{"id":1613,"date":"1999-11-14T15:07:00","date_gmt":"1999-11-14T14:07:00","guid":{"rendered":"http:\/\/wedkarz.dkonto.pl\/?p=1613"},"modified":"2021-06-14T15:10:32","modified_gmt":"2021-06-14T13:10:32","slug":"jeziora-z-charakterem-stawow","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/1999\/11\/14\/jeziora-z-charakterem-stawow\/","title":{"rendered":"JEZIORA Z CHARAKTEREM STAW\u00d3W"},"content":{"rendered":"\n

Liny i szczupaki maj\u0105 z sob\u0105 wsp\u00f3ln\u0105 cech\u0119: bardzo lubi\u0105 \u017cy\u0107 w zbiornikach p\u0142ytkich. Jedne i drugie w takich warunkach doskonale sobie radz\u0105, szybko rosn\u0105 i s\u0105 trudne do z\u0142owienia, tak przez rybak\u00f3w, jak i w\u0119dkarzy<\/strong><\/em><\/a>


W terminologii rybackiej zwyk\u0142o si\u0119 je nazywa\u0107 jeziorami linowo-szczupakowymi. Ich powierzchnia wynosi zazwyczaj od kilku lub kilkunastu hektar\u00f3w. Od \u201eprawdziwych\u201d jezior r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 tym, \u017ce nie maj\u0105 strefy g\u0142\u0119binowej ani typowego letniego uwarstwienia termicznego, a \u015bwiat\u0142o przenika do samego dna. Bujne \u017cycie toczy si\u0119 w ca\u0142ej toni, wi\u0119c produkcja ryb si\u0119ga nawet 200 kilogram\u00f3w z hektara. W kraju w\u0142a\u015bnie tych jezior – a raczej staw\u00f3w, bo taki jest ich charakter – mamy najwi\u0119cej: oko\u0142o 6 tysi\u0119cy. Zajmuj\u0105\u00a0 6,2 proc. powierzchni wszystkich w\u00f3d stoj\u0105cych.<\/p>\n\n\n\n


Obraz jeziora linowo-szczupakowego sk\u0142ada si\u0119 z niewielu element\u00f3w: brzegi zaro\u015bni\u0119te pasem oczeret\u00f3w, p\u0142ytka i zwykle r\u00f3wna misa, prawie ca\u0142e dno muliste. W wi\u0119kszych zbiornikach wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 trzy strefy. Wzd\u0142u\u017c niskich brzeg\u00f3w rozci\u0105ga si\u0119 pas p\u0142ytkiej wody nie przekraczaj\u0105cej 60 centymetr\u00f3w g\u0142\u0119boko\u015bci. G\u0142\u00f3wna misa jeziora to strefa o g\u0142\u0119boko\u015bci od 60 do 150 centymetr\u00f3w, silnie zaro\u015bni\u0119ta moczark\u0105 kanadyjsk\u0105, rogatkiem, wyw\u0142\u00f3cznikiem k\u0142osowym, rdestnic\u0105 k\u0119dzierzaw\u0105. Tu\u017c pod lustrem wody wyst\u0119puj\u0105 liczne wierzchowiny, czyli wyp\u0142ycenia poro\u015bni\u0119te ro\u015blinno\u015bci\u0105 wynurzon\u0105: strza\u0142k\u0105 wodn\u0105, sitowiem, gdzieniegdzie kobiercem gr\u0105\u017celi i grzybieni. Zespo\u0142y ro\u015blin stanowi\u0105 najobszerniejsze i najbogatsze \u017cerowisko ryb. Najg\u0142\u0119biej, bo ponad p\u00f3\u0142tora metra, ale nie wi\u0119cej ni\u017c sze\u015b\u0107, jest zwykle nie po\u015brodku wody, ale przy wy\u017cszych brzegach lub przy wyp\u0142ywie. Dno jest w tych miejscach wolne od ro\u015blin, ale najbardziej zamulone. Latem cz\u0119sto brakuje tu tlenu, bo nast\u0119puje rozk\u0142ad szcz\u0105tk\u00f3w organicznych. W ca\u0142ym jeziorze linowo-szczupakowym panuj\u0105 warunki typowe dla strefy przybrze\u017cnej.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Typy jezior linowo-szczupakowych.

<\/strong>Jeziora typu linowo-szczupakowego mog\u0105 si\u0119 mi\u0119dzy sob\u0105 znacznie r\u00f3\u017cni\u0107. Najwa\u017cniejsze z tych r\u00f3\u017cnic przedstawiamy na rysunkach. S\u0105 na nich zaznaczone warstwy wody bogatej w tlen, odtlenionej i zawieraj\u0105cej siarkowod\u00f3r, grubo\u015b\u0107 organicznych osad\u00f3w dennych,\u00a0 rozmieszczenie ro\u015blinno\u015bci oraz przejrzysto\u015b\u0107 wody. Pierwszy rysunek pokazuje jezioro linowo-szczupakowe spotykane najcz\u0119\u015bciej. Latem woda jest w nim \u015brednio przejrzysta (1 – 3 m). Ro\u015blinno\u015b\u0107 zanurzona porasta spor\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 dna (oko\u0142o po\u0142owy). W najg\u0142\u0119bszym jego miejscu znajduje si\u0119 du\u017co gnilnych osad\u00f3w. Warstwa wody nad nimi\u00a0 pozbawiona jest tlenu, czasami mo\u017ce pojawia\u0107 si\u0119 siarkowod\u00f3r. Przyduchy w tak ukszta\u0142towanym jeziorze s\u0105 rzadkie i pojawiaj\u0105 si\u0119 tylko przy splocie niesprzyjaj\u0105cych okoliczno\u015bci (gor\u0105ce lato i bardzo mro\u017ana zima).

