeble, g\u0142owacze i minogi strumieniowe. Kilka lat temu ten odcinek zarybiono pstr\u0105gami potokowymi. S\u0142uch jednak o nich zagin\u0105\u0142, tylko miejscowi w\u0119dkarze opowiadaj\u0105 o dziwnych rybach z czerwonymi plamami, jakie od czasu do czasu udaje si\u0119 im z\u0142owi\u0107 na robaka. Realnie patrz\u0105c, na spotkanie z pstr\u0105giem nie warto liczy\u0107, ale s\u0105 klenie. Jest ich tak du\u017co, \u017ce czerwonego robaka chwytaj\u0105 pr\u0119dzej ni\u017c okonie. Na du\u017cego klenia najlepiej si\u0119 jednak zasadzi\u0107 z drgaj\u0105c\u0105 szczyt\u00f3wk\u0105 i kawa\u0142kiem \u017c\u00f3\u0142tego sera lub wi\u015bni\u0105 na haczyku (wi\u015bnie do\u015b\u0107 cz\u0119sto atakuj\u0105 te\u017c szczupaki i obcinaj\u0105 \u017cy\u0142ki). Kleni szuka\u0107 trzeba w do\u0142kach na ostrych zakr\u0119tach, za przeszkodami lub w przybrze\u017cnych rynnach os\u0142oni\u0119tych zwisaj\u0105cymi nad wod\u0105 ga\u0142\u0119ziami drzew.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Za wsi\u0105 Sztok rzeka gwa\u0142townie odbija na zach\u00f3d i po kilku kilometrach zaczyna zwalnia\u0107. Daje o sobie zna\u0107 cofka spi\u0119trzenia przy starym m\u0142ynie w Lubowidzu, przerobionym na elektrowni\u0119 wodn\u0105. Wkra powoli si\u0119 pog\u0142\u0119bia i p\u0142ynie podmok\u0142\u0105 dolin\u0105. Miejscami jej g\u0142\u0119boko\u015b\u0107 si\u0119ga nawet trzech metr\u00f3w. Woda jest ciemna, bo na dnie zalega mu\u0142. Tylko gdzieniegdzie mo\u017cna dostrzec jasne plamy piasku.<\/p>\n\n\n\n

Wkra jest na og\u00f3\u0142 p\u0142ytka. Jak \u015bci\u015bnie t\u0119gi mr\u00f3z, to w wielu miejscach zamarza niemal do dna. Ryby sp\u0142ywaj\u0105 w zimowiska, te same od wielu pokole\u0144. Jednym z nich jest w\u0142a\u015bnie kilometrowy odcinek rzeki przed \u015bluz\u0105 w Lubowidzu. To najlepsze w tej okolicy \u0142owisko p\u0142oci, kt\u00f3re przebywaj\u0105 tu a\u017c do wiosny. W\u0119dkarze najcz\u0119\u015bciej okupuj\u0105 zakole przed wsi\u0105 (\u017ceby zbli\u017cy\u0107 si\u0119 do rzeki, trzeba za\u0142o\u017cy\u0107 wodery, bo woda zwykle jest wysoka i wylewa na \u0142\u0105k\u0119). \u0141owi\u0105 przewa\u017cnie d\u0142ugimi kijami z pe\u0142nym zestawem, bo najwygodniej nimi si\u0119gn\u0105\u0107 do g\u0142\u00f3wnego koryta, gdzie gromadzi si\u0119 najwi\u0119cej ryb. Na haczyki zak\u0142adaj\u0105 g\u0142\u00f3wnie bia\u0142e robaki, ale du\u017ce p\u0142ocie wol\u0105 czerwone albo pszenic\u0119. Na prze\u0142omie zimy i wiosny w\u0119dkarze przyje\u017cd\u017caj\u0105 tu nawet z Dzia\u0142dowa i M\u0142awy. Po\u0142owy s\u0105 zwykle udane, a p\u00f3\u0142kilogramowe p\u0142ocie wcale nie nale\u017c\u0105 do rzadko\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Za m\u0142y\u0144skim spi\u0119trzeniem w Lubowidzu warto zasadzi\u0107 si\u0119 na mi\u0119tusy. Z roku na rok jest ich w Wkrze coraz wi\u0119cej. Co prawda rzadko przekraczaj\u0105 p\u00f3\u0142 kilograma, ale w listopadowe i marcowe noce po\u0142owy s\u0105 zwykle obfite. W\u015br\u00f3d kamieni obmywanych bystr\u0105 wod\u0105 najskuteczniejsza jest grunt\u00f3wka z p\u0119czkiem d\u017cd\u017cownic na du\u017cym haczyku. Za m\u0142ynem rzeka przyspiesza i mocno meandruje w\u015br\u00f3d p\u00f3l i \u0142\u0105k. Dno jest \u017cwirowo-piaszczyste, w nurcie le\u017cy troch\u0119 powalonych drzew. By\u0107 mo\u017ce wkr\u00f3tce b\u0119dzie ich wi\u0119cej, bo \u015blady bobr\u00f3w s\u0105 coraz liczniejsze. W rzece nadal sporo kleni i jelc\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Poni\u017cej mostu drogowego w B\u0105dzyniu pokazuj\u0105 si\u0119 szczupaki i okonie. Nale\u017cy ich szuka\u0107 w rynnach pod warkoczami strza\u0142ki wodnej. Dobrze bior\u0105 na b\u0142ystki prowadzone wachlarzem. W rzece tak niewielkiej jak Wkra wa\u017cne jest, \u017ceby rzut i start przyn\u0119ty odbywa\u0142y si\u0119 po cichu. Drapie\u017cnik atakuje najcz\u0119\u015bciej podczas podrywania b\u0142ystki z dna. Do\u015bwiadczeni spiningi\u015bci robi\u0105 to ko\u0142owrotkiem tak, \u017ceby skrzyde\u0142ko wykona\u0142o tylko jeden obr\u00f3t i opad\u0142o z powrotem. Ten niepozorny ruch wystarczy, \u017ceby sprowokowa\u0107 drapie\u017cnika do ataku. Dalej przyn\u0119ty nie warto ju\u017c prowadzi\u0107.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Na wysoko\u015bci wsi \u0141azy rzeka si\u0119 wyra\u017anie poszerza i zwalnia. To skutek spi\u0119trzenia przy kolejnej elektrowni wodnej, we wsi Brudnice, czynnej od 1995 roku. Mo\u017cna tu z\u0142owi\u0107 klenia, jazia, p\u0142o\u0107, leszcza, szczupaka, okonia, a w zatokach tak\u017ce karpia, lina i karasia. Ten odcinek jest najobficiej zarybiany. Trafiaj\u0105 tu przede wszystkim jazie (w ubieg\u0142ym roku 300 kg palczaka), ale tak\u017ce szczupaki i rybi drobiazg przerzucany z pobliskiego jeziora Hartowiec. Nad lewym, wysokim brzegiem wznosi si\u0119 Gliniana G\u00f3ra. Jest st\u0105d przepi\u0119kny widok na rzek\u0119. By\u0142 tu kiedy\u015b o\u015brodek wczasowy z przystani\u0105 dla kajak\u00f3w. Sp\u0142on\u0105\u0142 kilkana\u015bcie lat temu i dot\u0105d nie zosta\u0142 odbudowany. Pod Glinian\u0105 G\u00f3r\u0105 miejscowi w\u0119dkarze rozgrywaj\u0105 co roku sp\u0142awikowe zawody o \u201ePuchar Czystej Wkry\u201d. \u0141owi\u0105 g\u0142\u00f3wnie ukleje i p\u0142otki. Uklejowy rekord (360 sztuk) dzier\u017cy Dorota Cieczko z \u017buromina, mistrzyni Polski z 1999 roku, kt\u00f3ra w\u0142a\u015bnie na tej wodzie uczy\u0142a si\u0119 w\u0119dkarstwa.<\/p>\n\n\n\n

