{"id":1980,"date":"2000-05-09T01:23:00","date_gmt":"2000-05-08T23:23:00","guid":{"rendered":"http:\/\/wedkarz.dkonto.pl\/?p=1980"},"modified":"2021-09-09T01:26:08","modified_gmt":"2021-09-08T23:26:08","slug":"wszystko-juz-bylo","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/2000\/05\/09\/wszystko-juz-bylo\/","title":{"rendered":"WSZYSTKO JU\u017b BY\u0141O"},"content":{"rendered":"\n

Pan Jerzy Mazurowski \u0142owi pstr\u0105gi od 1958 roku. Zach\u0119ci\u0142 go pierwszy rzut b\u0142ystk\u0105 w wody Regi, po kt\u00f3rym wyj\u0105\u0142 sztuk\u0119 wa\u017c\u0105c\u0105 prawie dwa kilogramy. Ogromny pstr\u0105g i ogromne zdziwienie, bo do tego czasu ryby te kojarzy\u0142 z rzekami g\u00f3rskimi i nie wiedzia\u0142, \u017ce rosn\u0105 takie du\u017ce.<\/p>\n\n\n\n

Czterdzie\u015bci dwa lata. Ma\u0142o kto si\u0119 mo\u017ce pochwali\u0107, \u017ce \u0142owi pstr\u0105gi tak d\u0142ugo i nieprzerwanie. Starzy pstr\u0105garze odchodz\u0105 z dw\u00f3ch powod\u00f3w. Pami\u0119taj\u0105 dawne rybne rzeki. Dzisiejsze nijak si\u0119 do tamtych maj\u0105. Przez dziesi\u0105tki lat widzia\u0142 bezmy\u015blne wyr\u00f3wnywanie ich biegu. Zasoby wody si\u0119 przez to zmniejsza\u0142y, naturalne tarliska ulega\u0142y zag\u0142adzie. O zarybieniach ci\u0105gle si\u0119 s\u0142yszy, ale ryb w rzekach jest coraz mniej, w przeciwie\u0144stwie do w\u0119dkarzy, kt\u00f3rych nad brzegami jest coraz wi\u0119cej. I w\u0142a\u015bnie z tym Mazurowski zgodzi\u0107 si\u0119 nie mo\u017ce. Bo przecie\u017c jak s\u0105 w\u0119dkarze, to znaczy, \u017ce p\u0142ac\u0105 za w\u0119dkowanie\u2026 Inny pow\u00f3d odchodzenia od pstr\u0105gowych rzek to mniejsza sprawno\u015b\u0107 fizyczna, kt\u00f3ra z wiekiem dotyka wszystkich, ale nie Mazurowskiego. Ma 63 wiosny, a przez zaro\u015bla i bagniska skrada si\u0119 do brzeg\u00f3w z wigorem m\u0142odego Indianina.<\/p>\n\n\n\n

Kiedy go prosi\u0142em, by opisa\u0142 swoje do\u015bwiadczenia, zby\u0142 to wzruszeniem ramion. Jak to – zdziwi\u0142em si\u0119 ja z kolei – z\u0142owi\u0142 kilka tysi\u0119cy pstr\u0105g\u00f3w i nie ma nic do powiedzenia? W czasie d\u0142ugiej rozmowy wychodzi jednak na jaw, \u017ce te kilkadziesi\u0105t lat zaowocowa\u0142o du\u017c\u0105 wiedz\u0105 i spor\u0105 porcj\u0105 spostrze\u017ce\u0144. Uwa\u017ca, \u017ce jego do\u015bwiadczenia mo\u017cna zawrze\u0107 w kilku s\u0142owach. Najwa\u017cniejsze jest, by odpowiednio podej\u015b\u0107 do brzegu. Skrada\u0107 si\u0119, maskowa\u0107, Bo\u017ce bro\u0144 mocniej st\u0105pn\u0105\u0107 na podmok\u0142ym gruncie, nie odgina\u0107 ga\u0142\u0119zi wisz\u0105cych nad wod\u0105, nie stawa\u0107 na brzegu, kiedy za plecami ma si\u0119 tylko niebo.<\/p>\n\n\n\n

Druga zasada: by\u0107 jak najcz\u0119\u015bciej nad wod\u0105, \u017ceby utrzymywa\u0107 sprawno\u015b\u0107 fizyczn\u0105. Trzecia – \u0142owi\u0107 pod pr\u0105d. Ca\u0142a reszta zawarta jest w dzienniczku. Odnotowuje w nim ka\u017cd\u0105 wypraw\u0119. W jakich okoliczno\u015bciach z\u0142owi\u0142 pstr\u0105gi, przy jakiej pogodzie, w kt\u00f3rym miejscu sta\u0142, w jakim kierunku rzuca\u0142, gdzie by\u0142o s\u0142o\u0144ce itd. M\u00f3wi, \u017ce do notatek si\u0119ga niezbyt cz\u0119sto. Samo zapisywanie utrwala prze\u017cyte nad wod\u0105 chwile i to w zupe\u0142no\u015bci wystarcza.<\/p>\n\n\n\n