Drugi rysunek pokazuje jezioro o wodzie bardzo przezroczystej (ponad 3 metry). Dzi\u0119ki temu ro\u015blinno\u015b\u0107 zanurzona si\u0119ga w nim g\u0142\u0119boko, mo\u017ce pokrywa\u0107 nawet ca\u0142e dno. Liny i szczupaki maj\u0105 tutaj najlepsze warunki. Takie jezioro mo\u017cna spotka\u0107 tylko z dala od siedzib ludzkich i p\u00f3l. Wszelkie bowiem zanieczyszczenia, do kt\u00f3rych nale\u017c\u0105 \u015bcieki bytowe i nawozy z p\u00f3l sp\u0142ukiwane deszczami, szybko doprowadzaj\u0105 do powstania jeziora przedstawionego na rysunku trzecim. Woda w nim, na skutek nadmiernego rozwoju glon\u00f3w, jest m\u0119tna. Przez wod\u0119 przebija si\u0119 niewielka ilo\u015b\u0107 \u015bwiat\u0142a i dociera tylko bardzo p\u0142ytko. Z tego powodu podwodne ro\u015bliny wyst\u0119puj\u0105 jedynie przy brzegu. Przyduchy s\u0105 tutaj cz\u0119ste, w skrajnych przypadkach co roku. Cechy jeziora linowo-szczupakowego stopniowo zanikaj\u0105. Wkr\u00f3tce b\u0119dzie to jezioro typu karasiowego.

<\/strong>
P\u0142ytka woda sprzyja rozwojowi ro\u015blin oraz wielu innych organizm\u00f3w \u017cywych. Na \u0142odygach ro\u015blin wyst\u0119puj\u0105 glony, na trzcinach \u017ceruj\u0105 nicienie, wrotki, wid\u0142onogi, pierwotniaki, larwy owad\u00f3w, drobne sk\u0105poszczety. Ro\u015blinno\u015b\u0107 zakorzeniona daje schronienie wielu gatunkom zwierz\u0105t: \u015blimakom, pijawkom, \u017cabom, wyp\u0142awkom, wio\u015blarkom, o\u015bliczkom itp. Z p\u0142ytk\u0105 wod\u0105 wi\u0105\u017ce sw\u00f3j byt wiele owad\u00f3w drapie\u017cnych, mi\u0119dzy innymi chrz\u0105szcze, pluskwiaki, wa\u017cki. Na dnie zachodz\u0105 intensywne procesy gnilne, z czego korzystaj\u0105 larwy ochotek, chru\u015bcik\u00f3w i komar\u00f3w.

Bogactwo ro\u015blin i zwierz\u0105t mog\u0142oby wy\u017cywi\u0107 wiele gatunk\u00f3w ryb, jednak nie wszystkie z nich wytrzymuj\u0105 letnie i zimowe ubytki tlenu, do kt\u00f3rych dochodzi w wyniku intensywnego rozk\u0142adu szcz\u0105tk\u00f3w organicznych. Stale spotkamy tylko s\u0142onecznice, p\u0142ocie, karasie, liny, czasem karpie, z drapie\u017cnik\u00f3w tylko szczupaki i pojedyncze w\u0119gorze. W niekt\u00f3rych korzystnych latach dochodzi do rozrostu innych gatunk\u00f3w, najcz\u0119\u015bciej okoni, ale kolejna przyducha szybko przywraca stan poprzedni.

Wody w p\u0142ytkim i ma\u0142ym zbiorniku jest niewiele, wi\u0119c wahania temperatury s\u0105 du\u017ce. Po wiosennych roztopach sp\u0142ywa du\u017co wody pozbawionej soli mineralnych. Rozlany zbiornik staje si\u0119 klarowny i ubogi w sk\u0142adniki organiczne. Wraz z nastaniem ciep\u0142ych dni szybko si\u0119 jednak nagrzewa i ju\u017c na prze\u0142omie kwietnia i maja nast\u0119puje szczyt liczebno\u015bci ro\u015blin i zwierz\u0105t. Latem i jesieni\u0105, w wyniku intensywnego parowania, woda opada, m\u0119tnieje i kwitnie. Dochodzi do nadprodukcji materii organicznej, kt\u00f3rej ryby i ptaki nie s\u0105 w stanie skonsumowa\u0107. Obumar\u0142e szcz\u0105tki ro\u015blin i zwierz\u0105t opadaj\u0105 na dno, gdzie gnij\u0105c poch\u0142aniaj\u0105 du\u017ce ilo\u015bci tlenu. Na szcz\u0119\u015bcie wiej\u0105 wiatry, woda miesza si\u0119 tak\u017ce z powodu r\u00f3\u017cnicy temperatur mi\u0119dzy dniem a noc\u0105. Zim\u0105 p\u0142ytkie jeziora szybko zamarzaj\u0105, w niekt\u00f3rych miejscach a\u017c do dna. Co kilka lat dochodzi do przyduchy, kt\u00f3r\u0105 prze\u017cywaj\u0105 tylko najodporniejsze ryby.<\/p>\n\n\n\n


Opr. Wies\u0142aw Branowski<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Liny i szczupaki maj\u0105 z sob\u0105 wsp\u00f3ln\u0105 cech\u0119: bardzo lubi\u0105 \u017cy\u0107 w zbiornikach p\u0142ytkich. Jedne i drugie w takich warunkach doskonale sobie radz\u0105, szybko rosn\u0105 i s\u0105 trudne do z\u0142owienia, tak przez rybak\u00f3w, jak i w\u0119dkarzy<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":1614,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[51],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1613"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1613"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1613\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1616,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1613\/revisions\/1616"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1614"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1613"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1613"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wedkarz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1613"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}