Wkra, podwy\u017cszona progiem w Brudnicach, nie oferuje jednak zbyt wielu dogodnych miejsc do w\u0119dkowania z brzegu. Dlatego wielu w\u0119dkarzy korzysta z \u0142odzi. \u0141owi\u0105 g\u0142\u00f3wnie szczupaki, spiningiem na du\u017ce gumki lub na \u017cywca spuszczanego z pr\u0105dem rzeki. Szczupaki czaj\u0105 si\u0119 przede wszystkim pod przybrze\u017cnymi trawami i rosn\u0105cymi w spokojniejszych miejscach gr\u0105\u017celami. Niekt\u00f3re chowaj\u0105 si\u0119 pod p\u0142ywaj\u0105cymi wyspami, powsta\u0142ymi ze spl\u0105tanego zielska. Latem sporo takich wysp sp\u0142ywa rzek\u0105. Najwi\u0119kszego szczupaka o wadze 9,20 kilograma z\u0142owi\u0142 pi\u0119\u0107 lat temu Roman Konopek. Cofka elektrowni w Brudnicach jest r\u00f3wnie\u017c dobrym \u0142owiskiem podlodowym. Na mormyszki \u0142owi si\u0119 tu sporo p\u0142oci, okoni i leszczy. Atrakcj\u0105 s\u0105 jazie, kt\u00f3re – je\u017celi wierzy\u0107 miejscowemu w\u0119dkarzowi – najlepiej bior\u0105 na mormyszki pomalowane farb\u0105 fluorescencyjn\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Rozlewisko poni\u017cej progu w Brudnicach by\u0142o do niedawna doskona\u0142ym \u0142owiskiem mi\u0119tus\u00f3w. Niestety, po remoncie m\u0142yna rzeka w tym miejscu si\u0119 wyp\u0142yci\u0142a i mi\u0119tusy znikn\u0119\u0142y. Mo\u017ce wr\u00f3c\u0105 tu za kilka lat, kiedy woda z powrotem wymyje g\u0142\u0119bsze do\u0142y. Poni\u017cej Brudnic Wkra jest uregulowana i ma\u0142o atrakcyjna. Charakteru dzikiej rzeki nabiera dopiero za Bie\u017cuniem, gdzie robi si\u0119 zdecydowanie g\u0142\u0119bsza i na powr\u00f3t meandruje w piaskach Mazowsza.<\/p>\n\n\n\n

Wies\u0142aw Branowski<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Za Zieluniem Wkra (kto woli – Dzia\u0142d\u00f3wka) wyra\u017anie dziczeje i przyspiesza.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":3440,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[53],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3437"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3437"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3437\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3445,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3437\/revisions\/3445"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3440"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3437"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3437"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3437"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}