Mazurowski mieszka w \u015awidwinie. Dooko\u0142a miasta i w jego bliskiej okolicy we wszystkich rzekach s\u0105 pstr\u0105gi. Najbardziej ukocha\u0142 Star\u0105 Reg\u0119. Je\u017adzi nad ni\u0105 cz\u0119sto, chocia\u017c ryb prawie w niej nie \u0142owi, tak ich tam ma\u0142o. Ale te wyprawy to nie tylko trwaj\u0105cy od wielu lat rytua\u0142. Stara Rega, podobnie jak inne rzeki, przekazuje mu informacje, czy pstr\u0105gi si\u0119 ju\u017c pokaza\u0142y w swych typowych stanowiskach, a je\u017celi nie, to gdzie ich szuka\u0107. Dzi\u0119ki tym wyprawom wie te\u017c, gdzie grasuj\u0105 k\u0142usownicy. To bardzo wa\u017cne. S\u0105 bowiem odcinki od\u0142awiane pr\u0105dem z plecakowych agregat\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

W\u0119dkarze tam nie zagl\u0105daj\u0105, stra\u017c te\u017c nie, bo skoro nie ma tam w\u0119dkarzy\u2026!
To, co Mazurowski m\u00f3wi o pstr\u0105gowych przyn\u0119tach, zapewne niejednego mocno zdziwi. Powszechne bowiem jest mniemanie, \u017ce wybieraj\u0105c si\u0119 na te chimeryczne ryby, trzeba mie\u0107 du\u017co r\u00f3\u017cnorakich przyn\u0119t. Prawie wszyscy na wypraw\u0119 bierzemy kilka pude\u0142ek wobler\u00f3w, blach, gum itp. Tymczasem on ma jedno pude\u0142ko, w kt\u00f3rym jest mo\u017ce dziesi\u0119\u0107 blaszek i trzy woblery. O meppsach m\u00f3wi, \u017ce s\u0105 dobre, ale ich nie u\u017cywa, bo drogie. Dobre s\u0105 efzzety, jaksony, ale zrywa z nich kolorow\u0105 foli\u0119 i pozostawia go\u0142e srebrne skrzyde\u0142ko. Jego zdaniem tylko ten kolor sprawdza si\u0119 na pomorskich rzekach. Srebrne skrzyde\u0142ka mog\u0105 jednak by\u0107 b\u0142yszcz\u0105ce lub matowe. Je\u017celi \u0142owi maj\u0105c s\u0142o\u0144ce za plecami, woli matowe.<\/p>\n\n\n\n

Cholera go tylko bierze, kiedy \u0142owi woblerami. Ta kapitalna pstr\u0105gowa przyn\u0119ta jako\u015b w jego oczach nie znalaz\u0142a uznania. G\u0142\u00f3wnie dlatego, \u017ce droga i \u017cal j\u0105 urywa\u0107, a w dodatku przyprawia go o wielk\u0105 irytacj\u0119. Pstr\u0105g bowiem jest ryb\u0105 pierwszego rzutu, tymczasem wobler pod tym wzgl\u0119dem cz\u0119sto zawodzi. Zawsze istnieje ryzyko, \u017ce \u017cy\u0142ka zahaczy si\u0119 o kotwiczk\u0119 lub jedna kotwiczka zaczepi o drug\u0105. I nici z pstr\u0105ga. Do tego dochodzi strata czasu. A trzeba go du\u017co, \u017ceby znale\u017a\u0107 takie stanowisko, z kt\u00f3rego da si\u0119 wykona\u0107 ten jedyny, decyduj\u0105cy rzut.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Sprz\u0119tu te\u017c nie ma wyszukanego. U\u0142o\u017cy\u0142o mu si\u0119 do r\u0119ki kupione 30 lat temu w\u0119dzisko. W\u00f3wczas kapitalne, dzisiaj ju\u017c, w por\u00f3wnaniu do innych, troch\u0119 przyci\u0119\u017ckie, ale s\u0142u\u017cy wiernie i \u017cadnym innym nie potrafi rzuci\u0107 tak celnie. A od celno\u015bci rzutu zale\u017cy w\u0142a\u015bciwie wszystko. W ma\u0142ych, mocno zadrzewionych rzeczkach \u0142owi zawsze pod pr\u0105d. Wykonanie kilkunastometrowego rzutu jest ma\u0142o gdzie mo\u017cliwe. Trzeba wi\u0119c rzuca\u0107 z dok\u0142adno\u015bci\u0105 do kilku centymetr\u00f3w, \u017ceby blach\u0119 po\u0142o\u017cy\u0107 w warkoczu, szypocie lub nad zalanym korzeniem.<\/p>\n\n\n\n

W w\u0105skich rzekach b\u0142ystki prowadzi r\u00f3wnolegle do brzegu, w szerokich troch\u0119 w poprzek. Zawsze rzuca pod pr\u0105d, \u017ceby b\u0142ystka nap\u0142yn\u0119\u0142a nad stanowisko ryby. Zachodzenie pstr\u0105ga od ogona uwa\u017ca za najpewniejszy spos\u00f3b \u0142owienia. Wprawdzie wiele razy widzia\u0142 jak pstr\u0105g goni za blach\u0105 i w ni\u0105 uderza, ale du\u017cych sztuk nigdy tak nie z\u0142owi\u0142. Zawsze te\u017c prowadzi b\u0142ystk\u0119 w p\u00f3\u0142 wody. To wystarcza, je\u017celi pstr\u0105gi gryz\u0105. Czasami kr\u0119ci ni\u0105 przy powierzchni, ale tylko w maju i czerwcu, kiedy na pot\u0119g\u0119 roj\u0105 si\u0119 owady.
Jego najwi\u0119kszy pstr\u0105g mia\u0142 77 centymetr\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Pami\u0119ta te\u017c dzie\u0144, w kt\u00f3rym z\u0142owi\u0142 cztery pstr\u0105gi, a ka\u017cdy mia\u0142 ponad dwa kilogramy. Z rozrzewnieniem wspomina wypady nad Reg\u0119, kiedy matka, kt\u00f3ra przyje\u017cd\u017ca\u0142a z Bydgoszczy, mia\u0142a smak na \u201ckropkowan\u0105\u201d ryb\u0119. Godzina \u0142owienia i dwie co najmniej kil\u00f3wki trafia\u0142y na st\u00f3\u0142. \u0141owi\u0142 je na zawo\u0142anie niedaleko \u015awidwina. Rowerem doje\u017cd\u017ca\u0142 z domu na \u0142owisko. Do dzisiaj nie mo\u017ce tego przebole\u0107, co zrobiono z rzek\u0105. Pi\u0119knie meandruj\u0105c\u0105 rzek\u0119, p\u0142yn\u0105c\u0105 w pradolinie, nigdy, nawet podczas najwi\u0119kszych w\u00f3d, nie wylewaj\u0105cej zrobiono wyfaszynowany r\u00f3w \u015bciekowy nikomu i niczemu nie s\u0142u\u017c\u0105cy. Uwa\u017ca, \u017ce je\u017celi maj\u0105 wykonywa\u0107 kar\u0119 \u015bmierci, to w\u0142a\u015bnie na takich ludziach, kt\u00f3rzy podj\u0119li krety\u0144skie decyzje, kt\u00f3re nieodwracalnie spustoszy\u0142y przyrod\u0119.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

W pogl\u0105dach jest radykalny. Ma prawo. Patrzy na otaczaj\u0105c\u0105 go przyrod\u0119 i jeszcze nie zauwa\u017cy\u0142, \u017ceby sz\u0142o ku dobremu, a przecie\u017c deklaracji z ka\u017cdej strony wiele s\u0142yszy. Tak jak do tych spraw, tak przekonany jest do swojego sposobu \u0142owienia pstr\u0105g\u00f3w. Ma ich na koncie kilka tysi\u0119cy.
Z mimochodem rzucanych uwag, kr\u00f3tkich opowie\u015bci o r\u00f3\u017cnych sytuacjach mo\u017cna u\u0142o\u017cy\u0107<\/p>\n\n\n\n

WADEMECUM PSTR\u0104GARZA<\/p>\n\n\n\n

By\u0107 nad wod\u0105 wieczorem w drugiej po\u0142owie maja lub sierpniu.
Nie omija\u0107 zakr\u0119t\u00f3w, w\u0142a\u015bnie im po\u015bwi\u0119ci\u0107 najwi\u0119cej uwagi.
Zachodz\u0105c ryb\u0119 od ogona podawa\u0107 jej srebrn\u0105 obrot\u00f3wk\u0119.
Najlepiej mie\u0107 za plecami las, \u017ceby sylwetka w\u0119dkarza nie rysowa\u0142a si\u0119 na tle nieba.
Dobra jest woda klarowna i lekko zm\u0105cona, ale przy niskim stanie, bo wtedy s\u0105 ods\u0142oni\u0119te stanowiska ryb.
Lepsza od najlepszej blachy jest sprawno\u015b\u0107 osiemnastolatka.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Pan Jerzy Mazurowski \u0142owi pstr\u0105gi od 1958 roku.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":1983,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[40],"tags":[],"class_list":["post-1980","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-spinning"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t